“ΛΥΣΕΙΣ” ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Στην Ουγκάντα οι “παράτυποι” μετανάστες!

γράφει η Ελένη Στρατούλη, συνταξιούχος δικηγόρος

Το 1940, το τρίτο ράιχ με το “Σχέδιο Μαδαγασκάρη” οραματίστηκε τον βίαιο εκτοπισμό των Εβραίων στην Μαδαγασκάρη, ένα υπεργκέτο υπό την δικαιοδοσία των Ες-Ες, όπου θα οδηγούνταν σε αργό θάνατο από τις κακουχίες και κυρίως από την εξουθενωτική

καταναγκαστική εργασία. Το σχέδιο αυτό εγκαταλήφθηκε το 1942 λόγω της θαλάσσιας υπεροχής της Μεγάλης Βρετανίας και του περάσματος σε αυτή του ελέγχου της Μαδαγασκάρης. Αντικαταστάθηκε όμως από ένα άλλο πιο αποκρουστικό σχέδιο, την

“Τελική λύση”, με το οποίο οι ναζί εξόντωσαν μεθοδευμένα εκατομμύρια ευρωπαίους Εβραίους -και όχι μόνον-, με φρικιαστικούς τρόπους.

Η ανθρωπότητα καταδίκασε με αποτροπιασμό αυτούς τους ναζιστικούς σχεδιασμούς. Μόνον που στην πορεία του χρόνου τα θύματα έγιναν θύτες, η γκετοποίηση της λωρίδας

της Γάζας και η γενοκτονία των Παλαιστινίων από το κράτος του Ισραήλ δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία.

Έχουμε φτάσει στο 2026 με αιμορραγούσα την πληγή του παλαιστινιακού. Και με ανοιχτή μια άλλη πληγή, το προσφυγικό-μεταναστευτικό, που έχει κάνει την Μεσόγειο “του φόβου

και των πικρών καιρών” του ομώνυμου τραγουδιού, και υγρό τάφο πολλών χιλιάδων ανθρώπων, που άφησαν την χώρα τους για να σωθούν ή να ζήσουν αλλού καλύτερα, θυμάτων του πολέμου, των συγκρούσεων, των οικονομικών και περιβαλλοντικών κρίσεων, των δουλεμπόρων, του ρατσισμού, της μισαλοδοξίας, της αναλγησίας των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Ένα σχέδιο που φέτος επεξεργάζονται εντατικά οι κυβερνήσεις πέντε κρατών της Ε.Ε., μεταξύ αυτών και η χώρα μας (!), μας κατευθύνει αναπόφευκτα σε ανησυχητικούς συνειρμούς και μας προτρέπει να βρισκόμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση, γιατί το “τέρας” επανέρχεται με άλλες μορφές.

Γερμανία, Αυστρία, Δανία, Ολλανδία και Ελλάδα, διαπραγματεύονται συμφωνία με την κυβέρνηση της Ουγκάντας (έχοντας ως εναλλακτική την Ρουάντα), να μεταφερθούν σε αυτή χιλιάδες ενήλικοι άνδρες, μετανάστες που στερούνται των απαιτούμενων επίσημων εγγράφων και απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους για χορήγηση ασύλου, στην περίπτωση άρνησής τους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Στόχος, η υποχρεωτική απομάκρυνση εκτός Ε.Ε. των ανεπιθύμητων “παράτυπων” μεταναστών μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας απέλασής τους, αλλά και η αποθάρρυνσή τους και η αποτροπή νέων εισροών, μπροστά στην εφιαλτική προοπτική να βρεθούν στα βάθη της Αφρικής για άγνωστο χρονικό διάστημα, “φυλακισμένοι” σε ειδικές δομές, χωρίς δουλειά, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλεια, χωρίς καμιά ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

“Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα” για ανθρώπους ταλαιπωρημένους και απελπισμένους, που πέρασαν μέσα από εκμετάλλευση, κακουχίες και κινδύνους ζωής, για να φτάσουν στην γη της επαγγελίας τους, την Ευρώπη!

“Λύση” που δεν αποτελεί λύση του προβλήματος, αφού εγείρει βάσιμες επικρίσεις και καταγγελίες ότι καταστρατηγεί την διαδικασία του ασύλου, παραβιάζει το διεθνές δίκαιο,

δεν διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μετατοπίζει το “βάρος” σε φτωχές χώρες έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων.

Παρότι δεν υπάρχει ακόμα διαμορφωμένο θεσμικό πλαίσιο, οι σχετικές διαβουλεύσεις προχωρούν με γρήγορο ρυθμό, ώστε το σχέδιο αυτό να υλοποιηθεί άμεσα, αρχικά πιλοτικά, από το 2027, κατά την διάρκεια της Ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε. Στις 4 Σεπτεμβρίου έχει προγραμματιστεί συνάντηση των πέντε αρμόδιων υπουργών στην Κοπενχάγη, με βασικό συντελεστή τον έλληνα υπουργό.

Όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει υιοθετήσει ακροδεξιές θέσεις για το μεταναστευτικό και έχει παραδώσει το Υπουργείο Μετανάστευσης στον δηλωμένο θαυμαστή του Τραμπ Θάνο Πλεύρη, γνωστό για τις ακραίες ρατσιστικές απόψεις του και την σταθερή υποστήριξή του στην σκληρή πολιτική της μηδενικής ανοχής, έχει βάλει δηλαδή “τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα”, τι άλλο θα περιμέναμε από μια τέτοια κυβέρνηση, παρά να συμμετέχει και να πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία αυτή.

Μια αναγκαιότητα αναδύεται επιτακτικά μέσα και από την ιστορική εμπειρία. Να πολεμήσουμε το “τέρας” πριν κατασπαράξει κι άλλες ζωές!