ΤΑ ΟΓΚΩΔΗ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Έχεις ογκώδη;

- Τι είναι τα ογκώδη;

- Στρώματα, έπιπλα, ηλεχτρικές κουζίνες, παγιοψυγεία, τζάμια, καναπέδες, φελιζόλ, κομοδίνα, κλαργιά από δέντρα, μεγάλα άχρηστα που θέλεις να ρίξεις. Έχεις;

- Δεν έχω.

- Εγώ έχω και δε ξέρω τι να τα κάμω.

- Ρίχτα στα σκουπίδια. Στσου κάδοι.

- Είναι μακριά οι κάδοι κι απ’ την άλλη δε χωράνε. Πάντα γιομάτοι είναι. Έχεις δει ποτέ κάδο άδιονε;

- Άστ’ απ’ όξω.

- Μετά θα ρίξουνε κι άλλοι από πάνου και θα γίνει χωματερή. Τι; όπου βλέπει σακούλα πεταμένη δε ρίχτει και τη δικιά του από πάνου;

- Τι σ’ εδιαφέρει; θα τα πάρουνε.

- Ποιός;

- Αυτοί που τα παίρνουνε.

- Απαγορεύεται. Πέρσι έφερα φορτηγό να τα πάρει στο Ντεμπλόνι, τόνε πλέρωσα και μούρθε μπουγιουρντί γιατί εβρεθήκανε στο Κομπίτσι, στο δάσος.

- Και πώς τα ανακαλύψανε;

- Είχα ρίξει και κάτι λογαργιασμούς τση ΔΕΗς και γράφανε τ’ όνομά μου.

- Και σου ρίξανε πρόστιμο;

- Όχι, άλλαξε ο κανονισμός. Τώρα δε ρίχτουνε μόνο πρόστιμα. Έρχεται το φορτηγό του Δήμου και σου κάνει ανατροπή στη πόρτα σου. Δεν ημπορούσαμε να βγούμε όξω. Από το μπαρκόνι πηδήσαμε στου γείτονα και βγήκαμε. Μας είχανε κλείσει σα τσου μποντίκους. Βουνό όξω από τη πόρτα.

- Και;

- Τι και; Έκατσα και τα ξεχώρισα τα ογκώδη, κι άλλα τα πήρα στη πράσινη γωνιά κι άλλα ήρθανε και τα πήρανε η υπηρεσία. Ετηλεφώνησα. Μου ρίξανε και πρόστιμο, παναπεί. Καλά μου κάνανε. Διότι κάνεις ανακαίνιση στο ερ μπι μπι, κύργιε, και πλερώνεις να σου τα ρίξουνε; Ξέρεις που τα ρίχτουνε; Βλέπεις; Αυτοί τα λιμπαρτάρουε όπου βρούνε και τα τσεπώνουνε. Αλλά ο λογαργιασμός τση ΔΕΗς τ’ όνομά σου γράφει. Όχι το δικό τους. Κι ας έχεις πλερώσει.

- Τώρα έχει και πράσινη γωνιά.

- Ναι, καλά. Εδώ δε θέλει γωνιά, την απάνου και τη κάτου πλατεία θέλει. Μας έπνιξε το σκουπίδι.