Κύμα απολύσεων στο Κολέγιο Αθηνών, καθώς μόνο την Τρίτη 15 Ιουλίου στο δρόμο της ανεργίας πετάχτηκαν 11 καθηγητές. Το πρωτοφανές κύμα απολύσεων γίνεται από την εργοδοσία του Κολεγίου με χρήση – «αξιοποίηση» νόμου της πρώην υπουργού Παιδείας Ν. Κεραμέως που δίνει τη δυνατότητα «καρατόμησης» εκπαιδευτικών ακόμα και κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους.

Ορισμένοι μάλιστα από τους απολυμένους εκπαιδευτικούς έχουν προϋπηρεσία πάνω από 30 χρόνια στο συγκεκριμένο Κολλέγιο. 

Με ανακοίνωση της, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), μεταξύ άλλων αναφέρει:

Ποιοι εντυπωσιάζονται από τις μαζικές απολύσεις στο Κολλέγιο Αθηνών; Πάντως όχι εμείς στην ΟΙΕΛΕ…

Το Κολλέγιο Αθηνών είναι ένα από τα ιστορικότερα εκπαιδευτήρια της χώρας με σπουδαία συνεισφορά στην ελληνική παιδεία. Ωστόσο, η εικόνα αυτή έχει δοκιμαστεί τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την επέλαση των Μνημονίων. Η διοίκηση του Κολλεγίου, λόγω ισχυρών διασυνδέσεων με πολιτικές ηγεσίες της περιόδου, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση πολιτικών και στην ψήφιση νόμων που διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Αναφέρουμε κάποιες από τις υποθέσεις που έχουν καταγραφεί με μελανά χρώματα στην ιστορία της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια:

• Απολύθηκε καταχρηστικά η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα που ήταν ήδη βαριά ασθενής
• Το σχολείο λειτούργησε ως “λαγός” για την περικοπή των αποδοχών των ιδιωτικών εκπαιδευτικών
• Καταστράφηκαν απουσιολόγια προκειμένου να αποφοιτήσουν κάποιοι μαθητές, ενώ σκάνδαλα με σεξουαλική παρενόχληση μαθητών είδαν το φως της δημοσιότητας
• Η διοίκηση του σχολείου δεν μας δέχθηκε σε διάλογο, παρά τις επανειλημμένες επιστολές μας, με το επιχείρημα ότι “οι εργασιακές σχέσεις μας είναι …άψογες, δεν χρειάζονται οι εκπαιδευτικοί μας την ΟΙΕΛΕ, εμείς λύνουμε τα προβλήματά μας μεταξύ μας” (σσ με δραστικές μεθόδους, όπως φαίνεται…). Η διοίκηση του Κολλεγίου ουσιαστικά απαγορεύει την συνδικαλιστική δράση στο σχολείο.

Μιλώντας με παλιούς εκπαιδευτικούς του σχολείου, πληροφορούμαστε ότι οι εργασιακές σχέσεις στο σχολείο διαρκώς επιδεινώνονται. Αποκορύφωμα, οι μαζικές απολύσεις των τελευταίων ημερών. Η πληροφόρηση που είχαμε από έμπειρους συναδέλφους πριν από λίγες ημέρες ήταν πως επίκεινται περίπου 35 (!!) απολύσεις-“παραιτήσεις” εκπαιδευτικών και 4 διοικητικού προσωπικού. Δεν ξέρουμε πού θα φτάσει το τελικό νούμερο, ωστόσο είναι βέβαιο ότι ο υπαγορευμένος από τους επιχειρηματίες της εκπαίδευσης νόμος Κεραμέως για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς που καθιέρωσε τις “ελεύθερες” και χωρίς καμιά αξιολογική διαδικασία απόλύσεις, ευνοεί τα σχέδια όσων επιβάλλουν τέτοιες βάρβαρες πρακτικές. Ελπίζουμε ειλικρινά ότι ορισμένες από τις απολύσεις αυτές δεν σχετίζονται, όπως κάποιοι μας ενημερώνουν, με πρόσφατη υπόθεση κατάχρησης εξουσίας διευθυντικού στελέχους εις βάρος συναδέλφου για καθαρά προσωπικούς λόγους.

Απευθυνόμαστε, τέλος, στους εκπαιδευτικούς του σχολείου.

• Όλα αυτά τα χρόνια δεν μπορέσαμε να σας πείσουμε να επανασυσταθεί ο ΣΕΛΚΑ, ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία της Ομοσπονδίας που είναι αδρανές εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Το Κολλέγιο Αθηνών είναι το μοναδικό μεγάλο ιδιωτικό σχολείο της χώρας χωρίς συνδικαλιστική εκπροσώπηση κι αυτό είναι χαρακτηριστικό της κατάστασης.
• Αντιλαμβανόμαστε το φόβο σας μπροστά στην άρνηση του σχολείου να λειτουργεί σωματείο και στις έντονες πιέσεις που σας ασκούνται. Ωστόσο, με τον ΣΕΛΚΑ ενεργό, οι εργασιακές σχέσεις στο Κολλέγιο ήταν πολύ καλύτερες. Έστω και τώρα, την ώρα που το Κολλέγιο προχωρά σε μια από τις πιο μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού στην ιστορία της ιδιωτικής εκπαίδευσης, σας καλούμε να συσπειρωθείτε στην Ομοσπονδία και να ενεργοποιήσετε και πάλι το σωματείο σας. Είναι ο μόνος δρόμος για να αναστραφεί η κατάσταση, για να επανέλθει το Κολλέγιο στην προ 2008 κατάσταση.
• Θυμίζουμε ότι κάποιοι από τους επιφανέστερους συνδικαλιστές της ΟΙΕΛΕ (ο πρώτος Πρόεδρος Γ. Μωραΐτης, το ιστορικό στέλεχος Δ.  Καραχάλιος, ο πρώην Αντιπρόεδρος Κ. Παπαντωνόπουλος) προέρχονται από το σχολείο και έγραψαν λαμπρή ιστορία στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Μέσα στη δύσκολη αυτή συγκυρία, ήρθε η ώρα να βάλουμε φραγμό στις πρακτικές αυτές.

Η μοιρολατρία και οι συνεχείς υποχωρήσεις δεν βοηθούν, ούτε σώζουν κανέναν. Μόνο με τον αγώνα κερδίζονται δικαιώματα.