*γκατζός: στη γλώσσα των Ρομά σημαίνει ο μή Ρομά, δηλαδή ο ξένος

Της Μαριάννας Τζιαντζή*

«Την πρώτη μέρα του Αυγούστου, μες στα άγρια μεσάνυχτα τρεις ηλικιωμένοι Ρομά, ξεκινούν (από πού;) και πηγαίνουν (πώς; με ιδιόκτητο όχημα;) σε μια ερημιά στον Άγιο Στέφανο Αττικής για να κλέψουν χάλκινα καλώδια από ένα μετασχηματιστή της ΔΕΗ.

Η νυχτερινή επιχείρηση πηγαίνει κατά διαβόλου. Ο ένας, εκεί που είναι σκαρφαλωμένος, παθαίνει ηλεκτροπληξία, πέφτει στο έδαφος και χτυπά άσχημα, πολύ άσχημα. Οι άλλοι δύο σηκώνουν τον πεθαμένο, τον βάζουν στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου (το δικό τους; κλεμμένο;) και εγκαταλείπουν το όχημα και τον άψυχο επιβάτη στα Άνω Λιόσια. Η αστυνομία βρίσκει το αυτοκίνητο, βρίσκει και τους αποτυχημένους κλέφτες.

Μόνο τις ηλικίες των τριών Ρομά γνωρίζουμε: 68 και 72 ετών οι επιζήσαντες, 72χρονος ο νεκρός. Οι δύο συλλαμβάνονται. Τα ονόματά τους άγνωστα.

Η είδηση προέρχεται από ένα ανακοινωθέν της αστυνομίας. Πανοιότυπος, καρμπόν ο τρόπος που παρουσιάστηκε στον Τύπο. Επιλεκτική και ελλειπτική η πληροφόρηση. Ρεπορτάζ, τι ρεπορτάζ; Ποιο ΜΜΕ πληρώνει δημοσιογράφο, φωτογράφο, εικονολήπτη για να καλύψει με στοιχειώδη επάρκεια το θέμα; Γιατί το θέμα υπάρχει και δεν είναι μόνο τα κυκλώματα του κλεμμένου χαλκού. Είναι και τα αίτια που σπρώχνουν τρεις ανθρώπους μεγάλης ηλικίας να κάνουν μια τόσο επικίνδυνη δουλειά. Και το κύριο αίτιο δεν είναι η δίψα για περιπέτεια ή για γρήγορο κι εύκολο κέρδος, αλλά οι ίδιες οι συνθήκες ζωής των εβδομηντάρηδων ληστών. Ας ασχοληθούμε καλύτερα με τα γενέθλια της Μαντόνα και το προσκύνημά της στα Μετέωρα.

Πολύ ψηφιακό μελάνι έχει χυθεί για τις απόψεις της κυρίας Λατινοπούλου για τους «Γύφτους», όπως η ίδια προτιμά να αποκαλεί τους Ρομά, ή για την απάντηση που της έδωσε ο τραγουδιστής Βασίλης Παϊτέρης ή για το τι είπαν κάποιοι Ρομά στην ακροδεξιά ευρωβουλευτίνα όταν τη συνάντησαν στο λιμάνι της Τήνου. Όμως ελάχιστα ξέρουμε για το πώς ζουν οι περισσότεροι Ρομά, για τους λόγους που τους ωθούν στην παραβατικότητα.

“Ο γκατζός κλέβει το άλογο, ο Ρομά κλέβει το πέταλο”, λέει μια τσιγγάνικη παροιμία. (Αναφέρεται στο βιβλία του Ίαν Χάνκοκ «Είμαστε ο λαός των Ρομά».) Ασφαλώς, η κλοπή του πέταλου είναι ένα πλήγμα για τον ιδιοκτήτη του αλόγου, όπως πλήγμα για τη συλλογική μνήμη είναι ο αποκεφαλισμός μπρούντζινων προτομών που βρίσκονταν σε δημόσιους χώρους ή η αποξήλωση ιστορικών σιδερένιων γιοφυριών ή σφυρήλατων κιγκλιδωμάτων από δημόσια πάρκα και τόσες άλλες παρόμοιες παρανομίες, όμως ο κυβερνητικός γκατζός ή ο ολιγάρχης γκατζός εξακολουθεί να δρα ασύδοτα και να παραμένει ατιμώρητος.

Το κείμενο από την προσωπική της σελίδα στο FACEBOOK