NA MΠΕΙ ΦΡΕΝΟ!

PieRA TouRiSTRiA - Piera del Bando

Ο «υπερτουρισμός» δεν προέκυψε αυθόρμητα, αλλά είναι αποτέλεσμα πολιτικών στρατηγικών.

Συχνά, αφήνεται να εννοηθεί ότι η υπερεπέκταση του τουρισμού είναι μια αυθόρμητη διαδικασία της αγοράς ή των τοπικών κοινωνιών που θέλουν να πλουτίσουν, όμως αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια.

Ο τουρισμός υπήρξε διαχρονικά το κέντρο του αναπτυξιακού μοντέλου που επιλέχθηκε για εκτεταμένες περιοχές της χώρας, στις οποίες έγινε αποδεκτή η συρρίκνωση άλλων παραδοσιακών δραστηριοτήτων.

Μετά την κρίση του 2010, ο τουρισμός προβάλλει σε όλα τα κείμενα των κοινοβουλευτικών πολιτευτών ως η βασικότερη (αν όχι η μοναδική) επιλογή οικονομικής ανασυγκρότησης.

Μια επιλογή απολύτως συμβατή με τις μνημονιακές πολιτικές και την προοπτική της «μεταμνημονιακής» Ελλάδας.

Η τουριστική "ανάπτυξη" βασίστηκε σε διαδικασίες (μικρότερης και μεγαλύτερης κλίμακας) υφαρπαγής γης και νερού, τονίζοντας μάλιστα την λέξη ως «την επιτήδεια πράξη υπεξαίρεσης η οποία πραγματοποιείται με βία και δόλο και συχνά καλύπτεται θεσμικά».

Η υπερκατανάλωση του νερού για τουριστικές εγκαταστάσεις και νέες παραθεριστικές κατοικίες σε μια περίοδο παρατεταμένης λειψυδρίας οδηγεί σε μόνιμο κίνδυνο εξάντλησης, μεγάλη αύξηση στα τιμολόγια για γεωργικές χρήσεις και ξηρασία που απειλεί την χλωρίδα και πανίδα.

Η κατασκευαστική φρενίτιδα, σέ νέες γκλαμουράτες ρηχότατες κατασκευές καθώς και οι ανακαινήσεις ακόμα και αποθηκών με προορισμό το AirBnP , υποβαθμίζει (όπου δεν έχει ήδη καταστρέψει) το τοπίο και το δομημένο περιβάλλον, ενώ η τουριστική μονοκαλλιέργεια σταδιακά εξορίζει τις γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες με επιπτώσεις στη διατροφική ασφάλεια, καθώς και σε παραδοσιακά επαγγέλματα.

Οι τοπικές κοινωνίες καταδικάζονται σε μια μοίρα ταυτισμένη με ό,τι θεωρεί πρόσκαιρα κερδοφόρο το μεγάλο εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο. Δεν προκαλεί εντύπωση οι κάτοικοι των τουριστικών προορισμών, παρότι αναγνωρίζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, να θεωρούν θετική την επίδραση του τουρισμού στον τόπο τους. ( Στην Κέρκυρα τούτο ισχύει και με το παραπάνω )

Απαιτείται μια πληρέστερη αμφισβήτηση του μοντέλου χωρικής και οικονομικής ανάπτυξης που υιοθετήθηκε διαχρονικά στη χώρα για να κατανοηθούν και αντιμετωπιστούν τα αδιέξοδα που έχει δημιουργήσει η εκτεταμένη τουριστική δραστηριότητα.

Όταν το σύνολο των πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ δεκαετίες θέτει ως βασικό στόχο την τουριστική μεγέθυνση, όταν έχει χαθεί ο αριθμός από νόμους, διατάγματα και θεσμικές «εξαιρέσεις» διευκόλυνσης των τουριστικών επενδύσεων σε κάθε σπιθαμή γης, τότε δεν γίνεται να μοιρολογούμε έκπληκτες μπροστά στις επιπτώσεις. ( Ή ανοχή στις υπερβάσεις του Ανδρέδη (Ikos) και η καταστροφή κάθε ίχνους της Ακρόπολης τού ελληνικού τουρισμού των εγκαταστάσεων του Club Med στη Δασιά είναι τρανταχτό παράδειγμα της καταστροφικής για τον τόπο συμμαχίας της εξουσίας και των τουριστο-επενδυταράδων )

Γιατί αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν είναι μια «ανωμαλία» ή αποτυχία, αλλά η επίτευξη των εθνικών και τοπικών στόχων που έθεσε η πολιτική εξουσία.

ΥΓ

Αποκορύφωμα αποτελεί το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, που τέθηκε σε διαβούλευση από το ΥΠΕΝ, τον περασμένο Ιούλιο και συνάντησε πλήθος αντιδράσεων από περιβαλλοντικές οργανώσεις και φορείς.

Μετά από μια δεκαετία όπου η τουριστική ανάπτυξη γινόταν ανεξέλεγκτα και ενώ ανεφάρμοστος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ο περιφερειακός και τοπικός σχεδιασμός, το νέο Ειδικό Πλαίσιο έρχεται να ενισχύσει παρά να ρυθμίσει ή περιορίσει την τάση για «υπερτουρισμό».

https://tvxs.gr/news/kosmos/ypertoyrismos-o-polemos-gia-eleytheres-paralies-giati-oi-diamartyries-strefontai-pleon-kata-ton-ependyton/?fbclid=IwY2xjawTA08hleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeT5Bzy96WADqYk3u