Γράφει ο Χρήστος Αβραμίδης*

Στα Τέμπη ήταν επικίνδυνα ακόμα και τα καθίσματα των τρένων.

Η Ρυθμιστική Αρχή επέβαλε πρόστιμο 120.000 ευρώ στη Hellenic Train και ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ διαπίστωσε ότι καθίσματα δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές πυραντοχής.

Έκαναν φτηνιάρικες εισκευές και αφαίρεσαν ακόμα και υλικό που συγκρατούσε τη φωτιά.

Και γι’ αυτό ρώτησα τον Αλέξη Τσίπρα:

«Προμελετημένο έγκλημα είχατε χαρακτηρίσει την ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ το 2013.

Στη συνέχεια την ιδιωτικοποιήσατε.

Η ιδιωτικοποίηση που κάνατε πέτυχε ή απέτυχε;

Και σήμερα που κανένα μνημόνιο δεν σας αναγκάζει, οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες πρέπει να επιστρέψουν στο Δημόσιο ή να μείνουν ιδιωτικές;»

Ο Τσίπρας απάντησε ότι η απόδοση ευθυνών στην ιδιωτική εταιρεία αποτελεί:

«Μια πολύ εύκολη μετατόπιση της ευθύνης από την κυβέρνηση στην ιδιωτική εταιρεία».

Και συνέχισε:

«Όσο και αν αυτό ακούγεται αριστερή τοποθέτηση, στη βάση της είναι μια τοποθέτηση η οποία από τα αριστερά βγάζει φλας δεξιά και βγάζει λάδι την κυβέρνηση».

Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα.

Έχουμε ρωτήσει δεκάδες φορές για τις ευθύνες της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα Τέμπη.

Για την τηλεδιοίκηση.

Για τη σηματοδότηση.

Για τη σύμβαση 717.

Για την εγκατάλειψη του δικτύου.

Για την υποστελέχωση που άφησε μόνο του έναν σταθμάρχη.

Για τις πολιτικές ευθύνες.

Άρα είναι τουλάχιστον άστοχο να παρουσιάζεται μια ερώτηση για τις ευθύνες της Hellenic Train και την ιδιωτικοποίηση σαν προσπάθεια να «βγει λάδι η κυβέρνηση».

Δεν ρώτησα αν φταίει μόνο η Hellenic Train.

Ρώτησα κάτι πολύ συγκεκριμένο:

Η ιδιωτικοποίηση που έκανε η κυβέρνησή του πέτυχε ή απέτυχε;

Γιατί το πρόβλημα του σιδηρόδρομου είναι και αυτή η σαλαμοποίηση.

Άλλος έχει την υποδομή.

Άλλος εκτελεί τα δρομολόγια.

Άλλος έχει το τροχαίο υλικό.

Άλλος αναλαμβάνει τα έργα.

Και γύρω από όλα αυτά υπάρχουν εργολάβοι και υπεργολάβοι.

Στα Τέμπη είδαμε τις συνέπειες σε πολλά επίπεδα.

Το κράτος άφησε το δίκτυο χωρίς τα απαραίτητα συστήματα ασφαλείας.

Η σύμβαση 717 καθυστέρησε για χρόνια, με ευθύνες δημόσιων φορέων αλλά και της ιδιωτικής αναδόχου κοινοπραξίας.

Η Hellenic Train είχε δικές της ευθύνες για το τροχαίο υλικό, τη συντήρηση, την πυρασφάλεια και την εκπαίδευση του προσωπικού της.

Και ήταν επιλογή, όχι υποχρέωσή της, να εκτελεί δρομολόγια με ταχύτητες έως 160 χλμ./ώρα σε ένα ουσιαστικά «τυφλό» δίκτυο, προκειμένου να συνεχίζει να πουλά εισιτήρια.

Οι ευθύνες του ενός δεν σβήνουν τις ευθύνες του άλλου.

Το αντίθετο. Δείχνουν το άρρωστο σύστημα ως οργανική ολότητα.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός κατακερματισμένου σιδηρόδρομου όπου, όταν κάτι πάει στραβά, όλοι μπορούν να δείχνουν τον διπλανό.

Και εδώ έρχεται το πιο ενδιαφέρον σημείο της απάντησης Τσίπρα.

Είπε ότι «τα δίκτυα πρέπει να είναι σε δημόσιο έλεγχο».

Και ότι «η διαχείριση των δικτύων μπορεί να δίνεται και σε ιδιώτες».

Μόνο που εγώ δεν τον είχα ρωτήσει μόνο για το δίκτυο.

Τον είχα ρωτήσει αν οι **σιδηροδρομικές υπηρεσίες**, δηλαδή αυτό που κάνει η Hellenic Train, πρέπει να είναι δημόσιες ή ιδιωτικές.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.

Γιατί το 2013 ο Τσίπρας δεν χαρακτήριζε «προμελετημένο έγκλημα» μόνο την ιδιωτικοποίηση κάποιας υποδομής.

Μιλούσε συγκεκριμένα για την ιδιωτικοποίηση της **ΤΡΑΙΝΟΣΕ**. Δηλαδή των υπηρεσιών.

Άρα τι άλλαξε;

Άλλαξε θέση για τις σιδηροδρομικές υπηρεσίες;

Αν ναι, γιατί δεν το λέει καθαρά και με επιχειρήματα; Να μας εξηγήσει τα θετικά της ιδιωτικοποίησης να τον ακολουθήσουμε και εμείς, βρε αδερφέ.

Τυχαίνει αυτή η αλλαγή θέσης να συμπίπτει με την ειρηνική συνύπαρξη με το μνημονιακό κεκτημένο.

Αν θεωρεί ότι αναγκάστηκε να την ιδιωτικοποιήσει, παρότι διαφωνούσε, ας το πει καθαρά.

Αν στο μεταξύ άλλαξε άποψη και θεωρεί σωστό να είναι ιδιωτικές οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες, επίσης ας το πει καθαρά με επιχειρήματα, γιατί είναι καλό αν παραμείνουν ιδιωτικά.

Γιατί αυτό που είπε τώρα μάλλον προς τη δεύτερη κατεύθυνση δείχνει.

Δημόσιο δίκτυο, ιδιώτες στις υπηρεσίες.

Μόνο που αυτό δεν είναι και ιδιαίτερα ριζοσπαστικό.

Ο ΟΣΕ παρέμεινε δημόσιος και επί Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οι σιδηροδρομικές μεταφορές παρέμειναν στην ιδιωτική Hellenic Train.

Δηλαδή, στο βασικό σχήμα, ακριβώς αυτό που έχουμε σήμερα: δημόσια υποδομή, ιδιωτικές σιδηροδρομικές υπηρεσίες. Η ίδια η Hellenic Train αναφέρει ότι παρέχει τις μεταφορές πάνω στο εθνικό δίκτυο που ανήκει στον ΟΣΕ.

Οπότε η Hellenic Train ζει και βασιλεύει.

Και στο βασικό ερώτημα επέμεινα:

«Δεν απαντήσατε στο αν η ιδιωτικοποίηση πέτυχε ή απέτυχε».

Και εκεί απάντηση δεν υπήρξε.

Αυτό λοιπόν μένει:

Η ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που ο ίδιος χαρακτήριζε «προμελετημένο έγκλημα», πέτυχε ή απέτυχε;

Και αν σήμερα έχει αλλάξει θέση, ποια ακριβώς είναι η νέα του θέση και γιατί;

Εσείς τι λέτε;