Δημοκρατία για τους λίγους — αδιέξοδο για τους πολλούς

Ακούμε συνεχώς ότι «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».

Στην πράξη, όμως, τα αδιέξοδα έχουν όνομα και αποδέκτη: τους πολλούς.

Όταν ο δημόσιος χώρος ξεπουλιέται για κέρδος.

Όταν οι παραλίες γίνονται προϊόν με εισιτήριο.

Όταν το νερό και τα βασικά αγαθά δεν είναι δεδομένα για όλους.

Όταν η υγεία και η παιδεία μετατρέπονται συνειδητά σε εμπόρευμα.

Αυτό δεν είναι “στρέβλωση”, αλλά πολιτική επιλογή.

Οι νόμοι μπορεί να εμφανίζονται ίδιοι για όλους, αλλά στην πράξη υπηρετούν όσους έχουν δύναμη και χρήμα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα: μια δημοκρατία κομμένη και ραμμένη για λίγους.

Και τότε το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό, αλλά βαθιά πολιτικό:

Δημοκρατία — πόση και για ποιους;

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ