Το Σχόλιο της Δευτέρας: Το Άγιο Προσοντολόγιο

του Μαυρίδη Θοδωρή, από selidodeiktis

Ξεκινάνε οι διαδικασίες για την δημιουργία πινάκων ειδικής αγωγής (για αναπληρώτριες και ενδεχόμενους μόνιμους διορισμούς) με το γνωστό προσοντολόγιο. Φέτος μάλιστα έχουμε την αλλαγή στο κόστος των παραβόλων, από 3€ στα 15€ για την συμμετοχή και από 20€ στα 50€ για ένσταση, κάτι που οδηγεί στις ξεπουλημένες γραφειοκρατίες να διαμαρτυρηθούν και να βγάλουν ανακοινώσεις, αφήνοντας εντελώς στο απυρόβλητο τον ίδιο τον νόμο.

Ένα ακόμα νέο στοιχείο είναι πως στους νέους πίνακες θα έχουν δικαίωμα ένταξης και οι απόφοιτοι των ιδιωτικών πανεπιστημίων κολεγίων κλπ. Αυτό βέβαια δεν θίγεται ιδιαίτερα. Λογικό, διότι σε ένα τέτοιο σύστημα χαοτικό, με περίπλοκες διαδικασίες, που ανακατεύει συνεχώς την σειρά, κανείς δεν μπορεί να δει ξεκάθαρα τις χιλιάδες κομμένες θέσεις εργασίας, ή την αλλοίωση των πινάκων από τις διάφορες αλλαγές που γίνονται κάθε φορά.

Άλλη μια φορά λοιπόν με το ίδιο σύστημα, το γνωστό προσοντολόγιο Γαβρόγλου που εφαρμόζει σαν Ευαγγέλιο η ΝΔ. Μάλιστα ακόμα και όσες φορές η κυβέρνηση της ΝΔ επαναφέρει στο προσκήνιο την αλλαγή του συστήματος προσλήψεων, δεν απορρίπτει ποτέ, ούτε στο ελάχιστο τον ν.4589 (προσοντολόγιο), απλά διατυπώνει πως θα προσθέσει σε αυτόν την διαδικασία των γραπτών εξετάσεων με ένα είδους ΕΒΕ, δηλαδή εάν δεν πιάσεις την βάση στις εξετάσεις δεν θα ενταχθείς στους πίνακες.

Το Άγιο Προσοντολόγιο λοιπόν έχει ριζώσει και έχει έρθει για να μείνει με την στήριξη ή ανοχή όλων των κομμάτων της βουλής.

Ας δούμε τι αποτελέσματα είχε αυτός ο νόμος τα τελευταία 5-6 χρόνια που εφαρμόζεται.

Αμέσως πριν από το προσοντολόγιο οι αναπληρώτριες/ες καθώς και οι τελευταίοι μόνιμοι διορισμοί που είχαν γίνει, είχαν γίνει με ένα πολύ πιο απλό σύστημα προσλήψεων.

Έβγαινε μια ανακοίνωση από το Υπουργείο κάθε καλοκαίρι, για να κάνουν οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί (καθώς και ΕΕΠ και ΕΒΠ) τα χαρτιά τους. Πήγαινε λοιπόν κάθε υποψήφια δια ζώσης σε μια τοπική διεύθυνση πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας και έκανε μαζί με μια/έναν υπάλληλο της διεύθυνσης τα χαρτιά της (μόνο πτυχίο) και ταυτόχρονα με δήλωση προτίμησης περιοχών.

Αυτή η διαδικασία επειδή γινόταν μαζί με υπάλληλο είχε σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχουν «σφάλματα» στην διαδικασία, ελλείψεις σε χαρτιά, λάθος χαρτιά κλπ. Οποιοδήποτε πρόβλημα υπήρχε, λυνόταν επιτόπου. Οι πίνακες φτιαχνόταν από το Υπουργείο, χωρίς την εμπλοκή του ΑΣΕΠ και σε ένα-ενάμιση μήνα φτιαχνόταν οι πίνακες, έτοιμοι για προσλήψεις, χωρίς χιλιάδες αποκλεισμένους, λάθη, απορριφθέντες, χρήση προσωρινών πινάκων κλπ.

Κάθε χρόνο εάν δούλευε κανείς, μπορούσε να είναι σίγουρος ότι θα ξαναδουλέψει (εφόσον δεν μειωθούν οι προσλήψεις), καθώς η σειρά φτιαχνόταν μόνο με το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Δεν υπήρχε λοιπόν το άγχος εάν θα προσληφθεί ξανά την επόμενη χρονιά, ούτε υπήρχε ανάγκη να πληρώσει για μεταπτυχιακά, διδακτορικά, πιστοποιήσεις κλπ. Επιπλέον δεν υπήρχε το άγχος εάν θα απορριφθεί, εάν θα πατήσει κάποιο λάθος κλικ κλπ.

Έρχεται λοιπόν το προσοντολόγιο και μάλιστα εμπλουτίζεται με την τεχνολογική διευκόλυνση, ΟΠΣΥΔ και πλατφόρμα ΑΣΕΠ. Όλα να τα κάνουμε πιο γρήγορα, μόνοι μας με λίγα κλικ.

Το αποτέλεσμα είναι να φτιάχνονται πίνακες που μένουν κλειδωμένοι για 3 χρόνια, οργανικό συστατικό του ν.4589 και όχι αβλεψία του.

Εάν κάποιος έκανε ένα απλό λαθάκι, μένει εκτός εργασίας για τρία χρόνια.

Οι προθεσμίες είναι πολλές και διαφορετικές. Άλλη προθεσμία έχει κανείς για να κάνει αίτηση στον ΑΣΕΠ, άλλη προθεσμία για να ανεβάσει προσόντα στον ΟΠΣΥΔ, άλλη προθεσμία για να δηλώσει περιοχές. Ένα λαθάκι σε μία από όλες αυτές τις διαδικασίες και game over.

Κάθε προκήρυξη, εισάγει και κάτι διαφορετικά κάθε φορά ως προς την διαδικασία. Την μια φορά οι προθεσμίες είχαν να κάνουν με τον αριθμό του ΑΦΜ κάθε υποψηφίου, την άλλη φορά στην καταχώρηση για τις προϋπηρεσίες είχε πολλές διαφορετικές κατηγορίες προϋπηρεσίας με αποτέλεσμα πολλές και πολλοί υποψήφιοι να χάνουν χιλιάδες θέσεις στους πίνακες.

Μάλιστα ό,τι και να δηλώσει κανείς στην πλατφόρμα του ΑΣΕΠ, στην συνέχεια διασταυρώνεται με τον ΟΠΣΥΔ που όλα είναι ήδη περασμένα. Εάν πχ δηλώσει κάποιος πως έχει προϋπηρεσία 60 μήνες αλλά στον ΟΠΣΥΔ φαίνεται ότι έχει 50 μήνες προϋπηρεσία τότε στους πίνακες θα περαστούν οι 50 μήνες που είναι αναρτημένοι στον ΟΠΣΥΔ, ενώ το αντίθετο, εάν δηλώσει ότι έχει 40 μήνες στον ΑΣΕΠ, τότε παρόλο που στον ΟΠΣΥΔ φαίνονται 50, στους πίνακες θα περαστούν μόνο 40 που δήλωσε.

Και ρωτάει ο κάθε λογικός άνθρωπος, γιατί ο ΑΣΕΠ δεν παίρνει αυτόματα την προϋπηρεσία (και όλα τα στοιχεία που δηλώνουμε) που έχει κάθε ένας από τον ΟΠΣΥΔ και παίζουμε αυτό το παράλογο παιχνίδι;

Κάθε τριετία πρέπει να μαζέψουν οι αναπληρώτριες με δικά τους λεφτά όσα περισσότερα αγορασμένα προσόντα αντέχει η τσέπη τους και η ψυχολογία τους.

Χρησιμοποιούνται προσωρινοί πίνακες μια χρονιά κάθε τρία χρόνια, που σημαίνει ότι οι πίνακες για εκείνη την χρονιά έχουν σίγουρα λάθη και μάλιστα μπορεί να απορριφθεί κάποια και παρόλο που στους οριστικούς πίνακες θα δικαιωθεί την χρονιά αυτή δεν θα δουλέψει χωρίς να «φταίει» στο παραμικρό.

Είναι ένα ακραία κανιβαλικό σύστημα ανταγωνισμού που δεν έχει να προσφέρει τίποτα απολύτως στους εργαζόμενους ή το δημόσιο σχολείο.

Το μόνο που έχει καταφέρει είναι ακραίος ανταγωνισμός σε έναν στίβο που ξοδεύει κάθε ένας και κάθε μία λεφτά που δεν έχει. Οι δωρεάν επιμορφώσεις, οι μετεκπαιδεύσεις που γινόταν παλιότερα στα διδασκαλία δωρεάν, με άδεια από την εργασία και με την εποπτεία των πανεπιστημίων, πλέον είναι εκατομμύρια από τις τσέπες των αναπληρωτών στα ΑΕΙ.

Δεκάδες χιλιάδες απορριφθέντες ή και ανακατεμένοι στους πίνακες. Φέτος είμαι εδώ αύριο είμαι 2.000 θέσεις χαμηλότερα. Ένα ανακάτεμα των ανέργων και αναπληρωτριών. Αυτός είναι και ο σκοπός του προσοντολογίου και για αυτό γίνεται κάθε φορά και πιο περίπλοκος, με περισσότερα φίλτρα.

Καμιά βελτίωση δεν χωράει σε αυτό το σύστημα, ούτε το παράβολο χρειάζεται να μειωθεί, ούτε οι ενστάσεις να γίνουν δεκτές. Τι ένσταση να κάνει μια αναπληρώτρια που δεν έχει λεφτά ή χρόνο να αποκτήσει το παραμικρό χαρτί για το προσοντολόγιο. Τι ένσταση να κάνει μια αναπληρώτρια που έχασε τις προθεσμίες;

Όσο εφαρμόζεται το προσοντολόγιο θα συνεχίσουν να υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες αδικίες, ταξικοί αποκλεισμοί, καλλιέργεια κουλτούρας κατηγοριοποίησης και αξιολόγησης στους εργαζόμενους.

Γκρέμισμα του νόμου χρειάζεται, κατάργησή του. Ο νόμος που αποθεώνει τον ατομικό δρόμο και την ατομική ευθύνη, τον ταξικό διαχωρισμό, την κατηγοριοποίηση εργαζομένων, δεν βελτιώνεται, μόνο ανατρέπεται.