ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

Ηταν σαν σήμερα 20 Γενάρη του 1973 όταν πράκτορες των Πορτογάλων αποικιοκρατών δολοφονούν τον ήρωα του αγώνα για την ανεξαρτησία της Γουινέας, Αμίλκαρ Καμπράλ 

Γεννημένος στην Μπαφατά της Πορτογαλικής Γουινέας το 1924, ο Καμπράλ, από τα φοιτητικά του χρόνια που σπούδαζε στη Λισαβόνα λαμβάνει μέρος σε κάθε εκδήλωση που είχε αντικείμενο τον αντιαποικιοκρατικό αγώνα στην Αφρική.

Επιστρέφοντας σ’ αυτή την ήπειρο τη δεκαετία του ’50, πρωτοστατεί ώστε να οργανωθούν κινήματα ανεξαρτησίας σε μια σειρά αφρικανικές χώρες.

 “Αγωνιζόμαστε για πλήρη απελευθέρωση των λαών μας, δεν αγωνιζόμαστε απλά για να σηκώσουμε μια σημαία στις χώρες μας και να έχουμε εθνικό ύμνο”, ήταν το δόγμα του. 
Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον το ιδεολογικό στίγμα που δίνει ο Καμπράλ στον αγώνα του. Η εξάλειψη της αποικιοκρατίας σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι εθνικό ζήτημα, αλλά αντιιμπεριαλιστικό. Κηρύσσοντας τον πόλεμο στους Πορτογάλους αποικιοκράτες τόνιζε ότι κύριος εχθρός δεν είναι οι Πορτογάλοι στρατιώτες που στέλνονται στην χώρα του για να πολεμήσουν για την παγίωση της αποικιοκρατίας, αλλά η φασιστική και ιμπεριαλιστική πολιτική της Πορτογαλικής κυβέρνησης.

http://vathikokkino.gr/wp-content/uploads/2024/01/Screenshot_5-13-300x153.jpg 300w" alt="" width="320" height="163" decoding="async" loading="lazy" />

Με την υποστήριξη των τότε σοσιαλιστικών χωρών, και κύρια της Κούβας – είχε ιδιαίτερους δεσμούς με τον Φιντέλ Κάστρο, ο οποίος σε ομιλία του στην Αβάνα το 1966μ χαρακτήρισε τον Καμπράλ: “έναν από τους πιο διαυγείς και ευφυείς ηγέτες της Αφρικής, που μας ενστάλαξε τεράστια εμπιστοσύνη στο μέλλον και την επιτυχία της πάλης του για απελευθέρωση”.

 O Καμπράλ δεν είχε την τύχη να δει την ανεξαρτησία των δυο του πατρίδων -Πράσινο Ακρωτήρι και Γουινέα- αφού μόλις στα 48 του χρόνια έπεφτε δολοφονημένος από τον Ινοσένσιου Κάνι, με πιθανότατη εμπλοκή και την συμμετοχή των πορτογαλικών μυστικών υπηρεσιών στην δολοφονία του.

Ολοκληρώνουμε με μια δήλωση του Αμίλκαρ Καμπράλ: «Δεν πιστεύω στη ζωή μετά το θάνατο, αλλά αν υπάρχει, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι οι ψυχές των προγόνων μας, που μεταφέρθηκαν στην Αμερική σαν σκλάβοι, σήμερα γαληνεύουν, βλέποντας τα παιδιά τους να επανενώνονται και να αγωνίζονται από κοινού ώστε να μας βοηθήσουν να είμαστε ανεξάρτητοι και ελεύθεροι».