Η ΟΛΜΕ απευθύνει επιστολή προς τους μαθητές και τις μαθήτριες, με αφορμή την αποφυλάκιση καταδικασμένων στελεχών της Χρυσής Αυγής, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο αναβίωσης του φασισμού, του ναζισμού και του ρατσισμού. Αναδεικνύει τον ιστορικό ρόλο του φασισμού ως μηχανισμού εξυπηρέτησης ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και υπενθυμίζει τα εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα. Παράλληλα, καλεί εκπαιδευτικούς και μαθητές να υψώσουν κοινό μέτωπο απέναντι στο μίσος, τις διακρίσεις και την ξενοφοβία, υπερασπιζόμενοι ένα σχολείο ισότητας, αλληλεγγύης, ελεύθερης έκφρασης και δημοκρατικής συνύπαρξης. Τονίζει ότι τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης είναι η φτώχεια, η υποχρηματοδότηση, οι ελλείψεις εκπαιδευτικών και οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση, όχι η διαφορετικότητα.

Αναλυτικά:

Επιστολή προς τους μαθητές και τις μαθήτριές μας: Ο φασισμός δε χωράει στο σχολείο μας

Ο φασισμός δε χωράει στο σχολείο μας

Αγαπητοί μας μαθητές, αγαπητές μας μαθήτριες,

Εμείς, οι καθηγητές σας, οι άνθρωποι που περνάμε μαζί σας τις περισσότερες ώρες της ημέρας και αφουγκραζόμαστε τις αγωνίες, τους προβληματισμούς και τα όνειρά σας, νιώθουμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε άμεσα μαζί σας. Αφορμή γι’ αυτή μας την επιστολή αποτελεί η πρόσφατη αποφυλάκιση των καταδικασμένων εγκληματιών της Χρυσής Αυγής, δεκατρία χρόνια μετά τη στυγνή δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Είμαστε βαθιά  συγκλονισμένοι & προβληματισμένοι από το γεγονός ότι άνθρωποι που υπηρέτησαν την πιο απάνθρωπη ιδεολογία της ιστορίας, τον ναζισμό, αποφυλακίζονται έχοντας εκτίσει ελάχιστο μέρος της ποινής τους, απολαμβάνοντας μάλιστα προκλητική προβολή από τα μέσα ενημέρωσης εντός και εκτός φυλακής.

Η χρονική συγκυρία αυτής της αποφυλάκισης δεν είναι ούτε τυχαία ούτε ουδέτερη. Ζούμε σε μια εποχή γενικευμένων πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, με τη σφαγή αμάχων και παιδιών τη γενοκτονία του 21^ου αιώνα στην Παλαιστίνη την προσφυγιά και τη φτώχεια να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Σε τέτοιες ακριβώς συνθήκες κρίσης και ανασφάλειας, η απάνθρωπη ιδεολογία του φασισμού επιχειρεί διαχρονικά να σηκώσει κεφάλι και να βρει πρόσφορο έδαφος.

Το μόνιμο προπέτασμα καπνού των φασιστών είναι ότι παρουσιάζονται ως «αντισυστημικοί». Όμως, η ίδια η πραγματικότητα τους διαψεύδει:

• Πόσο αντισυστημικοί είναι όταν τυγχάνουν της στήριξης ισχυρών παραγόντων του πλούτου, όπως ο Έλον Μασκ, και απολαμβάνουν υπερπροβολή από τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα;
• Πόσο ενάντια στο σύστημα στρέφονται όταν, όπως αποδείχθηκε περίτρανα στη δίκη τους, χρηματοδοτήθηκαν από εφοπλιστές και μεγαλοεργολάβους για να επιτεθούν σε Έλληνες και μετανάστες εργάτες, τρομοκρατώντας τους ώστε να κρατηθούν χαμηλά τα μεροκάματα προς όφελος των εργοδοτών;
• Πόσο υπερασπίζονται τον λαό όταν υπόσχονταν θέσεις εργασίας στους Έλληνες, αποσιωπώντας ότι αυτές θα συνοδεύονταν από εξευτελιστικούς μισθούς και πλήρη κατάργηση των δικαιωμάτων τους;

Αυτή η τακτική δεν είναι καινούργια. Ιστορικά, σε περιόδους πολεμικής προετοιμασίας, το ίδιο το σύστημα επιστρατεύει τον φασισμό ως δεξί του χέρι. Στη Γερμανία τη δεκαετία του 1930, οι μεγαλοβιομήχανοι χρηματοδότησαν αδρά τον Χίτλερ και τους οπαδούς του,  για να ποτίσουν  την κοινωνία με το δηλητήριο του ρατσισμού, στρέφοντας τους πολίτες εναντίον όσων θεωρούνταν «διαφορετικοί» ή διαφωνούσαν με το καθεστώς.

Στη χώρα μας γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει ναζισμός. Το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, η Κάνδανος, η Βιάννος και ο Χορτιάτης είναι μερικά μόνο από τα δεκάδες μαρτυρικά χωριά που ισοπεδώθηκαν από τους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους — τους ίδιους ακριβώς που εξυμνούν οι σημερινοί νοσταλγοί του φασισμού. Οι 200 εκτελεσμένοι κομμουνιστές της Καισαριανής, οι χιλιάδες εξόριστοι και οι αγωνιστές της Αντίστασης αποτελούν την ιστορική μας παρακαταθήκη που βροντοφωνάζει: ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες στην Ελλάδα!

Μαζί, εκπαιδευτικοί και μαθητές/τριες , μπορούμε και πρέπει να ορθώσουμε ένα απροσπέλαστο τείχος απέναντι στο φασισμό, το ρατσισμό και το  μίσος. Στο σχολείο μας ξέρουμε καλά ποια είναι η αλήθεια:

• Ο «ξένος» δεν είναι εχθρός: Είναι ο συμμαθητής και η συμμαθήτριά μας στο διπλανό θρανίο, το παιδί με το οποίο μοιραζόμαστε τα ίδια άγχη, τις ίδιες ελπίδες και τα ίδια όνειρα για το μέλλον.
• Τα πραγματικά προβλήματα δεν είναι η καταγωγή, η θρησκεία, το φύλο ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός: Τα πραγματικά προβλήματα είναι η φτώχεια,  τα ασυντήρητα σχολικά κτίρια, τα μεγάλα κενά σε καθηγητές/τριες  οι  τάξεις των 26-27 παιδιών και οι ταξικοί φραγμοί που στερούν από τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών τη μόρφωση που δικαιούνται τον 21ο αιώνα.
• Το πρόβλημα είναι ένα σχολείο-εξεταστικό κέντρο: Οι φραγμοί της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, η κατηγοριοποίηση των σχολείων και η υποχρηματοδότηση της παιδείας και της υγείας, την ίδια ώρα που δαπανώνται τεράστια ποσά σε πολεμικούς εξοπλισμούς.

Απέναντι σε αυτά τα οξυμένα προβλήματα, οι φασίστες όχι μόνο σιωπούν, αλλά προσπαθούν εσκεμμένα να αποπροσανατολίσουν την οργή μας, στρέφοντας τον καθένα και την καθεμία απέναντι στον/στην άλλο/η επειδή είναι διαφορετικός/η.

Τους απαντάμε καθαρά: Δεν θα τους περάσει!

Εμείς έχουμε μάθει να ζούμε καθημερινά και να ονειρευόμαστε με αυτούς που χαρακτηρίζουν “διαφορετικούς”. Τους ξέρουμε γιατί μοιραζόμαστε τους ίδιους φόβους και τα ίδια όνειρα για το μέλλον μας. Έχουμε μάθει να συζητούμε μεταξύ μας, να διαφωνούμε, να συμφωνούμε, να τσακωνόμαστε και να συμφιλιωνόμαστε χωρίς να μισούμε τον/την  άλλο/η για αυτό που είναι. Μπορούμε στο μάθημα, στις διάφορες δράσεις του σχολείου, στις εκδηλώσεις, στις γιορτές να αναδεικνύουμε την αλήθεια χωρίς δεύτερες σκέψεις και αυτοπεριορισμούς. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσει ο φόβος να εκφράσουμε την γνώμη μας, πολύ περισσότερο να συνυπάρχουμε στο σχολείο. Δεν πρέπει με δυο λόγια να επιτρέψουμε στο φασισμό να κερδίσει γιατί τότε το σχολείο θα έχει χάσει το πραγματικό του νόημα.

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!