Κάθε καλοκαίρι το ίδιο έργο. Οι επιστήμονες προειδοποιούν μήνες πριν για έναν ακόμη δύσκολο αντιπυρικό κύκλο. Οι μετεωρολόγοι μιλούν για υψηλές θερμοκρασίες, ξηρασία και ισχυρούς ανέμους. Οι δασολόγοι επισημαίνουν τα χρόνια προβλήματα στην πρόληψη και τη δασοπροστασία. Και όταν τελικά οι φωτιές ξεσπούν, η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι ανακαλύπτουν… τον «αιφνιδιασμό».

Ακόμη και το Κυριακάτικο Βήμα, με πρωτοσέλιδο τίτλο «Γιατί χάνεται η μάχη με τις φλόγες», κάνει λόγο για αιφνιδιασμό στην Πολιτική Προστασία. Όμως ποιος ακριβώς αιφνιδιάστηκε; Οι άνεμοι; Οι υψηλές θερμοκρασίες; Η δύσκολη μορφολογία του εδάφους; Αυτά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Είναι οι παράγοντες που οι ίδιοι οι επιστήμονες επαναλαμβάνουν εδώ και χρόνια ότι πρέπει να αποτελούν τη βάση κάθε σοβαρού σχεδιασμού.

Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή και πολύ πιο ενοχλητική.

Δεν χάθηκε η μάχη επειδή φύσηξε. Χάθηκε γιατί η πρόληψη αντιμετωπίζεται ως κόστος. Γιατί η δασοπροστασία υποχρηματοδοτείται. Γιατί τα δάση μένουν ακαθάριστα, οι υπηρεσίες αποδυναμώνονται και η αντιπυρική θωράκιση περιορίζεται σε επικοινωνιακές εξαγγελίες.

Η εικόνα είναι αποκαλυπτική: από τη μία, οι ανάγκες μιας χώρας που καίγεται – πυροσβεστικά οχήματα, ασθενοφόρα, μέσα πολιτικής προστασίας. Από την άλλη, οι κυβερνητικές προτεραιότητες των τελευταίων ετών: περιπολικά, οχήματα καταστολής και εξοπλισμός που ενισχύει κυρίως τον αστυνομικό μηχανισμό.

Δεν πρόκειται να ισχυριστεί κανείς ότι δεν χρειάζεται η αστυνομία ή ότι οι πυρκαγιές σβήνουν μόνο με περισσότερα οχήματα. Όμως οι πολιτικές προτεραιότητες αποτυπώνονται στους προϋπολογισμούς. Και αυτοί δείχνουν τι θεωρεί μια κυβέρνηση πραγματική απειλή.

Όταν επενδύεις περισσότερο στην καταστολή παρά στην πρόληψη, όταν θεωρείς τη δασοπροστασία δευτερεύουσα δαπάνη και τις πυρκαγιές ένα αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο, τότε δεν μπορείς να επικαλείσαι «αιφνιδιασμό».

Ο αιφνιδιασμός είναι μια βολική λέξη. Απαλλάσσει από ευθύνες. Μετατρέπει την πολιτική επιλογή σε φυσική καταστροφή.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι φωτιές δεν μπορούν πάντα να αποφευχθούν. Οι καταστροφές τους, όμως, μπορούν να περιοριστούν όταν υπάρχει σχέδιο, πρόληψη, επαρκής χρηματοδότηση και πολιτική βούληση.

Και αυτά δεν τα φέρνει ο άνεμος. Αυτά τα αποφασίζει η κυβέρνηση.

ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ