Τον τελευταίο καιρό -μέσα στη δίνη μιας σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής φτώχειας, ακρίβειας, ανεργίας, διάλυσης των βασικότερων εργατικών κατακτήσεων (8ωρο, 5/ήμερο κλπ)- κυριαρχεί στην επικαιρότητα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πρόκειται για τον «Οργανισμό Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων» που συγκροτήθηκε το 1998, ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2001 και από το 2006 έχει αναλάβει τη διαχείριση της ΚΑΠ, της λεγόμενης «Κοινής Αγροτικής Πολιτικής». Αυτή σηματοδότησε την κορύφωση της επίθεσης στο αγροτικό εισόδημα και θέσπισε, στην ουσία, το ξεκλήρισμα της φτωχο-μεσαίας αγροτιάς. Μάλιστα, από το 2007 ο ΟΠΕΚΕΠΕ έγινε ο αποκλειστικός οργανισμός πληρωμών του αγροτικού τομέα, εκπροσωπώντας τη χώρα στην ΕΕ για τις εγγυήσεις και τις πληρωμές της ΚΑΠ, αλλά και για τα δάνεια των αγροτών. Είναι επομένως ένας οργανισμός με πολύ μεγάλο πολιτικό …παρελθόν (27 χρόνια λειτουργίας) και φέρει βαρύ το στίγμα της εφαρμογής μιας αντιλαϊκής πολιτικής που διαμορφώνουν τα διευθυντήρια της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ και εφαρμόζουν πιστά και απαρέγκλιτα όλες οι κυβερνήσεις των κομμάτων που είναι στηρίγματα του ιμπεριαλισμού, όπως είναι τώρα και έξι χρόνια η ΝΔ, πριν ο ΣΥΡΙΖΑ, παλιότερα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι συγκυβερνήσεις αυτών των κομμάτων με διάφορους συνοδοιπόρους.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, δηλαδή, είναι ένας οργανισμός σύμφυτος με την ΕΕ: εφαρμόζει το θεσμικό πλαίσιό της, υλοποιεί τις αποφάσεις της και διοικείται από διορισμένους προέδρους των κομμάτων που ασκούν την εξουσία ως θεματοφύλακες αυτής της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ. Ταυτόχρονα είναι και βασικοί εκπρόσωποι των συμφερόντων της εγχώριας ολιγαρχίας που στοχεύουν να διαμορφώσουν όρους ώστε να επιβάλουν τα αντιλαϊκά μέτρα στην πληττόμενη και φτωχή αγροτιά, με το να προσεταιρισθούν τις διοικήσεις των όποιων συνδικαλιστικών οργάνων της και συνολικότερα να διαμορφώσουν συνθήκες αδρανοποίησης και αποπροσανατολισμού της πλειονότητας της αγροτιάς.

Στη βάση αυτή, είναι προφανές ότι καμία ερμηνεία του προβλήματος της ρεμούλας, της σήψης, της διαφθοράς που αφορά στη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ και στη βορβορώδη διαχείριση των κονδυλίων τουαπό τους υπουργούς, τους γραμματείς, τα στελέχη και τα πρωτοπαλίκαρα της ΝΔ δε μπορεί να έχει περιεχόμενο, αν το ζήτημα της λειτουργίας αυτού του οργανισμού και της διασπάθισης των κονδυλίων του δεν συνδεθεί με τις πολιτικές αποφάσεις της ΕΕ για την εξάλειψη του μικρού αγροτικού κλήρου. Εάν δεν συνδεθεί με τη θέσπιση των αρχών της ΚΑΠ για την κατάργηση της μικρής αγροτικής ιδιοκτησίας, με στόχο τη δημιουργία μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων και τη συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια επιχειρηματιών-νεογαιοκτημόνων. Εάν δεν συνδεθεί επίσης με την προώθηση των αιτημάτων του μονοπωλιακού κεφαλαίου στον αγρο-διατροφικό και βιομηχανικό χώρο, που επιτάσσει υψηλές τιμές για λιπάσματα, φυτοφάρμακα, γεωργικά μηχανήματα και κτηνοτροφικό εξοπλισμό, στο χώρο του εμπορίου που αξιώνει και επιβάλλει ευτελιστικά χαμηλές τιμές στα παραγόμενα αγροτικά προϊόντα, αλλά και στο χώρο των τραπεζών που επιβάλλουν εξουθενωτικά επιτόκια στα αγροτικά δάνεια.

Η επίθεση στην ασθμαίνουσα φτωχή αγροτιά είναι καλά σχεδιασμένη από τα διευθυντήρια της ΕΕ και εφαρμόζεται μέσω της παλιάς και νέας -ακόμη πιο αντιαγροτικής- ΚΑΠ, με θύματα τους μικροϊδιοκτήτες βιοπαλαιστές, οι οποίοι -μπροστά σε αυτή τη ληστρική επέλαση στη γη και το πενιχρό τους εισόδημα- βρέθηκαν αβοήθητοι και εντελώς ανέτοιμοι, σε συνθήκες υποχώρησης του συνεπούς αριστερού και ευρύτερα λαϊκού κινήματος. Η υποχώρηση αυτή οδήγησε στον έλεγχο των διοικήσεων των συνδικαλιστικών ενώσεων των αγροτών από τις δυνάμεις της υποταγής που πρόσκεινται στα κόμματα του ευρωμονόδρομου (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ).

Πρόκειται για τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που μετέτρεψαν τις αγροτικές ενώσεις, από συλλογικά μέσα πάλης, σε απονευρωμένα γραφειοκρατικά όργανα-σφραγίδες που προωθούν την πολιτική της ληστρικής ΚΑΠ. Σε όργανα των οποίων οι διοικήσεις παραπλανούν τους φτωχούς αγρότες, συσκοτίζουν τη ζοφερή πραγματικότητα του ξεκληρίσματός τους και διαμορφώνουν τοπίο συνδιαχείρισης των κονδυλίων του ΟΠΕΚΕΠΕ με τους διοικητές, τους βουλευτές και τους υπουργούς των κομμάτων που στηρίζουν. Ταυτόχρονα, αυτοί οι επικεφαλής «συνδικαλιστές», ομογάλακτοι των κομμάτων της ολιγαρχίας, …διαμεσολαβούν(!) -με παχυλή ανταμοιβή πολλών χιλιάδων ευρώ- για την ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων ανάμεσα στους καθημαγμένους αγρότες και τους τοπικούς βουλευτές, σήμερα της ΝΔ, παλιότερα του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ κλπ.

Έτσι, στην ύπαιθρο πια, σε συνθήκες αναιμικού αγροτικού εισοδήματος, αναπτύχθηκε πολύ μεθοδικά και σταθερά, σε όλα τα χρόνια της λειτουργίας του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα πραγματικό …κύκλωμα πολιτικής πελατείας, ψηφοθηρίας και εκμαυλισμού της συνείδησης σημαντικής μερίδας των πληττόμενων αγροτών οι οποίοι εξαρτούν πλέον το ύψος της επιδότησής τους από την «καλή σχέση» τους με την υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία της αγροτικής ένωσης ή του συνεταιρισμού, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται όροι πολιτικού αποπροσανατολισμού και εκλογικού εκβιασμού μιας σημαντικής μερίδας της φτωχολογιάς της υπαίθρου.

Μάλιστα, αυτή η πελατειακή σχέση εξάρτησης των χειμαζόμενων αγροτών και κτηνοτρόφων έγινε ακόμη πιο ισχυρή, με την Αποσύνδεση(!) της επιδότησης από την παραγωγή, μέτρο που είναι …ολετήρας και το θέσπισε η νέα ΚΑΠ(!) που επιδείνωσε τα μέτρα και της παλιάς. Τα διευθυντήρια, δηλαδή, της ΕΕ θέσπισαν μέτρα που ακυρώνουν(!) στην πράξη τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, συνδέουν την επιδότηση με τις εκτάσεις γης και όχι με την παραγωγή, δηλώνοντας έμμεσα στους αγρότες ότι το παραγόμενο προϊόν τους δεν έχει αξία. Πάνω σε αυτό το αντιλαϊκό μέτρο οικοδομήθηκε και η περιώνυμη «τεχνική λύση»(!), δηλαδή η δήλωση εκτάσεων νομής αιγοπροβάτων εκτός διοικητικής περιφέρειας, με αποτέλεσμα πολλοί αγροτο-κτηνοτρόφοι της Κρήτης να βρίσκονται να δηλώνουν εκτάσεις από την Πελοπόννησο μέχρι τη Μακεδονία.

Συγχρόνως, αυτό το μέτρο έστρωσε ακόμη περισσότερο το τοπίο στην κυβέρνηση της ΝΔ, κατά την εξαετία της διακυβέρνησής της, αλλά και παλιότερα στους προκατόχους της (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ), να αναπτύξουν πλέον ανοιχτά την πολιτική της ρεμούλας και της αρπαγής των επιδοτήσεων από λίγους «κομματάρχες» και παράγοντες γαλάζιους, πράσινους κλπ, ενώ έπρεπε να κατανεμηθούν τα ποσά των επιδοτήσεων με τα κριτήρια της παραγωγής και της ενίσχυσης των πολλών και φτωχών αγροτών, για να μη ρημάξει η ύπαιθρος και να μη διαλυθεί ο πρωτογενής τομέας που σήμερα είναι εντελώς παραγκωνισμένος, με συνέπεια και τη διατροφική εξάρτηση της χώρας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση της ΝΔ -η κυβέρνηση με την πιο μαύρη πολιτική ληστρικής εκμετάλλευσης των λαϊκών στρωμάτων, η κυβέρνηση του εγκλήματος των Τεμπών, της διάλυσης του ΕΣΥ, της υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης και της ποινικοποίησης των αγώνων, η κυβέρνηση της κατεδάφισης των εργατικών κατακτήσεων και της στήριξης των κατακτητικών πολέμων ενάντια στους γειτονικούς λαούς- έστησε σκηνικό …πολιτικής ομερτά: άλλαξε 6(!) διοικητές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, συγκάλυψε ρεμούλες και κλοπές, κατένειμε τα κονδύλια στους «ημέτερους» μεγαλοπαράγοντες, έδρασε με όρους πολιτικού εκβιασμού και εκμαυλισμού της συνείδησης στην ύπαιθρο. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι ο πολιτικός αρχιτέκτονας της πιο βρόμικης διασπάθισης των κονδυλίων του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ωστόσο, ο περίφημος έλεγχος από την ΕΕ και τα αφηγήματα για την αυστηρότητα και την οργή τής εισαγγελέα της ΕΕ -η οποία θέλει τάχα να βάλει τάξη στα οικονομικά του ΟΠΕΚΕΠΕ και να αποκαταστήσει«το δίκαιο»… στη λειτουργία του- αντιβαίνουν τόσο στη νομοθεσία της ίδιας της ΕΕ και στις αρχές της αντιαγροτικής ΚΑΠ, όσο και στους νόμους της απλής λογικής, ώστε στερούνται κάθε αξιοπιστίας, όση προσπάθεια κι αν κάνουν τα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ να καλλιεργήσουν ξανά το μύθο της «Δημοκρατικής» και «Φιλολαϊκής ΕΕ» που δήθεν προασπίζεται τη «δικαιοσύνη», «τη διαφάνεια» και την «ισοτιμία».

Η πολιτική αυτουργός αυτού του νέου εγκλήματος σε βάρος των φτωχών αγροτών και συνολικά του λαού -που θα πληρώσει τα πρόστιμα (415 εκ) και θα στερηθεί και αυτή ακόμη την επιδότηση που συντηρεί τη φτώχεια του- είναι η ίδια η ΕΕ και η αντιαγροτική της ΚΑΠ. Αυτή διαμόρφωσε τους πολιτικούς όρους -με τα μέτρα που θέσπισε- για να μπορεί η κυβέρνηση της ΝΔ να αναπτύξει το νήμα της ρεμούλας, της εκλογικής πελατείας και της αρπαγής των επιδοτήσεων από τα πολιτικά της στελέχη και τα πρωτοπαλίκαρά της. Η ίδια η ΕΕ, με τις αντιλαϊκές αποφάσεις της, αποσύνδεσε τους αγρότες από την παραγωγή τους και αυτή, με το θεσμικό της πλαίσιο, άνοιξε την πόρτα της διαφθοράς. Τώρα επομένως δε μπορεί να παριστάνει την «αδέκαστη επόπτρια» που θα την κλείσει.

Είναι φανερό λοιπόν πως η εισαγγελέας της ΕΕ αυτό που επιδιώκει είναι να ρίξει στάχτη στα μάτια στα πλατιά λαϊκά στρώματα, σε μια περίοδο πείνας και ανέχειας. Έχει στόχο να σώσει την «εικόνα» αυτού του οργανισμού που η μόνη του έγνοια είναι η εξασφάλιση των συμφερόντων των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών και του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Η φτωχή αγροτιά του τόπου μας, που χειμάζεται, είναι έξω από τα ενδιαφέροντά της ΕΕ και γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπίσει την εξάλειψή της.

Αυτή είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα που η πληττόμενη φτωχο-μεσαία αγροτιά οφείλει να αναγνώσει σωστά και να αντισταθεί ενωτικά, μαζικά και αποφασιστικά. Εξάλλου, αυτή πάλι θα κληθεί να «πληρώσει τα σπασμένα». Το σίγουρο μέτρο, που έπεται, είναι η μείωση ή η κατάργηση και αυτών ακόμη των ισχνών επιδοτήσεων των πολλών και φτωχών αγροτών που εξαθλιώνονται, με πενιχρό ή ελάχιστο εισόδημα.

Βέβαια, πρέπει να τονίσουμε ότι οι κοινωνικές διαστάσεις του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν περιορίζονται στο χώρο της αγροτιάς που ξεκληρίζεται. Απλώνονται σε όλο το φάσμα των λαϊκών στρωμάτων και προστίθενται σε πολλά άλλα σκάνδαλα και αντιδραστικά μέτρα, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένα κλίμα ακόμη μεγαλύτερης αποδοκιμασίας της κυβέρνησης της ΝΔ. Το εκρηκτικό αυτό κοινωνικό τοπίο οδηγεί τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, αλλά και τους ιμπεριαλιστές προστάτες τους (ΕΕ-ΗΠΑ), στην αναζήτηση λύσης στις εκλογές για τη σωτηρία του σάπιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, το οποίο βρίσκεται στο έσχατο στάδιο της παρακμής του.

Όμως όποιοι κι αν είναι οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων στυλοβατών τους, όποιες παραστάσεις «δικαιοσύνης και δημοκρατίας» κι αν δίδει η σήμερα η ΕΕ της πολεμικής οικονομίας, της φτώχειας, της ανεργίας και του εκφασισμού, η απάντηση για τη χειμαζόμενη φτωχή αγροτιά, για τα πληττόμενα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία είναι ο δρόμος του εξωκοινοβουλευτικού, ενωτικού, ανυποχώρητου, μαζικού αγώνα, με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και την έξοδο της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Γιατί μόνο αυτός ο αγώνας μπορεί να κατοχυρώσει το εισόδημα του αγρότη, το ψωμί και τη δουλειά του εργάτη και συνολικά των εργαζομένων, την αξιοπρεπή διαβίωση του λαού.

e-prologos.gr