Σε χρυσή ευκαιρία αισχροκέρδειας επιχειρούν να μετατρέψουν οι Έλληνες πλοιοκτήτες την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, θυσιάζοντας τις ζωές των ναυτεργατών με ριψοκίνδυνα ταξίδια σε εμπόλεμες ζώνες, ταξίδια που αποφέρουν πολλαπλάσια έσοδα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Ύστερα από την απρόκλητη επίθεση που δέχτηκε, το Ιράν απέκλεισε τα Στενά του Ορμούζ, περιοχή κομβική για τη μεταφορά πετρελαίου από τις πετρελαιομοναρχίες του Περσικού Κόλπου, με την ιρανική κυβέρνηση να δηλώνει πως όποιο εχθρικό πλοίο επιχειρήσει να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό θα δεχθεί επίθεση από τις ιρανικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Μετά τον αποκλεισμό, μόλις 77 πλοία έχουν διασχίσει τα Στενά του Ορμούζ ως τα μέσα Μαρτίου, ανάμεσα τους 10 ελληνικών συμφερόντων, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025 είχαν πραγματοποιήσει εμπορικά δρομολόγια πάνω από 1.100 πλοία. Ο αριθμός των χτυπημένων πλοίων προς το παρόν ξεπερνάει τα 15, ανάμεσά τους δύο πλοία Ελλήνων πλοιοκτητών που χτυπήθηκαν στις 11 και 12 Μάρτη αντίστοιχα, το «Star Gwyneth», με σημαία Νησιών Μάρσαλ, ιδιοκτησίας της ναυτιλιακής εταιρείας «Star Bulk» του εφοπλιστή Πέτρου Παππά, καθώς και το «Ζέφυρος», με σημαία Μάλτας, ιδιοκτησίας της «Benetech Shipping», συμφερόντων της οικογένειας Μιχαήλ.

Την ίδια περίοδο, πλοίο της οικογένειας Αγγελικούση με επιβαίνοντες 10 Έλληνες ναυτικούς χτυπήθηκε στα χωρικά ύδατα της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα. 

Για να αντισταθμίσουν τις πιθανές ζημιές των επιχειρήσεών τους, οι πλοιοκτήτες αποστέλλουν στις εμπόλεμες περιοχές παλιότερα πλοία που αντιμετωπίζουν ήδη βλάβες, προωθούν τα νυχτερινά δρομολόγια και απενεργοποιούν τα συστήματα εντοπισμού, καθιστώντας τους στόλους αόρατους σε κάθε μέσο εκτός από τα ραντάρ και το ανθρώπινο μάτι, το οποίο σημαίνει πως τα πλοία δεν μπορούν να εντοπιστούν ούτε από διασώστες. Γίνεται φανερό πως σε αυτές τις συνθήκες οι ναυτικοί ρισκάρουν καθημερινά τη ζωή τους, ένα ρίσκο που οι εφοπλιστές αψηφούν με απάνθρωπο κυνισμό, τυφλωμένοι από τα αμύθητα κέρδη που συσσωρεύουν.

Πριν την επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των σιωνιστών στο Ιράν οι εφοπλιστικές επιχειρήσεις χρέωναν περί τα 200.000 δολάρια ανά ημέρα για τη μεταφορά πετρελαίου, ποσό που υπερδιπλασιάστηκε τις τελευταίες εβδομάδες, με πληροφορίες να αναφέρουν ποσά από 436.000 δολάρια ημερησίως για 60 μέρες, που σημαίνει 26,2 εκατομμύρια σε δύο μήνες, ως 693.000 από την οικογένεια Αγγελικούση και 770.000 δολάρια για πλοία συμφερόντων Εμπειρίκου.

Τα εγχώρια μέσα μαζικής ενημέρωσης, πολλά από τα οποία συνδέονται με άρρηκτους οικονομικούς δεσμούς με τα εφοπλιστικά συμφέροντα, έχουν επιδοθεί σε μια άθλια επιχείρηση προπαγάνδας με στόχο την ηρωοποίηση των δισεκατομμυριούχων, που δήθεν «αναλαμβάνουν το ρίσκο» και «αποτρέπουν την ενεργειακή κρίση». Τα ξεπουλημένα κανάλια πλάθουν το πορτραίτο του «ατρόμητου κουρσάρου», πλασάροντας ως πρώτη μούρη τον δισεκατομμυριούχο εφοπλιστή Προκοπίου. Η εικόνα των «θαρραλέων εφοπλιστών» προσομοιάζει σε πραγματική γελοιογραφία, αφού την ίδια στιγμή τα παράσιτα της ντόπιας πλοιοκτησίας παρακολουθούν αμέριμνα τους ναυτεργάτες να παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, ενώ αυτοί παχαίνουν στα ιδιωτικά τους γιοτ και στις βίλες τους στην Εκάλη.

Στις 5 Μαρτίου τα συνδικάτα των ναυτεργατών πραγματοποίησαν εικοσιτετράωρη απεργία με αίτημα να σταματήσουν οι διαδρομές προς τη Μέση Ανατολή που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των εργαζομένων. Οπως καταγγέλλουν τα συνδικάτα, οι εφοπλιστές υποχρεώνουν τους ναυτεργάτες να υπογράφουν «θανατόχαρτα», ατομικά συμφωνητικά αποποίησης κάθε ευθύνης του εφοπλιστή σε περίπτωση ατυχήματος ή θανάτου, με αντάλλαγμα αυξημένες αποδοχές για τα συγκεκριμένα δρομολόγια. Οι εφοπλιστές και τα παπαγαλάκια τους παρουσιάζουν τα «θανατόχαρτα» ως δήθεν δείγμα έγκαιρης ενημέρωσης για τους κινδύνους και προϊόν ελεύθερης επιλογής του εκάστοτε εργαζομένου, ενώ όλοι γνωρίζουν πως η άλλη επιλογή είναι η ανεργία ή το επόμενο μπάρκο μετά από άγνωστο χρονικό διάστημα. Στην πραγματικότητα τα «θανατόχαρτα» είναι ένα ακόμα δείγμα της αναλγησίας του κεφαλαίου, που επιχειρεί να διασπάσει την εργατική τάξη, αποποιούμενο τις ευθύνες για τα ματωμένα υπερκέρδη του.

Πιστός υπηρέτης των εφοπλιστικών συμφερόντων έχει αποδειχθεί για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που διατηρεί το διαχρονικό αφορολόγητο του εφοπλιστικού κεφαλαίου, ενώ αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει επίσημα τη Μαύρη Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο ως εμπόλεμες ζώνες, πράξη που αποτελεί δυνητικά τη μοναδική οδό για την απαγόρευση της αποστολής εμπορικών πλοίων στις περιοχές που τα πετρελαιοφόρα γίνονται στόχοι βομβαρδισμών.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να εξαπατήσει την κοινή γνώμη με τα υποτιθέμενα πλαφόν στις τιμές του πετρελαίου στην ηπειρωτική Ελλάδα, με ποσοστό κέρδους χονδρικής 5 λεπτά ανά λίτρο και λιανικής 12 λεπτά ανά λίτρο, ενώ το 60% του κόστους του πετρελαίου αφορά κρατικούς φόρους! Είναι η ίδια η κυβερνητική πολιτική που καταδικάζει τον ελληνικό λαό στη φτώχεια, την ίδια στιγμή που μια χούφτα οικογένειες πλοιοκτητών αυξάνουν κάθε χρόνο τα δισεκατομμύριά τους.

Αυτή την πολιτική πρέπει και μπορούν να ανατρέψουν οι αγώνες των εργαζομένων, όπως έχουν δείξει οι πετυχημένες απεργίες της ΠΕΝΕΝ, γιατί ο αγώνας των εργαζομένων αποτελεί τη μοναδική διέξοδο από το σύστημα της φτώχειας και των πολέμων στους οποίους θέλουν να θυσιάσουν το λαό για τα συμφέροντα των εφοπλιστών, του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος