Την ώρα που όλος ο κόσμος παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση την γενοκτονία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Την ώρα που η θλίψη, η οργή, ο θυμός, ο αποτροπιασμός από τις εικόνες ντροπής που έρχονται από την Λωρίδα της Γάζας, αλλά και από τη Δυτική Όχθη, μετατρέπονται σε καθημερινές μαζικές κοινωνικές αντιδράσεις για να πιεστούν οι συνένοχες -δυτικές κυρίως- κυβερνήσεις να πάψουν να υποστηρίζουν το κράτος-δολοφόνο και επιτέλους να σταματήσει η γενοκτονία.

Την ώρα που οι σιωνιστές, για μια ακόμα φορά, επιτέθηκαν σε διεθνή αποστολή αλληλεγγύης προς τη Λωρίδα της Γάζας.

Την ώρα που εκατοντάδες ακτιβιστές και ακτιβίστριες, άνθρωποι που εκφράζουν ειρηνικά την παγκόσμια συνείδηση και αξιοπρέπεια απέναντι στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, κατηγορήθηκαν ως τρομοκράτες και οδηγήθηκαν  στις ισραηλινές φυλακές.Αυτή την ώρα ο ΔΙΠΕ Ζακύνθου, παραβλέποντας όλα τα παραπάνω, αλλά και τα οξυμένα προβλήματα των χωρίς συντήρηση, αναλώσιμα και εξοπλισμό σχολείων που στενάζουν κάτω από το βάρος των δεκάδων κενών, των κλειστών ολοήμερων, των αβοήθητων μαθητών,  επιλέγει να συνεχίσει την πειθαρχική δίωξη της Έφης Λάζου, προέδρου του συλλόγου Ζακύνθου για τη συγγραφή και παρουσίαση του έργου «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης» παρ’ όλο που το πόρισμα του διενεργούντος την ΕΔΕ ήταν ουσιαστικά απαλλακτικό.  Πρόκειται για μια διοικητικά καταχρηστική άσκηση πειθαρχικού ελέγχου χωρίς τεκμηρίωση, με στοιχεία προσωπικής στοχοποίησης και  παραβίασης της αρχής της αμεροληψίας.   Παρακάμπτει ακόμη και το ότι  η δράση της -η θεατρική παράσταση- πραγματοποιήθηκε εκτός υπηρεσίας.  Η  επιμονή δίωξης  της συναδέλφισσάς μας,   θυμίζει τις εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι παρακολουθούνταν «εντός και εκτός υπηρεσίας»… ανοίγοντας ένα ευρύτερο ζήτημα δημοκρατίας.

Είναι η ώρα που δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Δεν μπορεί κανείς να επικαλείται την δουλειά του. Η μόνη δουλειά που έχει η ανθρωπότητα σήμερα, είναι να σταματήσουμε τη γενοκτονία κατά του παλαιστινιακού λαού.

Είναι η ώρα που θα σταθούμε και πάλι στο πλευρό της Έφης Λάζου. Της Έφης  που τολμά με την τέχνη της να φωτίσει και αυτά τα σκοτάδια, να μιλήσει στις καρδιές των ανθρώπων για την Ειρήνη και για  τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Είναι η ώρα που “ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ” υπάρχει μια μικρή πράξη που αναλογεί στον καθένα από εμάς και οφείλουμε να πράξουμε. Οφείλουμε να καταγγείλουμε τη λογοκρισία, τη φίμωση, την τρομοκρατία και τις διώξεις των εκπαιδευτικών που μιλούν ανοιχτά στην κοινωνία για ειρήνη και πόλεμο, για φτώχεια και εκμετάλλευση, για τρένα και μπαζώματα, για αξιολόγηση και κατηγοριοποίηση, για το σχολείο που θέλουμε και έχουμε ανάγκη.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗ ΛΑΖΟΥ και θεωρούμε ότι η στοχοποίηση της συναδέλφισσας αφορά ξεκάθαρα και την δυναμική πολυετή συνδικαλιστική της δράση και το περιεχόμενο του καλλιτεχνικού και παιδαγωγικού της έργου. Υπερασπιζόμαστε την παιδαγωγική και καλλιτεχνική ελευθερία όλων των πολιτών και την προστασία των παιδαγωγικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

Με την Έφη !  Με την Λευτεριά στην Παλαιστίνη! μέχρι τη νίκη!