γράφει η Λένα Κυριακίδη

Ακόμα τρεις εργάτες σκοτώθηκαν στους χώρους δουλειάς τους μέσα σε διάστημα μόλις 48 ωρών, γεγονός που καταδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο το προβάδισμα που φαίνεται να έχει η εντατικοποίηση της εργασίας έναντι της λήψης μέτρων ασφάλειας στον κλάδο των κατασκευών, λες και η ανθρώπινη ζωή αποτελεί αναλώσιμο υλικό.

Τελευταίο θύμα ένας νέος άνδρας 35 ετών, ο οποίος χθες έπεσε από μεγάλο ύψος κατά τη διάρκεια ανακαίνισης σε κατοικία της Ναυπάκτου, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρά τραύματα στο κεφάλι. Λίγη ώρα αργότερα κατέληξε στο νοσοκομείο Μεσολογγίου προκαλώντας θλίψη στην τοπική κοινωνία.

Το προηγούμενο βράδυ ένας 47χρονος κατέρρευσε μπροστά στα μάτια των συναδέλφων του σε εργοτάξιο του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης, στο έργο Χερσόνησος – Νεάπολη, και εξέπνευσε κατά τη μεταφορά σε νοσοκομείο του Λασιθίου. Μάλιστα, τοπικά μέσα μεταδίδουν πως δύο ώρες πριν είχε αισθανθεί έντονη αδιαθεσία και μεταφέρθηκε σε γραφείο, όπου μετρήθηκαν η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα οξυγόνου που βρέθηκαν εντός φυσιολογικών ορίων…

Πρόκειται για το δεύτερο εργατικό δυστύχημα στον ΒΟΑΚ μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα, καθώς στα μέσα Ιουλίου οδηγός φορτηγού φέρεται να ζαλίστηκε από τη ζέστη, έχασε τις αισθήσεις του και τον έλεγχο του οχήματος που ανετράπη. «Συνεχίζεται αμείωτα ο ακήρυχτος πόλεμος απέναντι στη ζωή των εργαζόμενων, μεγαλώνοντας τη λίστα των νεκρών και σακατεμένων συναδέλφων μας, προκειμένου να εξασφαλίσουν το μεροκάματο», υπογραμμίζει το Συνδικάτο Οικοδόμων Ηρακλείου καλώντας την κυβέρνηση να μη φέρει στη Βουλή την αντεργατική ρύθμιση για 13ωρο εργασίας στον ίδιο εργοδότη.

Το ίδιο ζήτησε και το Εργατικό Κέντρο Λευκάδας – Βόνιτσας με αφορμή τον θάνατο 56χρονου από το Θύρρειο, ο οποίος καταπλακώθηκε από φορτηγό στο έργο Λευκάδα – Βόνιτσα την ίδια μέρα. Σε ανακοίνωσή του καταγγέλλει πως ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές τη διενέργεια ελέγχων, τον Μάιο του 2024, αλλά «εισπράξαμε την απάντηση ότι η υπηρεσία δεν έχει προσωπικό και δεν μπορεί να πραγματοποιήσει ελέγχους. Αυτή η κατάσταση, μαζί με το διάτρητο νομοθετικό πλαίσιο, είναι που έχει δώσει αέρα στα πανιά των μεγαλοκατασκευαστών ώστε να θεωρούν τους εργάτες αναλώσιμο είδος».

«Κάποιοι από την εργοδοσία θα βρουν την αιτία, στην “ατομική ευθύνη”, την απροσεξία κάποιου. Όμως δεν μπορούν να κρύψουν με τίποτα ότι στη σύμβαση προβλέφθηκαν 10 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον του κόστους κατασκευής για “μέτρα προστασίας”, που αυτά τα τσέπωσε ο μεγαλοκατασκευαστής ή “έπαιξε” με αυτά για “να πάρει τη δουλειά”. Καθημερινά, εκατοντάδες “αυτόπτες μάρτυρες” από τα διερχόμενα αυτοκίνητα έβλεπαν ότι δεν τηρούνταν κανένα απολύτως μέτρο προστασίας, ούτε για τους εργάτες και τους χειριστές, ούτε για τα διερχόμενα οχήματα», επισημαίνει το Εργατικό Κέντρο σε ανακοίνωσή του.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, οι ανθρώπινες απώλειες στους χώρους δουλειάς έχουν ανέλθει σε 138, με τους θανάτους στον κατασκευαστικό κλάδο να καταγράφουν ρεκόρ αυτό το καλοκαίρι ισοφαρίζοντας τους νεκρούς κατά τη διάρκεια των εργατικών εργασιών.

πηγή: efsyn.gr