Γράφει ο Νίκος Ξηρουδάκης - αναδημοσίευση από την Παντιέρα

Τέλος Εποχής…

Έφυγε από τη ζωή σήμερα Σάββατο 7 Φλεβάρη 2026 η αγωνίστρια της εργατικής τάξης και της επαναστατικής αριστεράς Πόπη Γανιάρη, μετά από πολύχρονες και επώδυνες πολυμέτωπες μάχες για την υγεία της. Τις έδωσε όλες με αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια. Αξιοπρέπεια που την χαρακτήριζε σε όλους τους τομείς της ζωής της.

Την πενθεί ολόκληρη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά της Μεταπολίτευσης. Ο στενός οικογενειακός περίγυρος, που την περιέβαλλε με αγάπη. Ο σύντροφός της Οδυσσέας και η αδελφή της Έφη. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές της, οι αμέτρητες φίλες, οι φίλοι της, όσες και όσοι συνδέθηκαν μαζί της στους δρόμους της ζωής. Όσες και όσοι βαδίσανε μαζί στους δρόμους τού αγώνα για μια άλλη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση.

Σπούδασε στο Πολυτεχνείο, στη Σχολή Χημικών και Μεταλλειολόγων Μηχανικών. Αποφοίτησε ως διπλωματούχος Μεταλλειολόγος. Για χρόνια εργαζόμενη, ήταν ιδρυτικό μέλος του Σωματείου Μισθωτών Μηχανικών.

Στρατεύτηκε από τα πρώτα χρόνια της νεότητάς της, ως φοιτήτρια, στην επαναστατική αριστερά. Συμμετείχε στην ΟΚΔΕ και στη συνέχεια, από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και έπειτα, σε εργατικές και πολιτικές συλλογικότητες όπως η “Ομάδα Συντρόφων της Άκρας Αριστεράς” (“Ε.Λ.Ε.Ν.Η.”, “Σε φόντο κόκκινο”). Ήταν βασικό στέλεχος της “Επιτροπής για το Στρατό”.

Συμμετείχε σε κινήματα πόλης, όπως στου Ζωγράφου για την υπεράσπιση του Πάρκου της Παπανδρέου.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, μαζί με αρκετούς άλλους αγωνιστές με δράση στο μαζικό κίνημα, συμμετείχε σε μια συλλογική προσπάθεια πολιτικής ”συνολικοποίησης” τής κινηματικής παρέμβασης.

Ιδρυτικό μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Πόπη συμμετείχε στην πρώτη ΚΣΕ του μετώπου και παρέμεινε επί πολλά χρόνια.

Φωτό: Σάκης Παπαδόπουλος

Δεν είναι η στιγμή της αναλυτικής παρουσίασης της πολύπλευρης πολιτικής και κοινωνικής δράσης της Πόπης. Η Παντιέρα βεβαίως θα επανέλθει.

Σε όλα τα σταυροδρόμια, σε όλα τα κρίσιμα διλήμματα της ιστορικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, η Πόπη στάθηκε πάντα στην κινηματική πλευρά. Στις διεθνιστικές θέσεις, σταθερά προσηλωμένη στην αριστερά των αγώνων και την κομμουνιστική προοπτική. Στους αγώνες ενάντια στην κρατική καταστολή, στην υπεράσπιση διωκόμενων αγωνιστών. Όρθια και με αξιοπρέπεια σε όλα τα δύσκολα χρόνια.

Έξυπνη και οξυδερκής, χαρακτηριζόταν από το ιδιαίτερο και συχνά υποδόριο χιούμορ της.

Ας μας επιτραπεί να αναφέρουμε ακόμη πως η Πόπη τίμησε με τη συμμετοχή της για ένα διάστημα την Παντιέρα, στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της.

Και μια τελευταία σημαδιακή λεπτομέρεια: Τις τελευταίες μέρες, λόγω της ασθένειας, ήταν σε σύγχυση με την κατάσταση επικοινωνίας δύσκολη. Και όμως! Όταν ο σύντροφός της Οδυσσέας τής διάβασε τα τραγικά νέα με τον θάνατο δεκάδων προσφύγων στη Χίο, έγινε λες κάποιο θαύμα… Χιώτισσα η ίδια, δήλωσε σε μια αναλαμπή με τέλεια για μία φορά άρθρωση, πως θέλει να ασχοληθεί με τους πρόσφυγες και αυτό που έγινε στη Χίο. Δύο – τρεις μέρες δηλαδή πριν το οριστικό τέλος, άφησε για άλλη μια φορά το στίγμα της…

Βασανίστηκες Πόπη, δοκιμάστηκες σκληρά… Άφησες όμως το ίχνος της διαδρομής της ζωής σου. ”Δεν ήσουν τυχαίο άτομο”, είπε ένας σύντροφος… “Τέλος Εποχής”, συμπλήρωσε. Δεν πέρασες τυχαία από δω…

Ο χρόνος και ο τόπος της πολιτικής κηδείας της αγαπημένης συντρόφισσας Πόπης θα ανακοινωθεί τη Δευτέρα 9 Φλεβάρη. Στη συνέχεια θα μεταφερθεί στη Ριτσώνα, όπως ήτανε η επιθυμία της.

Το κείμενο στην Παντιέρα συνοδεύεται και από βίντεο από συνεντεύξεις και παρεμβάσεις της Πόπης Γανιάρη.