Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση γύρω από τις μαθητικές κινητοποιήσεις, το οποίο αποτελεί σημάδι για τον τρόπο με τον οποίο θα εκδηλωθούν οι προεκλογικές εντάσεις την επόμενη χρονιά.

Θα ήταν δύσκολο να υποστηρίξει κανείς ότι τα αιτήματα των Γάλλων μαθητών που διαδηλώνουν δεν είναι εύλογα ή ότι δεν αξίζει να βγουν στους δρόμους για να τα διεκδικήσουν: επενδύσεις σε σχολεία που καταρρέουν, αντικατάσταση των εκπαιδευτικών που απουσιάζουν, μείωση του αριθμού των μαθητών στις τάξεις, περιορισμός των υπερφορτωμένων ωρολογίων προγραμμάτων και γεφύρωση του χάσματος ανισότητας μεταξύ σχολείων διαφορετικών περιοχών.

Οι κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα την Τρίτη, τις οποίες οι διαδηλωτές βάφτισαν «Acte III» (Πράξη 3) ή «la grande mobilisation» (η μεγάλη κινητοποίηση), παρουσιάστηκαν ως η πιο δυναμική ημέρα δράσης μέχρι σήμερα, με περισσότερους αποκλεισμούς σχολείων και πορεία στο κέντρο του Παρισιού το απόγευμα. Πάνω από 400 σχολεία έκλεισαν προληπτικά.

Η αστυνομική βία αλλάζει το πολιτικό σκηνικό

Παρότι έχουν καταγραφεί ορισμένα περιστατικά βίας από διαδηλωτές, οι σκληρές μέθοδοι της αστυνομίας έχουν δεχθεί έντονη κριτική. Σε ένα περιστατικό, ένας 16χρονος έχασε την όρασή του από το δεξί μάτι, τραυματισμός που, σύμφωνα με τον εισαγγελέα της πόλης, συνάδει με πλήγμα από πλαστική σφαίρα. Σε μια ιδιαίτερα σκοτεινή εξέλιξη τη Δευτέρα, και υπό συνθήκες που δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως, ένας μαθητής λυκείου έχασε το χέρι του σε διαδήλωση στη Λανς, στη βόρεια Γαλλία. Η αστυνομία διεξάγει έρευνα.

Καθώς οι κινητοποιήσεις διευρύνονται, ο Γάλλος πρωθυπουργός, Σεμπαστιάν Λεκορνί, έχει υποσχεθεί ότι η κυβέρνηση θα ακούσει τους διαδηλωτές και θα προσπαθήσει να ικανοποιήσει τα βασικά αιτήματά τους. Αυτό, ωστόσο, δύσκολα σημαίνει ότι θα βρεθούν ξαφνικά δισεκατομμύρια για να επενδυθούν σε σχολεία που παραμένουν υποχρηματοδοτούμενα εδώ και χρόνια, όπως μαρτυρούν τα βίντεο που αναρτώνται στο διαδίκτυο και δείχνουν αίθουσες γεμάτες αρουραίους, πλημμυρισμένες ή σε κατάσταση αποσύνθεσης.

Η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από το κλιμακούμενο κοινωνικό κίνημα είναι οργισμένη και πολωμένη: Μια πρόγευση του τρόπου με τον οποίο είναι πιθανό να εξελιχθεί η πολιτική σύγκρουση ενόψει των προεδρικών εκλογών του Απριλίου 2027.

Το μαθητικό κίνημα εκδηλώνεται σε μια ήδη τεταμένη συγκυρία, καθώς η γαλλική κυβέρνηση επιχειρεί για ακόμη μία φορά να περάσει έναν προϋπολογισμό με περικοπές δαπανών, χωρίς να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Πέρυσι, για να εξασφαλίσει την ψήφιση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει ειδικές συνταγματικές εξουσίες, παρακάμπτοντας την ανάγκη κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας. Ο φετινός προϋπολογισμός, που αναμένεται να τεθεί σε ψηφοφορία τον Νοέμβριο, περιλαμβάνει περικοπές στις συντάξεις και την υγειονομική περίθαλψη, με στόχο να περιοριστεί το φαινομενικά ανεξάντλητο δημοσιονομικό έλλειμμα – και είναι πιθανό να αποδειχθεί εξίσου προβληματικός για την κυβέρνηση.

Η ένταση των κινητοποιήσεων έχει προκαλέσει πολιτική σύγκρουση μεταξύ δύο από τα πρόσωπα που θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες στην πρώτη φάση των προεδρικών εκλογών. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας, τάσσεται ανοιχτά στο πλευρό των διαδηλωτών – πολλοί από τους οποίους θα ψηφίσουν το κόμμα του όταν αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου – αλλά απορρίπτει την αφήγηση ότι το κόμμα του υποκίνησε τις ταραχές.

Την ίδια ώρα, η Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδα της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης, αξιοποιεί τις κινητοποιήσεις για να ζητήσει έναν νόμο κατά των ταραχών. Προφανώς δεν ακολουθεί τη συμβουλή του ηγέτη των Σοσιαλιστών, Ολιβιέ Φορ, ο οποίος, κατά τη διάρκεια τηλεμαχίας μεταξύ υποψηφίων της Αριστεράς για την προεδρία του κόμματος, προειδοποίησε να μην πέσει κανείς στην κλασική παγίδα της Δεξιάς: να επικεντρωθεί στη βία και να αγνοήσει την αιτία των διαμαρτυριών.

Ο Φορ αναφέρθηκε στο γνωστό γνωμικό για τον σοφό που δείχνει το φεγγάρι και τον ανόητο που κοιτάζει το δάχτυλό του. Πολλοί από όσους διαδηλώνουν σήμερα θα ψηφίσουν για πρώτη φορά τον ερχόμενο Απρίλιο.

Ακόμη κι αν η Λεπέν κοιτάζει πλέον το «δάχτυλο», δεν θα πρέπει να θεωρείται εκτός μάχης για τις εκλογές της επόμενης χρονιάς. Το μήνυμά της φαίνεται να βρίσκει ανταπόκριση σε σημαντικό τμήμα της γαλλικής κοινωνίας και βρίσκεται στην κορυφή των μετρήσεων για τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Το έχουμε ξαναδεί: αν οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν, αυτή θα είναι η τρίτη φορά που η Λεπέν θα περάσει στον δεύτερο γύρο. Η διαφορά είναι ότι το 2022 και το 2017 απέναντί της βρέθηκε ο Εμανουέλ Μακρόν – ένας κεντρώος υποψήφιος, στον οποίο μπορούσαν να συσπειρωθούν ψηφοφόροι από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους προκειμένου να την εμποδίσουν, ακόμη κι αν πολλοί δήλωναν ότι πήγαν στην κάλπη «με το ζόρι».

Με τα σημερινά δεδομένα, αυτό μπορεί να αποδειχθεί δυσκολότερο το 2027. Η αντιπολίτευση στη Λεπέν παραμένει κατακερματισμένη, με αρκετούς πιθανούς υποψηφίους να παραμένουν στη διεκδίκηση από την Αριστερά και την Κεντροδεξιά. Ως αποτέλεσμα, ο αντίπαλός της στον δεύτερο γύρο μπορεί να βρεθεί σε δυσκολότερη θέση απέναντί της, με συνέπειες που δεν θα ήταν προς όφελος κανενός.

Χθες όλα παρέμειναν ήσυχα στο Παρίσι. Στο κέντρο της πόλης, ωστόσο συγκεντρώθηκαν και πάλι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι.

Κάτω από τον καυτό ήλιο πλήθη συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Δημοκρατίας (Place de la République) και κατευθύνθηκαν προς την Πλατεία του Έθνους (Place de la Nation), φωνάζοντας συνθήματα και κρατώντας πλακάτ. Όταν το κύριο σώμα της διαδήλωσης διαλύθηκε, μικρότερες ομάδες συγκρούστηκαν με την αστυνομία καθώς έδυε ο ήλιος.

Προς το παρόν, η δυναμική του κινήματος μοιάζει να ενισχύεται και όχι να υποχωρεί. Ορισμένοι πολιτικοί αντιλαμβάνονται πλέον ότι, έξι μήνες πριν από μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, ίσως θα έπρεπε να ακούσουν τους μελλοντικούς ψηφοφόρους τους. 

ΠΗΓΗ: topontiki.gr