Καθημερινά πια αντιμετωπίζουμε σε όλη την κοινωνία εκδηλώσεις ακροδεξιών, ρατσιστικών και φασιστικών αντιλήψεων. Ειδικά τελευταία προσπαθούν οι κυρίαρχοι να σπείρουν ακραίες ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις, σαν αναγκαίο συμπλήρωμα στην πολιτική και οικονομική βαρβαρότητα που δείχνει και το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Επιχειρείται μια εξοικείωση με το θάνατο χιλιάδων απελπισμένων προσφύγων και μεταναστών κάθε χρόνο, ακόμη και όταν πρόκειται για πολύνεκρα ναυάγια. Μια εξοικείωση με το διωγμό της πολιτικής άποψης, της διαφορετικής κουλτούρας, του θρησκευτικού και σεξουαλικού προσανατολισμού. Και εκεί χάνεται η ανθρώπινη υπόσταση και ευαισθησία, αυτή που σε κάνει να μπαίνεις στη θέση των «διαφορετικών» ή στη θέση των δικών τους, να κατανοείς την αλήθεια και να παλεύεις για το δίκαιο των πολλών, του εργάτη, του πρόσφυγα, του μετανάστη, των κολασμένων της γης.

Παρ’ όλα αυτά, διαπιστώνουμε πως ο εθνικισμός και ο ρατσισμός, όταν κυριαρχεί ο οικονομικός νεοφιλελευθερισμός, αποτελούν ακραία εκδοχή που πολλές φορές ορθώνεται πάνω στα συντρίμμια των προσπαθειών της εργατικής τάξης για μια δίκαιη κοινωνία. Όπως εύστοχα διέγνωσε κάποτε ο Μπρεχτ, η ταπείνωση των πολλών στο πεδίο της ταξικής πάλης συμβάλλει στην άνοδο των εθνικιστικών, ξενοφοβικών και ρατσιστικών απόψεων και στάσεων.

Ο εθνικισμός, όμως, δεν είναι πατριωτισμός. Δεν έχει καμιά σχέση με την αγάπη προς την πατρίδα, όταν θεωρεί τη γλώσσα του και τον πολιτισμό του, δηλαδή τον «εθνικό εαυτό» του ανώτερο από κάθε άλλον! Περιφρονεί τον πολιτισμό των άλλων λαών.

Το τελευταίο διάστημα, σε μια καθόλου τυχαία αλληλουχία κατασταλτικών γεγονότων, ακυρώθηκαν παραδοσιακές πολιτιστικές εκδηλώσεις στα χωριά Αετός, Πεδινό (Λιουμπέτινο) και στο Αμύνταιο (Σόροβιτς) στην Π.Ε. Φλώρινας. Πρόκειται για πανηγύρια που οργανώνονται εδώ και δεκαετίες από σλαβομακεδόνες κατοίκους και σωματεία της περιοχής, που κρατούν ζωντανή τη γλώσσα και την πολιτιστική τους παράδοση – ενάντια σε δεκαετίες σιωπής, απαγορεύσεων και φόβου.

Πίσω από τις ακυρώσεις βρίσκονται οργανωμένοι εθνικιστικοί, θρησκευτικοί, ακροδεξιοί κύκλοι (ΝΙΚΗ) και κυβερνητικοί παράγοντες, που επιστράτευσαν κάθε προσχηματικό μηχανισμό φίμωσης: καταγγελίες για «ηχορύπανση», τεχνικά προσκόμματα, μέχρι παρεμβάσεις στην εφορία, με στόχο τον πολιτιστικό στραγγαλισμό των σλαβομακεδονικών εκδηλώσεων. Η «νόμιμη» λογοκρισία τους είναι η σύγχρονη μορφή -παλιάς κοπής- πολιτιστικής εξόντωσης. Κανένα τραγούδι, κανένας χορός, καμία μουσική όμως δεν έβλαψε ποτέ κανέναν και καμιά.

Πίσω από την υποκριτική ΕΕ και την ακροδεξιά ρητορική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, υψώνονται εθνικιστικά τείχη, υψώνονται τείχη αδιαπέραστα για ανθρώπους που αναζητούν μια καλύτερη ζωή, μακριά από τις βόμβες των ιμπεριαλιστών και την αβάσταχτη φτώχεια. Έτσι φτάσαμε στην Ειδομένη, στο έγκλημά του ναυαγίου της Πύλου, στα γεγονότα στη Φλώρινα. Όλοι αυτοί -η κυρίαρχη τάξη και οι κυβερνήσεις της- με «πρώτα βιολιά» τα ΜΜΕ προσπαθούν να σπέρνουν αλυτρωτικές και εθνικιστικές αντιλήψεις, επιδιώκοντας την υποταγή μπροστά στην πολιτική και οικονομική κρίση, την καπιταλιστική εκμετάλλευση που δείχνει το πραγματικό πρόσωπο αυτού του σάπιου απ’ άκρη σ’ άκρη συστήματος.

Γι’ αυτό, αντί για την ανάγκη να παλέψουν οι εργαζόμενοι και ο λαός για μια αξιοβίωτη ζωή, καλλιεργούν την «αλληλοσφαγή» μεταξύ των φτωχών. Αντί για την προώθηση των ιδεών για τη φιλία και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, για τη συνεργασία ενάντια στα γεράκια του ιμπεριαλισμού, καλλιεργούν το μίσος και τον πόλεμο.

«…Στην εθνική φαγωμάρα των διαφόρων αστικών κομμάτων γύρω απ’ τα ζητήματα της γλώσσας κλπ και σαν αντίβαρο σε κάθε αστικό εθνικισμό η εργατική δημοκρατία αντιπαραθέτει το αίτημα: απόλυτη ενότητα και ολοκληρωτική συγχώνευση των εργατών όλων των εθνοτήτων σε όλες τις εργατικές οργανώσεις, συνδικαλιστικές, συνεταιριστικές, καταναλωτικές, μορφωτικές και κάθε λογής άλλες. Μόνο μια τέτοια ενότητα και συγχώνευση μπορεί να περιφρουρήσει τη δημοκρατία, να περιφρουρήσει τα συμφέροντα των εργατών ενάντια στο κεφάλαιο -που έγινε κιόλας και γίνεται όλο και περισσότερο διεθνικό- να περιφρουρήσει τα συμφέροντα της ανάπτυξης της ανθρωπότητας προς ένα νέο σύστημα ζωής, ξένο προς κάθε προνόμιο και κάθε εκμετάλλευση» (Β.Ι. Λένιν: Κριτικά σημειώματα για το εθνικό ζήτημα).

πηγή: Λαϊκός Δρόμος