Ο ΣΕΠΕ Κέρκυρας καλεί εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους, νεολαία, φοιτητές και γονείς να συμμετάσχουν μαζικά στην πορεία για την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026, στις 18:00, στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τονίζει ότι τα συνθήματα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένουν επίκαιρα, συνδέοντας την εξέγερση του 1973 με τους σημερινούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, αξιοπρεπείς μισθούς, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη. Παράλληλα, καταγγέλλει την καταστολή, τον αυταρχισμό, την ακροδεξιά, την πολεμική προετοιμασία και τις πολιτικές λιτότητας, υπογραμμίζοντας ότι το Πολυτεχνείο παραμένει ζωντανό μέσα από τους συλλογικούς αγώνες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Για την 53η επέτειο από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

 53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΙΡΗΝΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2026 – ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

53 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τα συνθήματα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» εξακολουθούν να αποτελούν ζωντανό κάλεσμα αγώνα, καθώς το Πολυτεχνείο δεν είναι μια επέτειος που εξαντλείται σε καταθέσεις στεφάνων, σχολικές γιορτές και επίσημους λόγους. Είναι η μνήμη μιας κορυφαίας στιγμής λαϊκής και νεολαιίστικης αντίστασης, που εξακολουθεί να εμπνέει όσους και όσες αρνούνται να αποδεχτούν την αδικία, την εκμετάλλευση, την καταστολή και την κοινωνική βαρβαρότητα.

53 χρόνια μετά, το «ΨΩΜΙ» εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Οι εργαζόμενοι βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας, η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση συνθλίβουν τα λαϊκά νοικοκυριά, ενώ η κυβέρνηση και οι ευρωπαϊκές πολιτικές λιτότητας αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές ανάγκες ως κόστος. Η εντατικοποίηση της εργασίας, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η αποδυνάμωση των συλλογικών δικαιωμάτων και η επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό τοπίο για τον κόσμο της εργασίας.

53 χρόνια μετά, η «ΠΑΙΔΕΙΑ» βρίσκεται στο στόχαστρο. Η δημόσια εκπαίδευση υποχρηματοδοτείται, τα σχολεία λειτουργούν με ελλείψεις εκπαιδευτικών και υποδομών, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν με προσωπική εξάντληση τα κενά της κρατικής πολιτικής. Τα εργασιακά δικαιώματα βάλλονται, η αξιολόγηση μετατρέπεται σε μηχανισμό ελέγχου, πειθάρχησης και κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών. Η εμπορευματοποίηση της γνώσης, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και η αντιμετώπιση της μόρφωσης ως προνομίου για λίγους υπονομεύουν το δικαίωμα όλων των παιδιών σε μια πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία.

Η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου αποτελεί υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας, αγώνα για το δικαίωμα κάθε παιδιού στη μόρφωση, για μια παιδεία δημόσια, δωρεάν κι ισότιμη. Είναι αγώνας για μια κοινωνία που δεν θα διαχωρίζει τα παιδιά ανάλογα με την οικονομική και κοινωνική τους θέση. Για ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα, θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα και δεν θα προετοιμάζει πειθαρχημένους εργαζόμενους για τις ανάγκες της αγοράς.

53 χρόνια μετά, η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» απειλείται από τον αυταρχισμό, την καταστολή και την ακροδεξιά. Οι διώξεις αγωνιστών, οι πειθαρχικές απειλές σε εκπαιδευτικούς, η περιστολή συνδικαλιστικών ελευθεριών, η στοχοποίηση όσων αντιστέκονται και η προσπάθεια περιορισμού του δικαιώματος στη διαδήλωση αποκαλύπτουν ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη όταν η κοινωνική διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται ως απειλή.

Την ίδια στιγμή, η πολεμική προετοιμασία εντείνεται, οι εξοπλισμοί απορροφούν τεράστιους δημόσιους πόρους και οι ανταγωνισμοί των ισχυρών απειλούν να σύρουν τους λαούς σε νέες πολεμικές περιπέτειες. Η Ελλάδα εμπλέκεται όλο και βαθύτερα στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Δεν αποδεχόμαστε να θυσιάζονται οι ανάγκες των εργαζομένων, των μαθητών/τριών και της κοινωνίας στον βωμό των εξοπλισμών, των πολέμων και των επιχειρηματικών συμφερόντων. Αγωνιζόμαστε για ειρήνη, φιλία και αλληλεγγύη των λαών, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό.

Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου συναντιούνται σήμερα με τους αγώνες που ξεδιπλώνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Γαλλία βρίσκεται στο επίκεντρο ενός μεγάλου κύματος κοινωνικών κινητοποιήσεων. Εργαζόμενοι, μαθητές/τριες, φοιτητές/τριες, συνταξιούχοι και συνδικάτα βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, αξιοπρεπή ζωή, δημόσιες υπηρεσίες και κοινωνική δικαιοσύνη. Στις 5 Νοεμβρίου, οι κινητοποιήσεις απλώθηκαν σε 193 πόλεις και συγκέντρωσαν εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων να φτάνουν το 1,6 εκατομμύριο.

Στην Ιταλία, και σε άλλες χώρες της Μεσογείου, οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι αγώνες των εργαζομένων, με τη συμμετοχή λιμενεργατών και άλλων κλάδων, αναδεικνύουν την αντίσταση στις πολιτικές λιτότητας και την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών. Στην Ισπανία, οι κινητοποιήσεις για το δικαίωμα στη στέγη και ενάντια στην ακρίβεια συναντούν τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Στην Ιρλανδία προετοιμάζεται νέα πανεθνική απεργιακή κινητοποίηση στον δημόσιο τομέα, ενώ στη Γερμανία η νεολαία οργανώνει αντιπολεμικές και κοινωνικές διαμαρτυρίες.

Πίσω από αυτές τις κινητοποιήσεις βρίσκεται μια κοινή πραγματικότητα: οι λαοί αρνούνται να πληρώσουν την κρίση, τους εξοπλισμούς και τις επιλογές των κυβερνήσεων και των οικονομικών ελίτ. Η άνοδος της ακροδεξιάς, ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και η πολεμική οικονομία δεν είναι αναπόφευκτες εξελίξεις. Αντιμετωπίζονται με την οργάνωση, την αλληλεγγύη και τους συλλογικούς αγώνες.

Αυτό είναι και το μεγάλο δίδαγμα που μας θυμίζει η εξέγερση του Πολυτεχνείου: κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους! Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους ισχυρούς και τις κυβερνήσεις. Γράφεται και από εκείνους που αντιστέκονται, διεκδικούν και αγωνίζονται για έναν διαφορετικό κόσμο.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ – Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς και τους αγωνιστές της εξέγερσης. Δεν αποδεχόμαστε την προσπάθεια να μετατραπεί το Πολυτεχνείο σε μια ακίνδυνη, αποστειρωμένη σχολική γιορτή, αποκομμένη από τις κοινωνικές συγκρούσεις και τα πολιτικά μηνύματα της εποχής του.

Τιμούμε πραγματικά την εξέγερση όταν συνεχίζουμε τους αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακά δικαιώματα, για δημοκρατικές ελευθερίες, για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη. Όταν υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση και την αντίσταση απέναντι σε κάθε μορφή αυταρχισμού.

Ο Νοέμβρης του 1973 δείχνει τον δρόμο. Οι αγώνες του σήμερα μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για το αύριο!

Το Δ.Σ. του ΣΕΠΕ Κέρκυρας καλεί τους εκπαιδευτικούς, τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τη νεολαία, τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, τους γονείς και όλους τους ανθρώπους που δεν συμβιβάζονται με τη σημερινή πραγματικότητα να συμμετάσχουν μαζικά στην πορεία για την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2026 ΣΤΙΣ 18:00

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΙΟΝΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ!