ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

Θεωρούμε ενδιαφέρον το άρθρο του Μανώλη Κοττάκη την “Δημοκρατία”, όχι μόνο από την άποψη ότι είναι ένας δημοσιογράφος που γνωρίζει πολύ καλά τα ενδότερα της συντηρητικής παράταξης, αλλά επειδή είναι και γνώστης της ιστορίας της.

Και εδώ η συγκεκριμένη ανάγνωσή του κειμένου του αγγίζει ένα υπαρκτό και ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα: πώς ένα κυβερνητικό κόμμα μπορεί να αντιμετωπίζει την ακροδεξιά όχι με βάση αρχές, αλλά με βάση τις εκάστοτε πολιτικές εκλογικές σκοπιμότητες.

Ως γνωστό ο Κασιδιάρης βγήκε από τη φυλακή στις 15 Σεπτέμβρη και λίγο αργότερα ανακοίνωσε την επιστροφή του στην πολιτική και την ίδρυση νέου εθνικιστικού κόμματος.

Από εδώ και πέρα αρχίζει το πραγματικό πολιτικό ενδιαφέρον.

Η υπόθεση που περιγράφει ο Κοτάκης είναι, σε απλά ελληνικά, η εξής: η κυβέρνηση μπορεί να μην αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο πολιτικό μόρφωμα ως έναν σταθερό ιδεολογικό αντίπαλο, αλλά ως έναν παράγοντα που θα μπορούσε, ανάλογα με τις εκλογικές συνθήκες, να αποδειχθεί είτε χρήσιμος είτε επιζήμιος.

Αν ένα ακροδεξιό κόμμα λειτουργεί ως δεξαμενή ψήφων που αφαιρεί δυνάμεις από άλλους πολιτικούς χώρους, τότε μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά. Αν όμως οι ίδιες ψήφοι αρχίσουν να αφαιρούν κρίσιμες έδρες από το πρώτο κόμμα, τότε ξαφνικά μπορεί να ανακαλυφθεί η ανάγκη για «θεσμικές» και «νομικές» παρεμβάσεις.

Γράφει ο Μ. Κοττάκης

“…Τούτων δοθέντων, δεν μας προξένησε εντύπωση η ευρεία κάλυψη της αποφυλάκισης Κασιδιάρη από τα φιλοκυβερνητικά μέσα. Ο πρωθυπουργός θα ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση και θα «παίξει» μέχρις ενός ορίου μαζί τους. Θα τους κλείνει το μάτι από τώρα μέχρι την άνοιξη να τον εξαιρούν από την κριτική τους (αλλά να επιτίθενται σε Δένδια και Σαμαρά), θα μετρήσει, θα σταθμίσει την κατάσταση και αναλόγως θα αποφασίσει. Αν κάνουν ζημιά στους αντιπάλους του, θα βρει νομικό τρόπο να κατέλθουν στις εκλογές. Δε θα διστάσει δευτερόλεπτο. Εάν όμως επιδρούν αρνητικά στη συνολική αρχιτεκτονική (αφαιρούν έδρες που χρειάζεται ο πρώτος για τις διερευνητικές, αυξάνουν τη συμμετοχή των νέων στις κάλπες και μειώνουν εμμέσως το ποσοστό της Ν.Δ.), θα βρει τον τρόπο να τους κόψει.

Η αποθέωση του αμοραλισμού και του καιροσκοπισμού αλλά και τα αποκαλυπτήρια μιας πολιτικής που ποτέ της δεν είχε σταθερές αρχές, αν και υπερηφανεύεται για το αντίθετο.

ΥΓ.: Και οι πρόσφατες μεταγραφές υπουργών του ΠΑΣΟΚ στη Ν.Δ. σφραγίζονται από ένα μυστικό: Οι οικογένειές τους έχουν χουντικό παρελθόν”.