Σαν σήμερα 9 Δεκεμβρίου 1987: Ξεσπά η 1η Ιντιφάντα (Εξέγερση)

«Ιντιφάντα σημαίνει εξέγερση»

Η «ιντιφάντα» είναι αραβική λέξη που κυριολεκτικά σημαίνει «τίναγμα» ή «ταρακούνημα». Με την πάροδο των χρόνων, ωστόσο, η χρήση της λέξης άλλαξε και πλέον ευρέως έχει καθιερωθεί ως «εξέγερση» ή/και «αντίσταση».

Στη χρονική περίοδο που αναφερόμαστε, η εντατικοποίηση της απαλλοτρίωσης του εδάφους και η κατασκευή ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας μετά την εκλογική νίκη του δεξιού κόμματος Likud το 1977, ξεσήκωσαν αντιδράσεις εκ μέρους του παλαιστινιακού λαού. Επιπλέον, αναγκάζονταν να πληρώνουν βαριά φορολογία στο Ισραηλινό κράτος και δεν απολάμβαναν τα ίδια δικαιώματα με τους Ισραηλινούς πολίτες.

Οι Παλαιστίνιοι είχαν ανεχτεί αρκετά. Όχι μόνο απελάθηκαν από την πατρίδα τους και εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους το 1948 για να κάνουν χώρο στα πλοία που ήταν φορτωμένα με Ευρωπαίος Εβραίους μετανάστες και εισέρεαν στην Παλαιστίνη με την υπόσχεση ενός εβραϊκού κράτους, αλλά αναγκάστηκαν να υποστούν ταπεινώσεις σαν ένας πριφρονημένος λαός που τον είχε απορρίψει ολόκληρος ο κόσμος. Ήταν τα θύματα ενός αποικιακού σχεδίου, που αρνήθηκε την ύπαρξη τους και το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού τους σε μια γη που την κατοικούσαν επί χιλιετίες, μόνο και μόνο για να δημιουργηθεί ένα κράτος αποκλειστικά για τους Εβραίους όλου του κόσμου. 

Οι Παλαιστίνιοι έβλεπαν επίσης την γη τους να δημεύεται και να εγκαθίστανται παράνομα οι ξένοι Εβραίοι, που τους επέτρεπαν να οπλοφορούν και είχαν την κάλυψη του ισραηλινού στρατού όταν χρησιμοποιούσαν τα όπλα τους για να τρομοκρατήσουν τις οικογένειες των Παλαιστινίων. Αυτές οι οικογένειες ήταν συνεχώς υπό απειλή, όχι μόνο γιατί συνέχιζαν να ζουν στην ίδια τους την γη αλλά και γιατί εξέφραζαν ανοιχτά τα πολιτιστικά πιστεύω τους και τα εθνικά αισθήματα τους. Οτιδήποτε θεωρούταν Παλαιστινιακό, απαγορευόταν ή καταστρεφόταν. Η λέξη «Παλαιστίνη» εξαφανίστηκε από τα σχολικά βιβλία και όλα τα παλαιστινιακά προϊόντα ξαναβαφτίστηκαν ισραηλινά . Η λογοτεχνία, οι τέχνες, η μουσική και άλλες δραστηριότητες που ενδυναμώνουν την εθνική συνείδηση αποτέλεσαν αντικείμενο επίθεσης και τα πανεπιστήμια συχνά παρέμεναν κλειστά για μεγάλα χρονικά διαστήματα γιατί θεωρούνταν πως ενθάρρυναν το εθνικό αίσθημα. Η καταστολή αυτή της παλαιστινιακής εθνικής ταυτότητας οδήγησε στην δημιουργία ενός υπόγειου κινήματος που δυνάμωνε το αίσθημα της απελευθέρωσης και με τον καιρό δημιούργησε μια κουλτούρα αντίστασης, που τελικά βρήκε την έκφρασή της στην Ιντιφάντα (.

Αλλεπάλληλες εκθέσεις του ΟΗΕ τη δεκαετία του 1980 σκιαγραφούσαν το ίδιο πράγμα: Τη διαρκή «επιδείνωση της κατάστασης αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στις κατεχόμενες περιοχές», που μάλιστα, στα χρόνια που προηγήθηκαν της «Ιντιφάντα», «χειροτέρευσε σημαντικά». Οπως καταγγελλόταν, ξανά και ξανά, οι κατοχικές αρχές «καταπίεζαν τους Παλαιστινίους, παραβίαζαν τα θεμελιώδη δικαιώματά τους και τους στερούσαν τις βασικές τους ελευθερίες, αψηφώντας τη Συνθήκη της Γενεύης (...). Πολιτικές, όπως εκτοπισμοί, βασανισμοί κρατουμένων, μαζικές συλλήψεις, κατεδαφίσεις σπιτιών, αυθαίρετοι ξυλοδαρμοί και δολοφονίες αθώων ανθρώπων - μεταξύ των οποίων παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι - όπως και ο εξευτελισμός των Παλαιστινίων στον καθημερινό τους βίο, εφαρμόζονταν συστηματικά από τις ισραηλινές αρχές στις κατεχόμενες περιοχές».

Ένα ισραηλινό τανκ, στις 8 δεκέμβρη 1987, καταστρέφει αμάξια και σκοτώνει 4 Παλαιστινίους. Οι συγκεντρώσεις στις κηδείες των θυμάτων στον ηρωικό προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπαλίγια, στη βόρεια Γάζα, μετατρέπονται στην έναρξη της μεγάλης εξέγερσης του Παλαιστινιακού λαού, η οποία εξαπλώνεται στη Λωρίδα της Γάζας και στις πόλεις της Δυτικής Όχθης. Με μοναδικό όπλο τις πέτρες ενάντια στους πάνοπλους Ισραηλινούς, η εξέγερση εξαπλώθηκε από τη Λωρίδα της Γάζας στη Δυτική Όχθη με στόχο την ανακήρυξη ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Παρά τις βάρβαρες μεθόδους καταστολής του ισραηλινού στρατού, παρά τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, την τρομοκρατία και τις απελάσεις, η εξέγερση διήρκεσε πέντε χρόνια. Θα πραγματοποιείται ουσιαστικά μέχρι το 1993. Ως το 1991, 1.000 Παλαιστίνιοι θα δολοφονηθούν και 30.000 θα συρθούν σε στρατιωτικά δικαστήρια, με σκοπό την καταστολή της εξέγερσης.

Το 1993, υπεγράφη η Συνθήκη του Όσλο. Όμως ελάχιστα άλλαξαν ουσιαστικά.Το 2000 θα ξεσπάσει νέα Ιντιφάντα.

Τα εγκλήματα του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ, με την στήριξη και ανοχή όλων των κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε, συνεχίζονται,με την τωρινή σφαγή στην Γάζα να βρίσκεται σε εξέλιξη.

Γιώργος Κ. Καββαδίας