Το 2026 άνοιξε με την γκανγκστερική επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο και της Φλόρες, ανοίγοντας έναν νέο αναβαθμισμένο κύκλο επιθετικών τυχοδιωκτισμών του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Σε αυτά τα πλαίσια, ο Τραμπ άνοιξε το ζήτημα της Γροιλανδίας και στη συνέχεια εξαπέλυσε τον πόλεμο στο Ιράν. Ανάμεσα στις χώρες-στόχους βρίσκεται με ιδιαίτερη ένταση και η Κούβα.

Η Κούβα βρίσκεται εδώ και 60 χρόνια στο στόχαστρο, καθώς οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν τη μάχη της υπονόμευσης ενός λαού κι ενός καθεστώτος που τους εκδίωξε με το όπλο στο χέρι, όπως έκαναν οι Κουβανοί το 1959. Με το βάρβαρο εμπάργκο που επέβαλαν εξαρχής, μαζί με άλλες ενέργειες διαρκούς υπονόμευσης, επιθυμούσαν και επιθυμούν την καθυπόταξη του κουβανικού λαού. Σε αυτή τη φάση, με την πρόθεση των ΗΠΑ να περιορίσουν την άνοδο του κινέζικου ιμπεριαλισμού, άνοιξαν τα παραπάνω ζητήματα, ενώ η Κούβα αποτελεί «κόκκινο πανί», καθώς δεν μπορεί να υπάρχει ένα τέτοιο καθεστώς «μέσα στο στόμα του λύκου», απέναντι από τις ακτές των ΗΠΑ.

«Όλη μου τη ζωή ακούω για τις ΗΠΑ και την Κούβα. Πιστεύω ότι θα έχω την τιμή να πάρω την Κούβα… να την πάρω με κάποιο τρόπο. Είτε να την απελευθερώσω, είτε να την καταλάβω, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με αυτή. Είναι πολύ αποδυναμωμένο έθνος αυτή τη στιγμή», αυτά δήλωσε με τον γνωστό κυνικό τρόπο ο πρόεδρος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Τραμπ, εξαπολύοντας νέες απειλές προς το νησί. Είχαν προηγηθεί οι απειλές του για «αλλαγή καθεστώτος στην Κούβα ως το τέλος του 2026», καθώς και οι δηλώσεις του Ρούμπιο για πολιτική «μέγιστης πίεσης», με στόχο την «πολιτική και οικονομική απελευθέρωση» της Κούβας, δηλαδή την ευθυγράμμισή της με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Αυτές τις ημέρες η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη στην Κούβα, καθώς ο Τραμπ επέβαλε την παύση της ροής πετρελαίου στην Κούβα από τη Βενεζουέλα, ενώ απείλησε με δασμούς όποια χώρα αντίστοιχα προσπαθήσει να την προμηθεύσει με πετρέλαιο. Εδώ και ένα τρίμηνο δεν έχει μπει καύσιμο στο νησί, ενώ βασικές δομές τις χώρες παραλύουν λόγω αυτής της επιθετικής κίνησης. Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις, καθώς και καθημερινές πολύωρες διακοπές ρεύματος, ενώ τη Δευτέρα 16/3 το ηλεκτροδοτικό σύστημα της χώρας κατέρρευσε.

Η κυβέρνηση της Κούβας πραγματοποιεί διαπραγματεύσεις με την αμερικάνικη κυβέρνηση, το βασικό όμως είναι η προετοιμασία της χώρας για κάθε ενδεχόμενο. Από τη στιγμή που ο Τραμπ έθεσε στο τραπέζι το ζήτημα της κατάληψης της Κούβας, μόνο η αγωνιστική ενότητα του κουβανικού λαού μπορεί να ματαιώσει τα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Σε αυτές τις συνθήκες έχουν ξεσπάσει και ορισμένες κινητοποιήσεις, ωστόσο βασικά το φρόνημα των Κουβανών είναι αγωνιστικό και ενάντια στους εκβιασμούς των ΗΠΑ. O πρόεδρος της Κούβας, Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ, δήλωσε τα εξής: «Μπροστά στο χειρότερο σενάριο, την Κούβα συνοδεύει μια βεβαιότητα: κάθε εξωτερικός εισβολέας θα συγκρουστεί με άφθαρτη αντίσταση».

Δεν γνωρίζουμε αν ο Τραμπ θα υλοποιήσει τις απειλές του ή αν τις εξαπολύει για άσκηση πίεσης. Στο βαθμό που βαλτώνουν τα σχέδιά του στη Μέση Ανατολή, ένας ακόμα πολεμικός τυχοδιωκτισμός είναι πιθανός. Η κυβέρνηση και ο λαός της Κούβας πρέπει να συνεχίσουν να αντιστέκονται, πρέπει να προετοιμαστούν ακόμα και για το σενάριο της εισβολής. Οι λαοί του κόσμου, όπως και ο δικός μας, οφείλουν να σηκώσουν τη σημαία της αντιπολεμικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης και να σταθούν στο πλευρό των χωρών που γίνονται θύματα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας: στο πλευρό του Ιράν, της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος