Στα μέσα Δεκεμβρίου ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός του 2026. Πρόκειται για έναν ακόμη πιο σκληρό, αντιλαϊκό, σε σχέση με τους προηγούμενους, προϋπολογισμό, καθώς προβλέπει μεγαλύτερο πετσόκομμα των κοινωνικών δαπανών. Τις συνέπειές του θα υποστούν άμεσα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, καθώς ανάμεσα στο πλήθος περικοπών που προβλέπει, χαρακτηριστικές είναι οι μειώσεις σε ύψος -5,54% των δαπανών για μισθοδοσία εργαζομένων, στο -9% για την Παιδεία, στο -4,72% για την Υγεία, στο -11,33% για την Αγροτική Ανάπτυξη, στο -5,26% για την Κοινωνική Συνοχή, στο -41,28% για τον Πολιτισμό.

Ωστόσο, η συνδικαλιστική απάντηση, σε αυτόν τον βαθιά αντιλαϊκό προϋπολογισμό, δεν ήταν η αναμενόμενη. Μόλις την προηγούμενη ημέρα της ψήφισής του, στις 16 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ. Η αξιοθρήνητη ΓΣΕΕ αλλά και το ΕΚΑ σιωπώντας προκλητικά, δεν προκήρυξαν ούτε απεργία, ούτε καν ένα συλλαλητήριο. Αλλά ακόμη και αυτή η απεργία της ΑΔΕΔΥ αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή, στα πλαίσια του 39ου συνεδρίου της. Η συγκέντρωση της απεργίας το πρωί της 16ης Δεκεμβρίου ήταν μια άμαζη από άποψη κόσμου συγκέντρωση, σαφώς αναντίστοιχη των περιστάσεων. Γεγονός το οποίο οφείλεται τόσο στην παρατεταμένη προηγούμενη περίοδο σιωπής από πλευράς των κυρίαρχων συνδικαλιστικών δυνάμεων, ενώ το σχέδιο του προϋπολογισμού είχε κατατεθεί από την κυβέρνηση εβδομάδες πριν, όσο και στην απόφαση της τελευταίας στιγμής για απεργία. Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, μάλιστα, δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να οργανώσει την απεργιακή κινητοποίηση. Δεν εμφανίστηκε ούτε καν στη συγκέντρωση που καλούσε τους εργαζόμενους.

Το ΠΑΜΕ, παρά το γεγονός ότι ψήφισε την απεργία στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και ενώ μάλιστα καμάρωνε πως δήθεν ήταν δική του πρόταση, επίσης δεν εμφανίστηκε στην πρωινή συγκέντρωση και διαδήλωση, λειτουργώντας με έμμεσο τρόπο αποδιοργανωτικά για την πραγματοποίηση ενός μαζικού απεργιακού συλλαλητήριου, καλώντας τα μέλη του να πάρουν μέρος όχι στην πρωινή κινητοποίηση, όπως γίνεται πάντα όταν υπάρχει απεργία, αλλά σε διασπαστικά απογευματινά συλλαλητήρια, τα οποία είχε από μέρες πριν ανακοινώσει, στην Αθήνα και σε άλλες πολλές πόλεις. Και για να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου δικαιολόγησε την απουσία του από την πρωινή απεργιακή συγκέντρωση, λέγοντας ότι ….με κάποια στελέχη του επισκέφθηκε για «υποστήριξη» αγροτικά μπλόκα.

Με αυτόν τον τρόπο και η μάχη ενάντια στον νέο αντιλαϊκό κρατικό προϋπολογισμό υπονομεύθηκε, αλλά και η δυνατότητα το εργατικό κίνημα να ενώσει τον αγώνα του με εκείνον της αγροτιάς, έτσι ώστε να ενισχυθεί η αντίσταση στην κυβερνητική πολιτική.

Καταδεικνύεται για άλλη μια φορά, ξεκάθαρα πως είναι αυτή, ακριβώς, η πολιτική των παρατάξεων που ελέγχουν τα συνδικαλιστικά όργανα που μπλοκάρει τη μαζική αγωνιστική κινητοποίηση ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Αυτό το τοπίο μπορεί να αλλάξει μόνο μέσα από την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, μέσα από την επίμονη προσπάθεια κάθε συνεπή συνδικαλιστή, συνδικαλιστικής δύναμης, κάθε εργαζόμενου, σε κάθε χώρο δουλειάς για να ενισχυθεί η αγωνιστική κατεύθυνση και η επιρροή των δυνάμεων που τη στηρίζουν, ώστε να ασκηθεί η μέγιστη δυνατή πίεση να οργανωθούν εργατικοί αγώνες ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Η αγωνιστική κατεύθυνση που, στη βάση κάθε προβλήματος, ενεργοποιεί τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις για τη διεκδίκηση των αιτημάτων τους και την αντιμετώπιση των αντιλαϊκών μέτρων και νόμων. Αναπτύσσει την πλατιά συλλογική-συνδικαλιστική οργάνωση των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. Συνενώνει τους μαζικούς αγώνες επιδιώκοντας την αναβάθμισή τους σε πανεργατικό-παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και πάλης για τα εργατικά και λαϊκά αιτήματα και για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος