ΤΟ ΠΕΡΙΦΤΕΡΟ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Πρώτα ήτανε του πατέρα τση Ξενούλας. Ο Λευτέρης κι ο Γιάννης εφύγανε στην Αστραλία. Το πήρε η Ξενούλα και μετά η Ρήνη. Είχε τα πάντα όλα. Από μακαρόνια μέχρι καλσόν. Χρειάστηκε ένα φορτηγάκι που τόχε παρκαρισμένο από πίσω, στη πλατεία. Εκεί όπου ήτανε το πηγάδι (στέρνα Γραδενίγου) και ρίχταμε πετρούλες να κάνουνε μπλουμ. Στη μέση τση πλατείας η μουλαρία έπαιζε φούτουμπολ ή κρίκετ. Στα παγκάκια προς τη μεργιά του Μποσκέτου τα βράδια εκαθόντανε τα ζευγαράκια. Άμα είχες υποδήλατο επήγαινες και τσούριχτες φως με το δυναμό.

Το περίφτερο επί Ρήνης του Κοντσινέλα εγνώρισε δόξες. Με την άδεια του γιου της οι τσέτες εξαφρίζανε τα παγωτά τση ΕΒΓΑΣ. Μετά μεσονύχτιον.

Έφυγε η Ρήνη αλλά το περίφτερο εκεί. Πίσω του το πηγάδι που το σκεπάσανε άμα εβάλανε το γκαζόν. Το βρήκε κι ο Σαρλής όπου εκοίταξε τι είναι από κάτου από τη πλατεία.

Τώρα θα το σκάψουνε το σημείο. Η ΔΕΔΗΕς. Θα κάμει υποσταθμό. Καίμε πολύ ρέγμα εις τα πέριξ και δεν αντέχει το σύστημα.

Ανέβηκε από κάτου. Εκράτουνε μια αγκαγιά σαπιόφυκο. Την άφηκε στη μπούκα. Εμύριζε αρμύρα και θάλασσα. Την έβρηκε η εξάρα. Τήνε σκόρπισε. Μέχρι το περίφτερο την έφτακε.

Η πλατεία εξεσηκώθηκε. Η Ρήνη εβγήκε όξω.

- Θα μου τσακίσετε τη περιουσία.

- Ας τόβανες αλλού.

- Το αυτό τση αυτής σου.

Ο Άνταμος από απέναντι εγέλουνε. Η άλλη εξάρα επέρασε τα σπίτια κι έπεσε από πίσω, Καποδιστρίου. Την έπιακε ένα μιτσό και την έβαλε στη τσέπη του. Έτρεξε.

- Ρήνη το μπαλόνι.

- Δεν ηξέρω.

- Πού πήγε;

- Τίμαι ‘γώ. Τροχονόμος στα μπαλόνια;

- Όχι, μην είδες…

Αγοράσανε παγωτά. Επηγαίνανε με τσι μπύρες του Ζήσιμου.

Των ανθρώπων τα βάσανα σ’ ένα περίφτερο. Από πάνου τα τίγια ανθίζανε. Άνοιξη ήτανε.