Στις 9 Ιανουαρίου 2026 συμπληρώνονται 35 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα, του αγωνιστή εκπαιδευτικού που έχασε τη ζωή του χτυπημένος με λοστό κατά τη διάρκεια εισβολής ροπαλοφόρων στο σχολικό συγκρότημα του 3ου και 7ου Γυμνασίου – Λυκείου Πάτρας.

Όπως υπενθυμίζει η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ), «35 χρόνια μετά… Ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ!». Η δολοφονική επίθεση είχε στόχο την καταστολή του μαζικού εκπαιδευτικού κινήματος, όμως οδήγησε σε μεγάλο λαϊκό ξεσηκωμό που ανέτρεψε τα επίμαχα νομοσχέδια του Υπουργού Παιδείας της εποχής.

Η ανακοίνωση τονίζει ότι οι σημερινοί εκπαιδευτικοί συνεχίζουν τον αγώνα που ξεκίνησε ο Τεμπονέρας: «Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ στους σημερινούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόνιμη και σταθερή εργασία, αλληλεγγύη και ειρήνη των λαών», και καλεί σε συγκέντρωση και διαδήλωση την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου, στις 18:00, στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρας» στην Πάτρα.

Η φετινή επέτειος, όπως σημειώνει η ΟΛΜΕ, δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης αλλά και «νέα καθήκοντα για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των κατακτήσεων των εργαζομένων», υπενθυμίζοντας την ανάγκη ενωτικών αγώνων για όλα τα παιδιά, χωρίς διακρίσεις.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«35 χρόνια μετά… Ο Νίκος Τεμπονέρας ΖΕΙ!»

     Στις 9 Γενάρη 2026 συμπληρώνονται 35 χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή εκπαιδευτικού Νίκου Τεμπονέρα. Έπεσε νεκρός, χτυπημένος με λοστό στο κεφάλι από το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Γ. Καλαμπόκα, έπειτα από εισβολή ομάδας ροπαλοφόρων στο σχολικό συγκρότημα του 3ου και 7ου Γυμνασίου – Λυκείου Πάτρας, το οποίο τελούσε υπό μαθητική κατάληψη, με τη συμπαράσταση γονιών και εκπαιδευτικών.

Η δολοφονική αυτή επίθεση στόχευε στην καταστολή του μαζικού εκπαιδευτικού κινήματος που είχε αναπτυχθεί σε ολόκληρη τη χώρα, μέσα από πολύμορφους αγώνες μαθητών/τριών, εκπαιδευτικών και φοιτητών/τριών, ενάντια στο αντιδραστικό νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αντίθετα, είχε ως αποτέλεσμα έναν μεγάλο λαϊκό ξεσηκωμό ενάντια στον αυταρχισμό και την κρατική καταστολή, που οδήγησε στην παραίτηση του υπουργού και στην απόσυρση όλων των επίμαχων νομοθετημάτων, όπως η ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ, η κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, η επιβολή χρονικού ορίου σπουδών, η απόπειρα περιορισμού του πανεπιστημιακού ασύλου, η ομοιόμορφη ενδυμασία, η έπαρση της σημαίας κ.ά.

Σήμερα, 35 χρόνια μετά, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί, μέσα από έναν συνδυασμό νομοσχεδίων, να αλλάξει τη λειτουργία και τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου. Η προώθηση του Διεθνούς Απολυτηρίου (IB), η ίδρυση των Ωνάσειων σχολείων και η γενίκευση των Πρότυπων ενισχύουν την ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Ταυτόχρονα, υψώνονται ακόμη μεγαλύτερα εμπόδια για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, μέσω της εντατικοποίησης των εξετάσεων και της εφαρμογής της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής. Ο σχεδιασμός για το λεγόμενο «εθνικό απολυτήριο», με τριπλές πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στο Λύκειο, περιορίζει ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα πρόσβασης στα δημόσια ΑΕΙ.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να μην προχωρήσει η κατηγοριοποίηση των σχολείων μέσω της λεγόμενης «αξιολόγησης» και για να δοθεί μια ηχηρή απάντηση στις διώξεις και τα πειθαρχικά. Ο κλάδος των εκπαιδευτικών δίνει με αυταπάρνηση τη μάχη για να κρατηθούν όρθια τα σχολεία, δίπλα στους μαθητές και τις μαθήτριες σε όλα τα επίπεδα, γνωστικά, ψυχοσυναισθηματικά και κοινωνικά. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ αδυνατούν να δώσουν ουσιαστικές απαντήσεις στα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης, επιλέγοντας έναν ακραίο διοικητισμό, που οδηγεί εκπαιδευτικούς και διευθυντές/ντριες σε πειθαρχικές διαδικασίες ή ακόμη και καθαιρέσεις, επειδή συμμετέχουν στην προκηρυγμένη απεργία–αποχή από την ατομική αξιολόγηση.

Την ώρα που σε όλη την Ευρώπη προωθείται η λεγόμενη «πολεμική οικονομία», οι πυλώνες του κοινωνικού κράτους καταρρέουν και η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας ασφυκτιά από την ακρίβεια και το αυξανόμενο κόστος ζωής. Οι υποτιθέμενες «αυξήσεις» στους μισθούς μας από 1/1/2026 δεν μπορούν να εκληφθούν παρά μόνο ως εμπαιγμός.

Μέσα σε συνθήκες γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων, ωμών επεμβάσεων και «νομιμοποίησης» της γενοκτονίας, το κράτος επιχειρεί να καταστείλει κάθε φωνή αντίστασης στα σχολεία, τρομοκρατώντας μαθητές και εκπαιδευτικούς που σηκώνουν κεφάλι.

Η φετινή 9η Γενάρη είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Δεν αποτελεί μόνο ημέρα μνήμης και τιμής στον αγωνιστή εκπαιδευτικό Νίκο Τεμπονέρα, αλλά θέτει μπροστά μας νέα καθήκοντα για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των κατακτήσεων των εργαζομένων. Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να οργανώσει τη δράση του και να αναπτύξει νέους, ενωτικούς αγώνες.

Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ στους σημερινούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόνιμη και σταθερή εργασία, αλληλεγγύη και ειρήνη των λαών.
Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ στους αγώνες για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών, για αύξηση των δαπανών στην παιδεία, για μαζικούς μόνιμους διορισμούς, για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα και ελευθερίες.
Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας για ένα δημόσιο, δωρεάν και ποιοτικό σχολείο για όλα τα παιδιά, χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις.

Συγκέντρωση – Διαδήλωση
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026  Ώρα 18:00
Σχολικό Συγκρότημα «ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ»
(ΒΟΥΔ – ΨΗΛΑ ΑΛΩΝΙΑ, ΠΑΤΡΑ)