"Η βοήθεια που μας παρέχουν (σ.σ.:Οι Άγγλοι)... δεν λέγεται επέμβασις αλλά Απελευθέρωσις"

Γ. Παπανδρέου

Σαν σήμερα, 7 Δεκεμβρίου 1944, οι Βρετανοί καταλαμβάνουν την Ακρόπολη (παρά τη συμφωνία με τον ΕΛΑΣ να μείνει έξω από τη σύγκρουση) και εγκαθιστούν σε αυτή βαριά όπλα, με τα οποία χτυπούν θέσεις του ΕΛΑΣ.

Η 2η Βρετανική Ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών κατέλαβε το μνημείο και εγκατέστησε πολυβόλα και όλμους, βάλλοντας εναντίον θέσεων του ΕΛΑΣ σε όλη την περίμετρο του Βράχου(Μακρυγιάννη-έτσι ουσιαστικά άλλαξε η σημασία της κατάληψης του-Θησείο, Φιλοπάππου, Ψυρρή).

Η κατάληψη και χρήση της Ακρόπολης για πολεμικές επιχειρήσεις ήταν άλλο ένα έγκλημα του Αγγλικού Ιμπεριαλισμού (και των εγχώριων αστικών δυνάμεων που ήταν μαζί του). Οι Βρετανοί, παραβαίνοντας κάθε κανόνα, μετέτρεψαν το μνημείο σε βάση πυρός, κάτι που ακόμα και οι ναζί δεν σκέφτηκαν να κάνουν.

Ενω ο ΕΛΑΣ δεχόταν πυρά απο την Ακρόπολη με αποτέλεσμα νεκρούς και τραυματίες, το Α΄ Σώμα Στρατού έβγαλε ρητή απαγόρευση στα τμήματα του ΕΛΑΣ ν’ απαντήσουν στα πυρά που δέχονταν από την Ακρόπολη, για να μην πάθουν ζημιές τα μνημεία. Ήταν μια κορυφαία πράξη ηθικής που έδειξε για άλλη μια φορά ότι τον Δεκέμβρη του 1944 στην Αθήνα αναμετρήθηκαν δύο διαφορετικοί κόσμοι.

Την ίδια μέρα, οι Βρετανοί προχωρούν σε άλλο ένα έγκλημα πολέμου, μοναδικό για τα δεδομένα του Β'ΠΠ, ενω ο πόλεμος ενάντια στις δυνάμεις του Χίτλερ συνεχιζόταν: Η RAF, ακολουθώντας τις εντολές του Τσώρτσιλ που έχει κηρύξει την Αθήνα ζώνη στρατιωτικών επιχειρήσεων, βομβαρδίζει και άμαχο πληθυσμό σε λαϊκές γειτονιές που ελέγχει ο ΕΛΑΣ. Κλιμακώνονται οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στην Καισαριανή. Εκατοντάδες νεκροί, ηλικιωμένοι, γυναίκες παιδιά.

Στην Καισαριανή,εξουδετερώνεται το τμήμα της Ορεινής Ταξιαρχίας που προσπαθεί να διεισδύσει στη συνοικία.

Ο ΕΛΑΣ Καισαριανής καταλαμβάνει το λόφο του Αράπη.

Οι Βρετανοί πραγματοποιούν επιθετικές ενέργειες και σε Μοναστηράκι και Χατζηκώστα. Αποκρούονται απο τον ΕΛΑΣ με επιτυχία και τμήματα του ΕΛΑΣ προωθούνται έως την πλατεία Βάθης. Σκληρές μάχες γίνονται στα στενά της Πλάκας και την Λεωφόρο Αμαλίας.

Επίθεση τμημάτων της 2ης Μεραρχίας Αττικοβοιωτίας του ΕΛΑΣ στους στρατώνες στο Γουδί αποτυγχάνει. Τα τμήματα που είχαν αναλάβει την επίθεση φθάνουν καθυστερημένα και χάνεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Έτσι,τους αντάρτες τους βρήκε η μέρα και τους χτύπησαν τα Αγγλικά αεροπλάνα και τα τανκς,με αποτέλεσμα πολλούς νεκρούς τραυματίες και αιχμαλώτους. Παρ’ όλα αυτά καταλαμβάνεται η Σχολή Χωροφυλακής.

Στον Πειραιά, ανατρέπεται η απόπειρα απόβασης αποικιακών δυνάμεων στον Άι-Γιώργη. Ινδικά στρατεύματα αποβιβάζονται στην Ζέα και καθηλώνονται απο το το 6ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Στο Κερατσίνι, 100 Ινδοί αιχμαλωτίζονται και αφοπλίζονται. Οι Άγγλοι αντιδρούν βομβαρδίζοντας τον Πειραιά.

Το Α΄ Σώμα Στρατού του ΕΛΑΣ αναφέρει στη Κεντρική Επιτροπή:"Ηθικόν λαού και μαχητών Πειραιώς άριστον".

Ο Γιώργος Σεφέρης θα γράψει στο ημερολόγιο του:"Πέμπτη, 7 Δεκέμβρη..όλη τη νύχτα πυροβολικό.. Άγγλοι με βυσσινιά σκουφιά περνούν..κανόνι.βαριές κανονιές από μακριά..τα’ απόγευμα μεγάλη κίνηση στο δρόμο μας. Ένα αγγλικό αρχηγείο εγκαθίσταται στ’ αντικρινό μας σπίτι..

....οι Άγγλοι έρχουνται πάνω και κάνουν εγκατάσταση συρμάτων από τα παράθυρα για φως και ασύρματο..ένας που δένει τα σύρματα μου λέει: "Δε μας αρέσει αυτή η δουλειά,αλλά πρέπει να την κάνουμε" (εννοούσε τούτο τον πόλεμο)".

ΠΗΓΗ: Praxis Review