Η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στους βιομηχάνους στη Θεσσαλονίκη, περιείχε μία έκπληξη. Όχι βεβαίως για τους βιομηχάνους, που το γνώριζαν ήδη, αλλά για τους απλούς εργαζόμενους που μπορεί να είδαν την ομιλία στο ίντερνετ ή αποσπάσματά της σε κάποιο δελτίο ειδήσεων. Ο Πρωθυπουργός, ούτε λίγο ούτε πολύ, παραδέχτηκε δημόσια ότι οι αντεργατικοί νόμοι και διατάξεις που πέρασε η κυβέρνησή του τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα ανέφερε στο ΣΒΕ Thessaloniki Summit:

«η Κυβέρνηση έχει δώσει λελογισμένη ευελιξία στη μεταποίηση, όσον αφορά την εργατική νομοθεσία και αυτό ήταν ένα πάγιο αίτημα της μεταποίησης, το οποίο μπορέσαμε και το υλοποιήσαμε».

Αν όμως κοιτάξει πίσω από αυτά τα ωραία λόγια, θα δει τον Μεσαίωνα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα του 2025. Και αναμφισβήτητα η ευελιξία για την οποία καυχήθηκε ο Πρωθυπουργός στους βιομήχανους αφορά μερικά από τα κυριότερα μέτρα που απασχόλησαν τη δημοσιότητα όπως η:

1) κατάργηση οχταώρου

2) αύξηση ορίου υπερωριών

3) επέκταση δυνατότητας λειτουργίας την Κυριακή

4) Δυσκολότερη προκήρυξη απεργιών

5) Κατάργηση υποχρέωσης επαναπρόσληψης εργαζομένου που απολύθηκε καταχρηστικά

6) Εγκύκλιος για 6ήμερα εργασία

Επομένως ο Παύλος Μαρινάκης ρωτήθηκε αν ο Πρωθυπουργός ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι η Κυβέρνηση με αυτές τις πολύ αντιδημοφιλείς επιλογές ικανοποίησε ευθέως τις επιθυμίες των βιομηχάνων

Ακολουθεί η πλήρης απομαγνητοφώνηση:

ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Χθες στη Θεσσαλονίκη ο Πρωθυπουργός, μιλώντας στους βιομηχάνους, είπε ότι «η Κυβέρνηση έχει δώσει λελογισμένη ευελιξία στη μεταποίηση, όσον αφορά την εργατική νομοθεσία και αυτό ήταν ένα πάγιο αίτημα της μεταποίησης, το οποίο μπορέσαμε και το υλοποιήσαμε». Ως γνωστό, το 2011 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πέρασε τον νόμο Χατζηδάκη, ο οποίος επέβαλε de facto  κατάργηση οκταώρου, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ, αυξήθηκε το ανώτατο όριο υπερωριών, επεκτάθηκε η δυνατότητα λειτουργίας της Κυριακής, έκανε δυσκολότερη προκήρυξη απεργιών και  καταργήθηκε η υποχρέωση επαναπρόσληψης για κάποιον που απολύθηκε καταχρηστικά. Επίσης, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πέρασε και μία εγκύκλιο για εξαήμερη εργασία. Έφερε, δηλαδή, την ευελιξία στην εργατική νομοθεσία, όπως αναφέρθηκε. Παραδέχθηκε χθες ο κ. Μητσοτάκης ότι η Κυβέρνηση ικανοποίησε τις επιθυμίες των βιομηχάνων με όλα αυτά;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όλα όσα αναφέρατε δεν τα έκανε η Κυβέρνηση, σε καμία περίπτωση. Και πίστευα ότι την υποτιθέμενη κατάργηση του οκταώρου, το υποτιθέμενα νεκρό κοριτσάκι στον Έβρο, την υποτιθέμενη ιδιωτικοποίηση του νερού, την υποτιθέμενη φορολόγηση των φιλοδωρημάτων – που κάναμε το εντελώς αντίθετο -, τα είχαμε ξεπεράσει και δεν θα μου τα ξαναρωτούσαν στην Ενημέρωση Πολιτικών Συντακτών. Αλλά, εδώ είμαστε υποχρεωμένοι να απαντάμε και σε ερωτήσεις που έχουν απαντηθεί δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες φορές από κυβερνητικά στελέχη. Τα αποτελέσματα – για να δώσουμε έτσι όσο μια  πιο σύντομη απάντηση, για να σεβαστούμε και τον χρόνο και των υπολοίπων δημοσιογράφων,  στο ερώτημά σας – τα αποτελέσματα της πολιτικής της Κυβέρνησης και στα εργασιακά ζητήματα δείχνουν την εντελώς αντίθετη  οπτική από αυτή την οποία παρουσιάζετε με την ερώτησή σας. Η χρήση της κάρτας εργασίας, η καταπολέμηση της «μαύρης» και αδήλωτης εργασίας, η αύξηση, δηλαδή,  της εργασίας η οποία δηλώνεται, τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ, σε σχέση με την αύξηση των εργαζομένων οι οποίοι δουλεύουν, μάλιστα, με ένα καθεστώς πλήρους απασχόλησης, δείχνουν ότι είναι ραγδαία τα τελευταία χρόνια, η αύξηση του μέσου μισθού,  που σημαίνει ότι πέραν του ότι υπάρχει μία ξεκάθαρη ανάπτυξη της οικονομίας που απορροφά και ένα μέρος της ακρίβειας, δείχνει ότι κάποια χρήματα τα οποία ήταν «μαύρα», πλέον δηλώνονται. Η δήλωση, όπως είπα πριν, των υπερωριών. Όλα αυτά τα δεδομένα που τα βγάζει το επίσημο σύστημα καταγραφής, η ΕΡΓΑΝΗ, δείχνει το εντελώς αντίθετο από αυτό που λέτε. Ως προς την εξαήμερη εργασία, η εξαήμερη εργασία πράγματι δείχνει μία ευελιξία, αλλά δεν καταστρατηγεί κανένα δικαίωμα εργαζομένου, ούτε το οκτάωρο ούτε τίποτα από όλα όσα έχουν ειπωθεί στο παρελθόν.

Τώρα, μπορεί να έχουμε διαφορετική οπτική και με κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης ή και με ανθρώπους, οι οποίοι είναι δημοσιογράφοι ή και με αυτό το οποίο με ρωτάτε. Ξέρετε, τον τόπο δεν τον κυβερνά μία κυβέρνηση που θέλει να τιμωρήσει ούτε τη βιομηχανία, ούτε τις επιχειρήσεις, ούτε κανέναν. Kαι σίγουρα θέλει να στηρίξει τους εργαζόμενους. Υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο και ιδεολογίες, κυβερνήσεις, κόμματα, που πιστεύουν – και ευτυχώς που υπάρχουν – ότι για να πάμε μπροστά, πρέπει να μπορούμε να στηρίξουμε και τους εργαζομένους, αλλά και τις επιχειρήσεις. Γιατί, για να μπορούν να έχουν και παραπάνω αποδοχές οι εργαζόμενοι, πρέπει να υπάρχουν και κυβερνήσεις οι οποίες δεν «στραγγαλίζουν» με την πολιτική τους τις επιχειρήσεις. Δεν θα κάνουμε τώρα εδώ ιδεολογική συζήτηση, αλλά, ξέρετε, επειδή, πριν από δέκα χρόνια βασική συζήτηση στη χώρα, ήταν σε ποια χώρα θα μεταναστεύσουμε και επειδή μέσα σε πεντέμισι χρόνια έχουν δημιουργηθεί μισό εκατομμύριο δουλειές και επειδή μέσα σε πεντέμισι χρόνια έχει αυξηθεί ο μέσος μισθός περίπου 30%, μάλλον αυτή η πολιτική αποδίδει. Καλύτερη από αυτή την πολιτική, θα ήταν η πολιτική των «λεφτόδενδρων» – αν κάποιος τα έχει ανακαλύψει πού μπορούμε να τα βρούμε και εμείς, να τα βάλουμε. Γιατί είναι ο μόνος τρόπος η ανάπτυξη,  η δημιουργία θέσεων εργασίας, για να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα του Κράτους, χωρίς να αυξάνονται οι φόροι και να μπορεί το Κράτος να δώσει περισσότερα σε νοσοκομεία, σε σχολεία, σε πανεπιστήμια. Όπως και κάνουμε και πρέπει να κάνουμε και πολλά περισσότερα.