ΤΟ ΦΡΟΥΤΟ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Τι θα φάμε σήμερα;

- Παστιτσάδο το κόκορο που μας εχαρίσανε.

- Τον έχω για τση Παναΐας. Κι οι πολλές οι σάρτσες με πειράζουνε.

- Κάμε τότες κάτι ελαφρύ.

- Θέλεις μακαρόνια με το βούτυρο;

- Κάτι άλλο;

- Ένα λαπά;

- Γιατί άρρωστοι ειμάστενε;

- Για τη κοιγιά σου.

- Τι έχει η κοιγιά μου;

- Τι έχει; Και τι δεν έχει εκεί μέσα. Γκρανγκάσα τση μουζικής εγίνηκε. Για βάρα να δούμε τι σκέδιο βαρεί;

- Να φέρω αμπελοφάσουλα και λίγη σαρδέλα;

- Πάλι τηγανιτά; Εχτές δε σου τηγάνισα το σκότη;

- Μωρέ, πρώτα μου τόβγαλες και μετά μου το τηγάνισες.

- Τίιιι;

- Όχι, λέω που το σκότη μου κάτι έχει. Μου βαρεί τσιμπισιές εδώ.

- Εκεί δεν είναι το σκότη. Το σκότη είναι δεξιά.

- Εγώ τόχω αριστερά.

- Μα σε όλα σου ανάποδος νάσαι… Το μυαλό σου πού τόχεις; Στα ποδάργια;

- Να σου φέρω ένα κότσι να το βάλεις στο φούρνο;

- Πάλι κρέατα; Είπαμε κάτι ελαφρύ.

- Κάμε μια σαλάτα και δυο αυγά μάτια.

- Θέλεις και μια τηγανιά πατάτες;

- Μη σε παιδεύω…

- Ψωμί έχουμε;

- Θα φέρω.

- Αφού θα κατέβεις πάρε μου και λίγο μοσκάρι μέσα μπάντα.

- Τι θα το κάμεις;

- Παστιτσάδο. Ας φάμε μια φορά και κάτι ελαφρύ. Το παστιτσάδο είναι φρούτο.