ΤΟ ΒΡΑΚΙ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Βρακί δεν είχε να βάλει στο κώλο του. Με κάτι μισοφέγγαρα εγύρνουνε. Τούπεσε το λαχείο. Κατομμύργια. Τον εκαλούσανε σ’ όλες τσι λέσκες.

- Περικαλώ, περιπεράστε.

Έβγανε λόγους εις τας εσπερίδας. Όχι αυτός, τα όβολά του. Διότι τα όβολα ομιλούνε. Κανών.

- Αγαπητοί συμπολίτες, κλέφτες και λωποδύτες. Τι γένεται με τα πετρόγια;

- Τάχουν’ αυτοί.

- Να τσου τα πάρουμε να τάχουμε ‘μεις. Αυτό είναι το σωστό. Κλέψε να φας κι άρπαξε νάχεις.

- Όλόοοο…. Και μπράβο σου. Και πως θα τσου τα πάρουμε;

- Θα κάμουμε ένα πόλεμο. Γιατί τσου έχουμε τσου πολέμους; Να κάθονται; Πόλεμος πατήρ πάντων. Από το Δημοτικό το μάθαμε, μας το μάθανε.

- Να σκοτώσουμε;

- Όλα έχουν ένα τέλος.

- Μη μας εσκοτώσουνε οι άλλοι;

- Τώρα οι πολέμοι γίνονται από μακριά. Με πυραύλοι και ντρονς και κατασκόποι και δορυφόροι από τον ουρανό και κομπιούτερ υψηλής τεχνογνωσίας. Δε πυροβολείς, δε βάνεις ξιφολόγχη και φωνάζεις αέραααα, πατείς κομπί επί οθόνης και νετάρεις. Στέρνεις τη μπόμπα αρφαδιασμένη. Στο στρατό τώρα δε κάνουνε άλλο βολές και ρίψη χειρομπομπίδας. Βάρβαρα πράματα. Μπλακάρεις το στόχο και τόνε εξουδετερώνεις δι’ αφής. Πολεμάς εκ του γραφείου. Πίνεις και καφέ. Γράφεις λέξεις που σκοτώνουνε. Από Βενεζουέλα μέχρι Ιράν.

- Τη Περσία των Αχαιμενιδών;

- Όλη τη Μέση Ανατολή. Στάχτη και διάργυρος. Τα σακατέψανε τα φλιμένα. Πού σε πονεί και πού σε σφάζει.

- Γι αυτό τρέχουνε, όπου φύγει-φύγει, στας Ευρώπας;

- Άμα φτάκουνε. Πνίγονται και στη μέση του δρόμου. Δεν ακούς;

- Κι όλα για το πετρόγιο;

- Για το πετρόγιο.

- Ευτυχώς που δεν έχουμε.

- Σε λίγο που θάχουμε στσι Οθωνοί θα τρέχουμε κι εμείς.

- Με βρακί μπαλωμένο;

- Μη σου πω και χωρίς βρακί.