Ελλείψεις στα σχολεία, κενά εκπαιδευτικών και νέοι ταξικοί φραγμοί για τους μαθητές

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε με τους γνώριμους πανηγυρικούς τόνους από το υπουργείο Παιδείας. Η ηγεσία του υπουργείου διαβεβαίωνε δημόσια πως όλα είναι έτοιμα, πως οι τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών ολοκληρώθηκαν και τα σχολεία θα λειτουργήσουν «κανονικά» και χωρίς προβλήματα από την πρώτη ημέρα. Ωστόσο, ενάμιση μήνα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η εικόνα που αντικρίζουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι γονείς σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης απέχει κατά πολύ από την εικονική πραγματικότητα των υπουργικών δελτίων τύπου. Τα κενά παραμένουν τεράστια και αποκαλύπτουν για μια ακόμη χρονιά τη συστηματική υποστελέχωση με βασικές ελλείψεις σε νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές βασικών ειδικοτήτων, καθώς και σε ειδικό και βοηθητικό εκπαιδευτικό προσωπικό. Μεγάλο πλήγμα επίσης δέχεται και φέτος η Ειδική Αγωγή. Η Παράλληλη Στήριξη βρίσκεται κυριολεκτικά «πετσοκομμένη» όσο ποτέ άλλοτε. Την ίδια στιγμή τα σχολεία στενάζουν κάτω από το βάρος της υποχρηματοδότησης που χτυπάει εδώ και χρόνια κάθε πτυχή της σχολικής ζωής: Ελλείψεις σε καθαριστές και καθαρίστριες, έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού, σχολεία που μένουν χωρίς θέρμανση το χειμώνα, σοβάδες που πέφτουν στα κεφάλια των μαθητών είναι μόνο λίγα από τα παραδείγματα.

Ταυτόχρονα οι μαθητές έρχονται αντιμέτωποι με μια σκληρή πολιτική ταξικών φραγμών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, την περασμένη χρονιά ένας στους τρεις υποψηφίους, δηλαδή πάνω από 30.000 μαθητές, έμειναν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με το ένα τρίτο από αυτούς να πετιέται έξω λόγω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» που, αντί να περιορίζει τον εξετασιοκεντρικό χαρακτήρα του σχολείου, επεκτείνει τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε όλες τις τάξεις, διαμορφώνοντας μαζί με την ΕΒΕ και την Τράπεζα Θεμάτων ένα σχολείο πολλαπλών ταξικών αποκλεισμών για τα παιδιά του λαού.

Μόνιμοι διορισμοί – Όχι στο καθεστώς ομηρίας των αναπληρωτών

Την ίδια στιγμή που τα κενά και οι ελλείψεις παραμένουν τεράστια διαψεύδοντας τους πανηγυρισμούς κυβέρνησης και υπουργείου, οι φετινοί διορισμοί και προσλήψεις αναπληρωτών αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις μεγάλες ανάγκες που έχουν τα σχολεία. Ακόμα και μετά τη δεύτερη φάση των προσλήψεων αναπληρωτών υπάρχουν από τη μία χιλιάδες κενά και από την άλλη χιλιάδες εκπαιδευτικοί που, αντί το υπουργείο να προχωρήσει στο μόνιμο διορισμό τους, τους αφήνει να περιμένουν, όπως κάθε χρόνο, την πρόσληψή τους ως αναπληρωτές χωρίς να γνωρίζουν οι ίδιοι ούτε πότε αυτή θα γίνει, ούτε πού θα βρίσκονται. Πρόκειται για συναδέλφους και συναδέλφισσες που κάθε χρόνο αναπληρώνουν τον εαυτό τους, γυρνούν την Ελλάδα με μια βαλίτσα στο χέρι, αναγκασμένοι να αλλάζουν στέγη κάθε σχολική χρονιά, πληρώνοντας εξοντωτικά ενοίκια και τους οποίους κυβέρνηση και υπουργείο αντιμετωπίζουν σαν εκπαιδευτικούς β΄ κατηγορίας. Από αυτή την άποψη μόνο οργή προκαλούν τα κυβερνητικά αφηγήματα ότι δήθεν τα κενά στα σχολεία είναι αποτέλεσμα της έλλειψης επαρκούς αριθμού εκπαιδευτικών, την ώρα που υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών που περιμένουν όλα αυτά τα χρόνια για μια μόνιμη θέση στη δημόσια εκπαίδευση.

Αυταρχισμός, απειλές για πειθαρχικά και διοικητικός εκφοβισμός

Απέναντι στις δίκαιες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών για τις ελλείψεις, τις συμπτύξεις τμημάτων και την ολοένα και μεγαλύτερη υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, η απάντηση της διοίκησης είναι η τρομοκρατία και οι απειλές. Το υπουργείο και τα στελέχη του έχουν εξαπολύσει μια κανονική βιομηχανία πειθαρχικών διώξεων και κλήσεων σε απολογία. Όποιος εκπαιδευτικός, σύλλογος διδασκόντων ή σωματείο τολμήσει να αναδείξει τα προβλήματα, να αντισταθεί στην υποβάθμιση του σχολείου ή να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των μαθητών, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μέγγενη των πειθαρχικών απειλών και διώξεων. Η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και η νοοτροπία του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» αποσκοπούν στην επιβολή κλίματος τρομοκρατίας και σιγής ασυρμάτου στα σχολεία. Πρόκειται για στοχοποίηση ενός ολόκληρου κλάδου που όλα τα προηγούμενα χρόνια αντιστάθηκε  στην αξιολόγηση-διάλυση του δημόσιου σχολείου, που δεν έσκυψε το κεφάλι  και που για αυτό το λόγο κυβέρνηση και υπουργείο έχουν σύρει μέχρι τώρα χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς σε πειθαρχικά, απειλώντας τους με οριστική παύση-απόλυση και στοχοποιώντας ευθέως το απεργιακό δικαίωμα.

Αυξήσεις τώρα στους μισθούς Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού

Την ώρα που η πολιτική της ακρίβειας και των ανατιμήσεων σαρώνει το λαϊκό εισόδημα, μπαίνει επιτακτικά το ζήτημα για αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, στην περικοπή των οποίων όλες οι κυβερνήσεις έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους με την επιβολή των βάρβαρων μνημονίων. Η επαναφορά των δύο περικομμένων μισθών και συντάξεων στο δημόσιο τομέα αλλά και το αίτημα για πραγματικές αυξήσεις είναι ζωτικής σημασίας στη σημερινές συνθήκες. Τα αιτήματα αυτά θα κριθούν στο δρόμο του αγώνα και όχι στις δικαστικές αίθουσες στις οποίες έσυραν το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, όπως επίσης και του ΚΚΕ, με στόχο υποτίθεται τη δικαστική δικαίωση στο ΣτΕ που, όπως ήταν αναμενόμενο, αυτή δεν ήρθε ποτέ.

Ανυποχώρητα στον δρόμο του αγώνα!

Το δίκιο των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος  θα κριθεί στο δρόμο του αγώνα. Παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς, το κλίμα απογοήτευσης μπορεί και πρέπει να σπάσει. Μόνο η ανάπτυξη ενός ισχυρού πανεκπαιδευτικού απεργιακού μετώπου μπορεί να συγκρουστεί ανυποχώρητα με την αντιεκπαιδευτική κυβερνητική πολιτική:

• Κόντρα στην πολιτική των ταξικών φραγμών!
• Κόντρα στην πολιτική των ελλείψεων, να καλυφθούν τα κενά σε όλους τους κλάδους. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί!
• Κόντρα στην πολιτική της φτώχειας, αυξήσεις τώρα σε μισθούς και συντάξεις – Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού!
• Ενάντια στην αξιολόγηση-διάλυση του δημόσιου σχολείου και κόντρα στην πολιτική της τρομοκρατίας, του αυταρχισμού και των πειθαρχικών να σταματήσουν αμέσως όλες οι συνδικαλιστικές και πειθαρχικές διώξεις. Κάτω τα χέρια από το απεργιακό δικαίωμα!