1912: Μετά τη λήξη της δεκαήμερης απεργίας στο εργοστάσιο Δεσύλλα, σημειώνει η εφημερίδα «Εργάτης»: «… Το ζήτημα του εργοστασίου Δεσύλλα τυγχάνει απλώς παρεμπίπτον και συμπτωματικόν. Τα αίτια της εκρήξεως του εργατικού τούτου κινήματος έχουσι γενικώτερον τον λόγον, βαθυτέρας τας ρίζας και σοβαρότερον χαρακτήρα. Δεν πρόκειται περί γεγονότος της χθες ή της σήμερον, πρόκειται πε΄ρι γεγονότων ολοκλήρου σειράς δεκαετηρίδων. Αιτία του κινήματος τούτου είναι η μαύρη και πολυβασανισμένη ζωή του Έλληνος, ιδία δε του κερκυραίου εργάτου» και παρακάτω «Αλλ΄ εάν είναι γενικωτέρα η σημερινή εξέγερσις δεν είναι η πρώτη. Προ τινος μόλις χρόνου οι εργάται του απηύθυναν φωνήν διαμαρτυρίας και εζητήσαντο την εν μέρει πλήρωσιν τιμών εκ των στοιχειωδών αυτών αξιώσεων. Αλλά την προσωρινήν των εργοστασιαρχών υποχώρησιν και την αποδοχήν των παρά των εργατών αιτηθέντων, επηκολούθησεν η λήθη. Και σχεδόν ουδεμία υπόσχεσις ετηρήθη σταθερώς και ουδεμίαι φροντίς ελήφθη περί μερικής ικανοποιήσεως ημερομισθίων, περί ελαττώσεως ωρών εργασίας, περί ολιγωτέρας σκληρότητος περί την διαρρύθμισιν της εργασίας και την αποπομπήν των εργατών.»

Επιμέλεια: Γιώργος Ζούμπος