Σαν βόμβα έσκασε η είδηση και είναι σίγουρο ότι θα απασχολήσει την επικαιρότητα, βοηθώντας κι αυτή να ξεχαστεί το έγκλημα στη Χίο με τους 15 πνιγμένους πρόσφυγες: ο επικεφαλής της αστικοποιημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας την τελευταία εικοσαετία, πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, κατηγορείται από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, της οποίας προΐσταται ο… γνωστός επίτιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης, για κατάχρηση κονδυλίων που προορίζονταν για εκπαιδευτικά προγράμματα.

Με εντολή Βουρλιώτη δεσμεύτηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί και ένα ακίνητο του Παναγόπουλου, ενώ στον εισαγγελέα διαβιβάστηκε πόρισμα που κατηγορεί τον Παναγόπουλο για δύο κακουργήματα: υπεξαίρεση και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Στην υπόθεση εμπλέκονται έξι ακόμα φυσικά πρόσωπα και έξι εταιρίες, των οποίων επίσης δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί.

Σύμφωνα με όσα διέρρευσαν, ο Παναγόπουλος κατηγορείται ότι ως πρόεδρος φορέων επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης, με τη βοήθεια των υπόλοιπων και με τις εταιρίες σαν «οχήματα», υπεξαιρούσε χρήματα που προορίζονταν για προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Η υπεξαίρεση αφορά επιδοτήσεις του ελληνικού κράτους και της ΕΕ, που ξεπερνούν τα 73 εκατ. ευρώ.

Πάντα σύμφωνα με τις διαρροές, η Αρχή του Βουρλιώτη βρήκε και πώς γίνονταν οι υπεξαιρέσεις: με απευθείας αναθέσεις ή με αναθέσεις μέσω διαγωνισμών σε συγκεκριμένες εταιρίες που συνεργάζονταν μεταξύ τους και με άλλες ενδιάμεσες εταιρίες, και εναλλάσσονταν μεταξύ τους ως ανάδοχοι των έργων. Μάλιστα, η Αρχή φέρεται να ανακάλυψε ότι πολλές από τις απευθείας αναθέσεις δεν είχαν αναρτηθεί στη Διαύγεια. Ως πρόεδρος της επιτροπής που «έδινε» τη δουλειά φέρεται ο ίδιος ο Παναγόπουλος.

Διαρρέει ότι υπάρχουν ύποπτες συναλλαγές τουλάχιστον 577.000 ευρώ και εκτεταμένες μεταφορές χρημάτων σε ατομικούς λογαριασμούς των εμπλεκόμενων, χωρίς νόμιμη αιτιολογία, καθώς και αναλήψεις μετρητών που ξεπερνούν το 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Κατά την Αρχή, αυτές οι κινήσεις στους λογαριασμούς δημιουργούν σοβαρές υπόνοιες ότι τα ποσά πήγαιναν στις τσέπες των εμπλεκόμενων.

H γνώμη μας για τον Παναγόπουλο και την αστογραφειοκρατική κλίκα που έχει κατσικωθεί στη ΓΣΕΕ τα τελευταία είκοσι χρόνια (προηγουμένως ήταν άλλα πρόσωπα του ίδιου φυράματος) είναι γνωστή. Πρόκειται για αισχρούς εργατοπατέρες, που πέταξαν κάθε προβιά διεκδικητικού ρεφορμισμού και συμπεριφέρονται ανοιχτά και απροκάλυπτα σαν εκπρόσωποι του κεφαλαίου στο ανώτατο επίπεδο ενός συνδικαλιστικού συστήματος που έχει προ πολλού πάψει να εκπροσωπεί ούτε κατ’ ελάχιστο την εργατική τάξη.

Για να συντηρηθεί αυτό το σύστημα χρειάζονται λεφτά. Το αστικό κράτος, μέσω όλων των κυβερνήσεών του, έχει φροντίσει να χρηματοδοτεί πλουσιοπάροχα το σύστημα, που έχει επίσης αναπτύξει τους δικούς του δεσμούς και με τη γραφειοκρατική καμαρίλα των Βρυξελλών. Το σύστημα λειτουργεί επιχειρήσεις (που έχουν ταμπέλα Ινστιτούτου ή Κέντρου Κατάρτισης), εκπροσωπείται σε ΔΣ κρατικών φορέων, πληρώνει πολυτελείς καμπάνιες προβολής του κτλ. κτλ.

Μιλώντας από άποψη αρχών, τίποτα δεν αποκλείεται για ανθρώπους που δεν έχουν ίχνος ταξικής τσίπας. Ομως, αυτά για τα οποία κατηγορεί τον Παναγόπουλο και τους υπόλοιπους (αλήθεια, τα ονόματα αυτονών γιατί δε διέρρευσαν;) ο Βουρλιώτης πρέπει να αποδειχτούν. Αυτά που διέρρευσαν δεν είναι αποδείξεις αλλά ισχυρισμοί του Βουρλιώτη και της Αρχής του. Μέχρις ότου υπάρξουν αποδείξεις, στοιχεία που να μπορούμε να κρίνουμε την αλήθεια τους, δεν πρόκειται να υιοθετήσουμε τίποτα.

Οχι, γιατί μας έπιασε ο πόνος για το τεκμήριο αθωότητας του Παναγόπουλου, αλλά γιατί δε θέλουμε να παίξουμε το παιχνίδι μιας πλευράς που διαρρέει αόριστες και χωρίς τεκμηρίωση κατηγορίες, σ’ ένα παιχνίδι ενδοαστικού ανταγωνισμού. Εχουμε, άλλωστε τόσα για τη «γούνα» του Παναγόπουλου, που και αληθείς να αποδειχτούν οι ισχυρισμοί του Βουρλιώτη, θα είναι απλά το σάπιο κερασάκι σε μια σκατένια τούρτα.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι διαρροές για τόσο σοβαρά αδικήματα έγιναν την ώρα που ο Παναγόπουλος καμάρωνε στη Βουλή, στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων που συζητούσε το νομοσχέδιο της Κεραμέως για την «εθνική κοινωνική συμφωνία» που υπέγραψαν η νεοφιλελεύθερη υπουργός Εργασίας του Μητσοτάκη, ο Παναγόπουλος και οι πρόεδροι του ΣΕΒ και των άλλων καπιταλιστικών συνδικάτων.

Η Κεραμέως, μάλιστα, φρόντισε να απορρίψει τα αιτήματα της αντιπολίτευσης να ακροαστεί η Επιτροπή και άλλους συνδικαλιστικούς φορείς, πλην της ΓΣΕΕ! Ο Παναγόπουλος γνώριζε ήδη για τις διαρροές σχετικά με την κυοφορούμενη δίωξή του, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να παραστεί, λέγοντας: «Υπάρχει και μια δύσκολη κατάσταση, ξέρετε, θα τη διαχειριστώ με καθαρότητα και εντιμότητα». Και με τη… σεμνότητα που τον διακρίνει, είπε σε άλλο σημείο της ομιλίας του: «Δεν μπορώ να κάνω μάθημα σε κανέναν, θα σας πω το δικό μου. Σε μια περιπέτεια που με βάζουν κάποιοι που δεν ξέρω γιατί, αν είναι επειδή διαφωνούν με τη συμφωνία ή έχουν άλλα πράγματα στο μυαλό τους. Δεν θέλω να αμαυρώσω με τη δική μου περιπέτεια αυτό που γίνεται στη Βουλή»!

Δεν είχε τη στοιχειώδη ευθιξία να στείλει άλλον αστογραφειοκράτη συνδικαλιστή στη θέση του. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά… θυμήθηκε μετά από καιρό ότι είναι ΠΑΣΟΚ! Είπε: «Αντιλαμβάνεστε ότι είμαι μόνος μου στην εκπροσώπηση των εργαζομένων (!!!) σε μία συμφωνία, η οποία σήμερα θα συζητηθεί και αισθάνομαι προβεβλημένος για αυτό που έγινε. Σας διαβεβαιώνω ότι όταν έβαλα την υπογραφή μου σε αυτή τη συμφωνία, δεν την έβαλα ως ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η πολιτική μου ταυτότητα, είναι γνωστή, χρόνια τώρα. Τη βάλαμε γιατί πιστεύαμε ότι κάναμε ένα βήμα προς τη βελτίωση των συλλογικών συμβάσεων».

Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, Ανδρέας Σπυρόπουλος, πάντως, έσπευσε να ζητήσει την αναστολή της κομματικής ιδιότητας του Παναγόπουλου μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης, με επιστολή που έστειλε στην ΕΔΕΚΑΠ (Επιτροπής Δεοντολογίας, Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης). Ο Ανδρουλάκης ακολουθεί την παροιμία «φύλαγε τα ρούχα σου, να ‘χεις τα μισά».

Οταν τελείωσε από τη Βουλή, ο Παναγόπουλος δημοσίευσε μια μακροσκελή δήλωση, την οποία διένειμε μέσω του Γραφείου Τύπου της ΓΣΕΕ, δείγμα του ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί από την «ισόβια» προεδρία. Την παραθέτουμε ολόκληρη και μετά θα την σχολιάσουμε.

• Αφού «δεν φοβάται τίποτα», γιατί δεν παραιτείται από πρόεδρος της ΓΣΕΕ, μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση; Είναι προφανές ότι αντιμετωπίζει τη ΓΣΕΕ σαν προσωπικό του μαγαζί.
• Λέει ότι «δεν του έχει επιδοθεί  κανένα εισαγγελικό πόρισμα». Αφού δεν υπάρχει εισαγγελικό «πόρισμα» (βάζουμε τη λέξη εντός εισαγωγικών, γιατί οι εισαγγελείς δεν εκδίδουν πορίσματα αλλά κατηγορητήρια και διατάξεις και κλήσεις προς απολογία ή ανωμοτί κατάθεση), πώς να του επιδοθεί; Δεν του έχει επιδοθεί τίποτα από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες; Λέει πως όχι. Αληθεύει ή όχι ότι δεσμεύτηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του και το σπίτι του; Δεν ενημερώθηκε επ’ αυτού; Γιατί δεν απαντά συγκεκριμένα αλλά μιμείται τον… Μαγειρία και την Πόπη με τη Φεράρι;
• Ποιοι είναι οι συκοφάντες στους οποίους αναφέρεται κατ’ επανάληψη; Ο Βουρλιώτης και η Αρχή; Αν όχι αυτοί, ποιοι; Ανώνυμοι συκοφάντες δεν υπάρχουν. Ο δε αστικός Τύπος αξιοποίησε μια διαρροή, που είναι πανομοιότυπη σε όλα τα δημοσιεύματα, χωρίς μάλιστα να υιοθετεί τίποτα. Με το γάντι του φέρθηκε (μέχρι στιγμής). Οταν γράφει «… είναι γνωστοί οι υπαίτιοι και είναι γνωστή η αιτία», οφείλει να πει ονόματα.
• Λέει ότι πήρε τη στήριξη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ. Πώς την πήρε; Εγινε συνεδρίαση; Πάρθηκε απόφαση; Την ψήφισαν όλες οι παρατάξεις; Στην ιστοσελίδα της ΓΣΕΕ υπάρχει μόνο η δική του δήλωση (με φωτογραφία, φυσικά), τίποτ’ άλλο. Περιττεύει να πούμε πως για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα δεν μπορεί ν’ αποφασίσει η Εκτελεστική, αλλά μόνο η Διοίκηση της ΓΣΕΕ. Ρωτάμε: συμφώνησαν να του δώσουν κάλυψη η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), η ΔΑΚΕ (ΝΔ), η ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ (ΣΥΡΙΖΑ – κατέχει και τη θέση του γενικού γραμματέα με τον Νίκο Φωτόπουλο);
• Λέει ότι «θα οδηγήσει την παράταξή του, για μια ακόμη φορά,  σε ένα νικηφόρο συνέδριο της ΓΣΕΕ». Οχι πως μας κόφτει, αλλά θυμίζουμε πως το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ανέστειλε την κομματική του ιδιότητα. Φαίνεται πως την ΠΑΣΚΕ την έχει στο τσεπάκι του. Εκτός αν έχει γίνει το σχετικό κομπρεμί με τους Ανδρουλακικούς: «Αλλο ΠΑΣΟΚ άλλα ΠΑΣΚΕ» ‘Η απλώς εκβιάζει τον Ανδρουλάκη, απειλώντας ότι θα του πάρει την ΠΑΣΚΕ και θα τον αφήσει με τα «λιμά».
• Σε μια ακόμα επίδειξη αυτοκρατορικής αλαζονείας, δηλώνει ότι «στο πρόσωπό του δέχονται για μια ακόμη φορά ισχυρό πλήγμα τα συνδικάτα και η δράση τους. Κάποιους φαίνεται ότι τους ενοχλούν». Τα αστικοποιημένα συνδικάτα δεν ενοχλούν κανέναν εκτός από τους εργάτες και εργαζόμενους. Η αστική εξουσία και το συνδικάτο των καπιταλιστών (ΣΕΒ) στα όπα-όπα τους έχουν τους «Παναγόπουλους».  Τα συνδικάτα στα οποία αναφέρεται ο Παναγόπουλος, που τα ταυτίζει ως καρικατούρα Λουδοβίκου με τον εαυτό του («τα συνδικάτα είμαι εγώ»), δεν έχουν καμιά δράση για να πληγεί. Οσα συνδικάτα ή συνδικαλιστές και εργάτες έχουν κάποια δράση πρέπει να πήραν μεγάλη χαρά (κι αυτό το ξέρει καλά ο Παναγόπουλος, γιατί έχει δεκαετίες στο κουρμπέτι του αστογραφειοκρατικού συνδικαλισμού).

Ενα ερώτημα μένει να απαντηθεί: θέλουν κάποιοι να ξεφορτωθούν τον Παναγόπουλο, γιατί «παραβρόμισε» η δουλειά ή «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά»; Νομίζουμε πως η απάντηση στο ερώτημα δε θ’ αργήσει να δοθεί από τις εξελίξεις σ’ αυτή τη δύσοσμη υπόθεση.

Οποια κι αν είναι η εξέλιξη, η ανάγκη της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, σε πλήρη ρήξη με την αστικοποιημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ήταν και παραμένει πρώτιστο καθήκον για κάθε πρωτοπόρο εργάτη και εργάτρια, για κάθε ταξικό συνδικαλιστή.

ΥΓ. Το ΠΑΜΕ εξέδωσε πριν από λίγο ανακοίνωση που ξεκινά ως εξής: «Οι αποκαλύψεις για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ αποτελούν την κατάληξη μιας πορείας βαθιάς σήψης και εκφυλισμού της ηγεσίας της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα». Επομένως, αυτή η παράταξη δεν έχει προσφέρει στήριξη στον Παναγόπουλο. Δεν ζητάει, όμως, την παραίτησή του.