Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Αποδεδειγμένα. Το ρολόι δε δουλεύει. Εχάλασε. Χέρι δεν επιτρέπεται να βάλω. Η ΔΕΔΗΕς αγρόν αγοράζει. Εγώ πλέρωσα 1267 ευρά για να μη μου κόψουνε το ρέγμα. Τόχω ανάγκη και κόψιμο. Νάχω φως, να μαγειρέψω, να ζεσταθώ. Να μην είμαι στα σκοτάδια και σκοτωθώ.

- Ορές παιδιά. 1267 ευρά; Από πού; Εργοστάσιο έχω; Δυο νοματέοι ειμάστενε. Τι καίμε;

- Βάνετε τηλεόραση;

- Βάνουμε.

- Θερμοσίφουνα;

- Κάθε βδομάδα.

- Θα το κοιτάξομεν.

- Πότε;

- Οσονούπω.

- Το κέρατο τση φυλής σας. Τι καταστέματα είν’ αυτά;

- Περικαλώ ομιλείτε κοσμίως.

- Το κοσμίως κάνει 1267 ευρά;

- Θα το ελέγξομεν είπαμε.

- Να με φωνάξετε να δω κι εγώ.

- Είν’ ανοιχτή η πόρτα κάτου;

- Πάρτε με τηλέφωνο να σας ανοίξω.

- Περιμένετε.

- Ν’ αποθάνω;

- Έχουμε βλάβες.

- Στο μυαλό.

- Είσθε αγενής.

- Έχω γένια μέχρι εδώ κάτου.

- Θα επισπεύσομεν.

- Έλα, Παναγιά κοντά σας, 1267 ευρά είν’ αυτά. Δυο μηνιάτικα. Αγάπη τω Θέονε.