Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Δυτικής Αθήνας χαρακτηρίζουν τη μαζική αποχή των εκπαιδευτικών από τις ηλεκτρονικές εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια ως νίκη των συλλογικών διεκδικήσεων και ήττα της κυβέρνησης και του συνδικαλισμού της υποχώρησης. Στη Γ΄ Αθήνας η αποχή έφτασε το 70% στο ΠΥΣΔΕ και ήταν ακόμη μεγαλύτερη στα ΑΠΥΣΔΕ και ΚΥΣΔΕ, παρά τις πιέσεις και την ευκολία της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Καταγγέλλουν τη διαδικασία ως αδιαφανή και αντιδημοκρατική, χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες ελέγχου, και ασκούν κριτική στις παρατάξεις που συμμετείχαν.

Παράλληλα, καλούν τους εκπαιδευτικούς να ενισχύσουν τα σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τους συλλογικούς αγώνες, διεκδικώντας δημόσια και δωρεάν Παιδεία, 50.000 μόνιμους διορισμούς, μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, κατάργηση των πειθαρχικών διώξεων και του πλαισίου αξιολόγησης. Καταλήγουν στην ανάγκη ενός μαζικού, πολύμορφου και παρατεταμένου πανεκπαιδευτικού αγώνα.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Μια νίκη των συλλογικών διεκδικήσεών μας η μεγάλη αποχή από τις e-εκλογές- φάρσα για τα υπηρεσιακά συμβούλια! Μια ήττα της κυβέρνησης και του συνδικαλισμού της υποχώρησης και της συνθηκολόγησης!

Οι εκπαιδευτικοί της Γ΄ Αθήνας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, γύρισαν την πλάτη στις ηλεκτρονικές εκλογές που οργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας για την ανάδειξη αντιπροσώπων στα υπηρεσιακά συμβούλια. Γύρισαν την πλάτη και στις παρατάξεις που υποτάχθηκαν στην επιλογή ενός συστήματος που επιχειρεί να απομονώσει τον κλάδο στο σπίτι του, για να παραχωρεί την διεκδίκηση των εργασιακών του δικαιωμάτων σε όσους δεν εμπιστεύονται τη δύναμη των μαζικών αγώνων και των συλλογικών δημοκρατικών διαδικασιών.

Η πλειοψηφία των συναδέλφων/ισσών της περιοχής μας αγνόησε κάθε λογής πιέσεις και δεν υπέκυψε σε ένα διαβλητό ηλεκτρονικό εκλογικό σύστημα ανάδειξης αντιπροσώπων, στο οποίο υποτάχθηκαν οι κυρίαρχες παρατάξεις (ΔΑΚΕ, ΠΕΚ, ΣΥΝΕΚ, ΑΣΕ): χωρίς εκλογικούς αντιπροσώπους, χωρίς παραβάν, με δυνατότητα απεριόριστης αλλαγής ψήφου, με κλειστές θύρες σε κάθε δυνατό έλεγχο, χωρίς εκλογικούς καταλόγους, ψηφίσαντες και ενστάσεις! Η αποχή του 70% είναι ηχηρή απάντηση-χαστούκι στην κυβέρνηση Μητοτάκη, την πιο αντιλαϊκή και διεφθαρμένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, που είναι υπόλογη στον λαό για την παρακολούθηση του πολιτικού προσωπικού συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης μέσω των υποκλοπών, του PEGASUS και του PREDATOR, ενώ πασχίζει να βάλει στον γύψο τα σωματεία μας!

Το 70% στο ΠΥΣΔΕ και περισσότερο στα ΑΠΥΣΔΕ και ΚΥΣΔΕ απείχε από μια διαδικασία που απαιτούσε ένα απλό κλικ, το Σάββατο 7 Νοέμβρη, από το σπίτι και τον υπολογιστή, ή το κινητό κάθε εκπαιδευτικού. Ένα κλικ χωρίς συνέλευση, χωρίς λογοδοσία, χωρίς συνδρομή, χωρίς συλλογική σκέψη και συζήτηση, παρά μόνο υποταγή στον νόμο Χατζηδάκη.

Ο συμβιβασμός των παρατάξεων που συμμετείχαν στη εκλογή «ψευδοαιρετών» βρήκε μια πρώτη απάντηση στη Γ΄ Αθήνας με την μαζική αποχή από τις e – εκλογές. Μπορεί και πρέπει να βρει την τελική της απάντηση με την συσπείρωση των εκπαιδευτικών στα σωματεία, στις συνελεύσεις, στις συγκεντρώσεις και στους απεργιακούς αγώνες για την υπεράσπιση της εργασιακής μας αξιοπρέπειας και του δημόσιου σχολείου για όλα τα παιδιά. Σε αυτό το πλαίσιο δηλώνουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε την μετατροπή των σωματείων μας σε μαριονέτες αποδοχής των αντιεκπαιδευτικών και αντιλαϊκών πολιτικών, όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν οι «υπεύθυνοι συνδικαλιστές» της κωλοτούμπας και της ήττας, που στην πλειονότητά τους μόνο με εκλογές ανασταίνονται!

Όταν οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι στη Γαλλία και αλλού εξεγείρονται, κάποιοι προσπαθούν να τους ταυτίσουν με τα αλισβερίσια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην Ελλάδα, τις διεκπεραιωτικές παράτες και τα κλικ στα κινητά. Όταν οι λαοί, όπου γης, ξεσηκώνονται ενάντια στην αιματηρή λιτότητα και την πολεμική οικονομία διεκδικώντας στον δρόμο το δίκιο τους, όταν οι φτωχοί του κόσμου απεργούν στα λιμάνια της οργής, η υποταγή στους νόμους διάλυσης των συλλογικών και δημοκρατικών διαδικασιών ανατρέπεται με αγώνες που διεκδικούν και πετυχαίνουν απτές νίκες.

Για μια εκπαίδευση που να αντιστοιχεί στο σύνολο των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών κι όχι στα συμφέροντα μιας ισχνής μειοψηφίας των εχόντων και κατεχόντων και του πολιτικού τους προσωπικού. Δεν παζαρεύουμε τα εργασιακά δικαιώματα του κλάδου σε δήθεν διαβουλεύσεις και χαρτοπόλεμο, δεν ζητάμε τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο: Δραστική αύξηση των κοινωνικών δαπανών ενάντια στη πολεμική οικονομία, για Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους, ενιαίο δωδεκάχρονο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σχολείο με δίχρονη προσχολική αγωγή, για την ολόπλευρη μόρφωση όλων των παιδιών. Να καταργηθούν τώρα τα Ωνάσεια και οι ιδιωτικοποιήσεις, κάθε μαθητής και κάθε μαθήτρια στο σχολείο της γειτονιάς του!

Τώρα με μαζικές γενικές συνελεύσεις να ξεκινήσει πολύμορφος και παρατεταμένος πανεκπαιδευτικός αγώνας διαρκείας για 50.000 μόνιμους διορισμούς σε όλα τα κενά και σε όλη την εκπαίδευση. Να καταργηθεί ο απαράδεκτος θεσμός της αναπλήρωσης για τις πάγιες ανάγκες, αναπλήρωση μόνο για τις έκτακτες, με πλήρη δικαιώματα και δωδεκάμηνες συμβάσεις. Απαιτούμε μέχρι 20 μαθητές στα τμήματα γενικής, 15 στις ομάδες προσανατολισμού, 10 στα εργαστήρια, σε σύγχρονα και ασφαλή κτήρια για όλα τα παιδιά, και με ειδική αγωγή που να μορφώνει κι όχι να γίνεται καιάδας χωρίς προσωπικό και υποδομές. Αγώνας τώρα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και επιστροφή 13ουκαι 14ου μισθού. Να απαλλαγούν από όλα τα πειθαρχικά οι συνάδελφοι που διώκονται για συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων και των συνδικάτων, να μπουν όλα τα πειθαρχικά στο αρχείο. Να συνεχίσουμε μαζικά στον περήφανο δρόμο της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση, διεκδικώντας την κατάργηση ολόκληρου του θεσμικού της πλαισίου (αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας, αξιολόγηση εκπαιδευτικού, μέντορες και συντονιστές), που πασχίζει να χειραγωγήσει και να αλυσοδέσει το Δημόσιο σχολείο στους στόχους της κυβερνητικής πολιτικής και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί, αντιλαϊκοί αλλά και οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που πέρασαν τα τελευταία χρόνια!

Οι ανυποχώρητοι αγώνες μας παραμένουν η καρδιά της Ιστορίας και θα κρίνουν το μέλλον της εργασίας μας και του δημόσιου σχολείου!