Μαζί με τον αγώνα - Ένα γέλιο θα τους θάψει!

Δραπανι-φόρος*

Νομιμόφρονες «αριστεροί» συνδικαλιστές. Το είδος ευδοκιμεί σε κάθε συνδικαλιστική περίοδο, αλλά αναπτύσεται και γιγαντώνεται σε εποχές κρίσης, αποστασιοποίησης και αποσυνδικαλιστικοποίησης. Εξαιρετικά χρήσιμο — και μετά από αυτή τη λέξη να ρωτάτε πάντα: χρήσιμο σε ποιον; - είδος.  Μη γίνει παρεξήγηση με τους νομιμόφρονες – εθνικόφρονες συνδικαλιστές απογόνους των κουκολοφόρων δοσιλόγων. Άλλωστε στο σπίτι του χαφιέ δε μιλάνε για … κουκούλα! Οι νομιμόφρονες – εθνικόφρονες συνδικαλιστές είναι η turbo έκδοση του κυβερνητικού συνδικαλισμού!

Ας παρακολουθήσουμε έναν κλασικό εκπρόσωπο του είδους των νομιμοφρόνων αριστερών – βεβαίως, βεβαίως - συνδικαλιστών

Επί τη αναλήψει ….

των καθηκόντων του στελέχους η πρώτη συνάντηση με την αντιπροσωπεία του συνδικάτου. Το στέλεχος με τυπική ευγένεια και επίπλαστη καλοσύνη υποδέχεται την αντιπροσωπεία με εγκάρδιες χειραψίες και μετά τις πρώτες τυπικές κουβέντες αρχίζει τον ναρκισιστικό του μονόλογο επιδιώκοντας να πείσει για τις δημοκρατικές αξίες από τις οποίες εμπνέεται, χωρίς να ξεχνά και το ιστορικό της οικογένειάς του και την πίστη προς τη «Δημοκρατία».

Δεν ξεχνά ωστόσο να κάνει και τα παράπονά του για τους ανυπότακτους που από το πρώτο μήνυμα άσκησαν κριτική. Ο νομιμόφρων «αριστερός» συνδικαλιστής δε χάνει την ευκαιρία να υποβάλει τα σέβη του και να αναλάβει την υπεράσπιση του στελέχους κάνοντας και την κριτική του στους στουςτακτους. «Εμείς είμαστε κατά των προσωπικών επιθέσεων!» Όπως καταλαβαίνετε ο νομιμόφρων «αριστερός» συνδικαλιστής έχει πολλαπλές ικανότητες. Η μία από αυτές είναι να κάνει το άσπρο μαύρο και να βαφτίζει το ψάρι κρέας με μαεστρία που θα τη ζήλευαν και οι πρώτοι διδάξαντες οι καλόγηροι και ιερείς του Μεσαίωνα, ώστε να τα τρώνε κατά τη διάρκεια της νηστείας με ήσυχη τη συνείδηση τους. Παλιά του τέχνη κόσκινο. Από την πρώτη κιόλας συνάντηση το στέλεχος έδειξε τα κοφτερά του δόντια που είχε ακονίσει στο κυβερνητικό κόμμα. Καμιά αντίρρηση δε δικαιολογείται. Όποιος φέρνει αντίρρηση θα διώκεται!

Αλλά αυτά δεν είχαν σημασία για το νομιμόφρονα «αριστερό συνδικαλιστή». Ασυναγώνιστος σε όλα του μπόρεσε να έχει το προφίλ όχι μόνο του επιτυχημένου συνδικαλιστή προσφέροντας πολλά στους εκλογικούς θριάμβους της παράταξής του, αλλά και του επιτυχημένου κομματικού στελέχους. Σκεφτόταν και συμπεριφερόταν με βάση το αρχαίο γνωμικό: «Εν τοις ψήφοις η ισχύς!» και «Ισχύς μου η ψήφος κάθε μέλους του συνδικάτου!». Για αυτό και ήταν υπέρμαχος της περιφερόμενης κάλπης από γειτονιά σε γειτονιά για να μεταλαχθεί ο κάθε εργαζόμενος σε παθητικό θεατή, ώστε να είναι εύπεπτα τα μηνύματα όλων των ειδών νομιμοφρόνων συνδικαλιστών. Έτσι δε θα πατάει ψυχή ακόμα και στην εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του συνδικάτου. Για να είναι κλειστό το πεδίο στους ανυπότακτους που θέλουν διαρκώς και αδιαλείπτως Γενικές Συνελεύσεις, Επιτροπές Βάσεις συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις, απεργίες και άλλα τόσο βασανιστικά και αντιαλλεργικά του καναπέ.  

Οπαδοί της διαμεσολάβησης και του ήπιου κλίσματος

Όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει. Και «αριστερός» και καλές δημόσιες σχέσεις με κάθε στέλεχος. Και «αγωνιστής» και το «καλό παιδί» . Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια!Αριστούχος στην τεχνική της διαμεσολάβησης. Μπορεί να φωνάζει με στεντόρια φωνή το εύστοχο και διαχρονικό σύνθημα «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», αλλά θέλει τη συνάντηση, τη διαμεσολάβηση και τη συνδιαλλαγή με τα αφεντικά και με κάθε στέλεχος. Κάθε συνάντηση και νίκη! Για αυτό και μετά από κάθε συνάντηση το δελτίο τύπου λειτουργεί ως πλυντήριο! Τι και αν συνεχίζεται η οικτρή κατάσταση της τρομοκρατίας και των διώξεων. Τι και αν το στέλεχος πετάει στον σκουπιδοντενεκέ κάθε δέσμευση για ήπιο κλίσμα; Ο νομιμόφρων αριστερός δε χάνει την ευκαιρία για θριαμβολογία: «Είναι στον πάγο» οι διώξεις. «Είμαι ευχαριστημένος» δηλώνει μετά από συνάντηση με κάθε προσηλωμένο στέλεχος και ανακριτή. Και όταν το στέλεχος είναι στριμωγμένο από χοντράδες που έχει διαπράξει και, κυρίως από κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια, ο νομιμόφρων αριστερός συνδικαλιστής θα πει με φιλάνθρωπο ύφος: «Όταν ο αντίπαλος είναι κάτω δεν τον πατάς στο λαιμό». Έτσι ο ο νομιμόφρων αριστερός συνδικαλιστής αναχαιτίζει κάθε κίνηση των μαζών προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες. Είναι τόσο φανατικός λάτρης της διαμεσολάβησης που ακόμα και όταν αδικείται ή διώκεται ο ίδιος πετάει τη μπάλα στην εξέδρα.

Ισαποστακισμός και … εκτός πλαισίου

Αδύνατη η περιγραφή και αφήγηση των ικανοτήτων κάθε νομιμόφρονα «αριστερού» συνδικαλιστή. Ο ισαποστακισμός ανάμεσα στον διώκτη και τον διωκόμενο είναι η συνήθεια που έγινε λατρεία. Περιφέρει την κάλπη σε κάθε γειτονιά ως επαίτης ψήφων ξεχνώντας να πει ή να γράψει μια λέξη για διώξεις και αξιολόγηση, γιατί φαίνεται ότι συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο απαγορευμένων λέξεων του ιερατείου. Άλλωστε η εκλογική πελατεία έλκεται από κάποιες ανακοινώσεις τυπικής «συμπαράστασης» και «αλληλεγγύης» ή και δράσεις – πολλές φορές αναγκαστικές και κατόπιν πίεσης. Είναι τεχνίτης στην αγωνιστική ρητορική και έτσι μπορεί να «πείθει» τους αποστασιοποιημένους. Εμπνέεται από το παλιό σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» που το έχει, βέβαια, μετατρέψει σε «Διώκτες και διωκόμενοι στο ίδιο συνδικάτο». Ηδονίζεται να απορρίπτει κάθε πρόταση των ανυπότακτων που στρέφεται εναντίον μελών του συνδικάτου που έχουν προσβληθεί από Χουνταϊό και ενέχονται για διώξεις αγωνιστών. Εντός πλαισίου οι διώκτες! Εκτός πλαισίου οι αγωνιστές!

Ισχυρό προσόν η συκοφάντηση των ανυπότακτων με μαεστρία, ώστε να φαίνεται στο κοινό ότι αυτός και οι όμοιοί του είναι οι διαλλακτικοί που έχουν επιχειρήματα, οι ρεαλιστές που δεν απεμπολούν τις ιδέες του, αλλά δεν είναι τόσο γκρινιάρηδες και εξωπραγματικοί, όσο οι ανυπότακτοι. Διαλαλούσαν και έγραφαν σε κάθε προκήρυξη ότι αντίπαλός τους ήταν η κυβερνητική πολιτική. Ωστόσο μάλλον ή όχι τυχαία έχουν στο στόχαστρο τους ίδιους αντιπάλους με το στέλεχος. Διαθέτοντας περίσσιο θράσος διαλαλούσε δημόσια για τους ανυπότακτους: «Έχουμε επιφυλάξεις είναι εκτός πλαισίου των αποφάσεων του συνδικάτου». Ο διωκόμενος είναι και φταίχτης! Χωρίς αιδώ θα σου πει εδώ και τώρα «Εσύ άλειψες βούτυρο στο ψωμί του στελέχους»!

Άλλωστε το συνδικάτο το θεωρούσε παραταξιακό και γιατί όχι προσωπικό φέουδο. Αυτό το έκρυβε με μεγάλη τσαχπινιά. Για άλλον πολυδιωκόμενο ανυπότακτο είχε πείσει και την παράταξή του πανελλαδικά –όχι τοπικά , αστεία πράγματα – βαρβάτη αριστερή – να βγάλει ανακοίνωση – πόρισμα ότι ή «προβοκάτορας» ή «για δέσιμο»! «Οι ανυπότακτοι φταίνε που θέλουν να σέρνεται το θέμα των διώξεων για παραταξιακά οφέλη!». «Είναι υπονομευτές του σωματείου». Και ας είναι οι ανυπότακτοι πάντα παρόντες. Τους θεωρεί αόρατους, ενώ βλέπει και καλοπιάνει τους εξαφανισμένους από το συνδικάτο συμμάχους του. Η αλήθεια είναι ότι οι νομιμόφρονες αριστεροί συνδικαλιστές θέλουν την ησυχία τους που θα σπάει με άκρως ελεγμόμενες ασκήσεις επαναστατικής. Δε θέλουν να πεθάνει το συνδικάτο. Κάθε άλλο. Το θέλουν ζωντανό — αλλά ακίνδυνο. Να φωνάζει λίγο, να εκτονώνει την οργή, να οργανώνει καμιά ακίνδυνη κινητοποίηση και μετά να επιστρέφει υπεύθυνα στον διάλογο και στην κανονικότητα.

Ο κλασικός εκπρόσωπος του είδους είναι ο ιδανικός πυροσβέστης της αγανάκτησης. Ο άνθρωπος που μετατρέπει τη φωτιά σε χλιαρή ανακοίνωση τριών παραγράφων. Μέχρι και τους σύντροφούς του είναι ικανός να αδειάσει, όταν ξεπερνούν τα όρια που αυτός βάζει «Έγινε μ…» θα πει με στοχαστικό αυτοκριτικό και επικριτικό ύφος!

Τον ξέρουμε τον ένοχο και είναι γνωστή η αιτία…

Πρόκειται για προσωπική επιτυχία; Να μην παραγνωρίσουμε τα ατομικά χαρίσματα, αλλά η επιτυχία του συνδέεται και με την κομματική γραμμή: «Επανάσταση στα λόγια και στην πράξη στυλοβάτες του συστήματος».

ΥΓ. Το κείμενο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

*Για την αντιγραφή Γιώργος Κ. Καββαδίας