Σε τέτοιους «φίλους» στηρίζονται οι διεθνείς σχέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ελπίζει ότι οι ισχυροί της προστάτες διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία και ότι θα επιβάλλουν το ξεχειλωμένο διεθνές δίκαιο. Γι’ αυτό και στους Ευρωατλαντικούς «συμμάχους» ο Μητσοτάκης σπεύδει πρόθυμα και προβλέψιμα να προσφέρει κάθε είδους διευκόλυνση και να ικανοποιήσει κάθε αίτημά τους, ακόμα και σε βάρος της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Το έκανε με την Ουκρανία αποστρατιωτικοποιώντας τα νησιά του Αιγαίου και ανταμείφθηκε με το drone-νάρκη στη Λευκάδα. Διαμαρτύρεται η Άγκυρα για τους Patriot σε Κάρπαθο και Θράκη και ο Μητσοτάκης τρέχει να τους αποσύρει, γιατί έτσι απαιτεί η λυκοσυμμαχία. Την ίδια ώρα στην Τουρκία οι «σύμμαχοι» εγκαθιστούν νέους Patriot. Και η Κύπρος, που τώρα καμαρώνει πως προεδρεύει της Ευρώπης, για πάνω από μισό αιώνα αναζητά το δίκιο της στους διαδρόμους της διπλωματίας των «φίλων» της.

Σ’ αυτές τις συνθήκες η Άγκυρα προετοιμάζει ανενόχλητη νέο προκλητικό νομοθέτημα για τη Γαλάζια Πατρίδα για να κατοχυρώσει παράνομα τη διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό, όπως το έκανε και με την απειλή πολέμου (casus belli) μπλοκάροντας το δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια και τις ελληνικές κυβερνήσεις, για δεκαετίες, να ισχυρίζονται ότι το casus belli δεν παράγει νομικά αποτελέσματα και ότι τάχα αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια. Τότε γιατί τόσες διμερείς μυστικές διαπραγματεύσεις και φανερές απειλές για τη δικαιοδοσία των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο;

Με το εκτρωματικό μονομερές νομοσχέδιο ο Ερντογάν δεν περιορίζεται μόνο στη θάλασσα. Επιδιώκει να καθορίσει και το καθεστώς των νησιών. Οι γκρίζες ζώνες μετατρέπονται σε ζώνες τουρκικής δικαιοδοσίας και αφορούν 152 νησιά και βραχονησίδες. Το μέχρι σήμερα πρόσχημα της στρατιωτικοποίησης, που έδινε δήθεν το δικαίωμα στην Τουρκία να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ενισχύεται και θεσμικά από την τουρκική Βουλή. Κανενός «στρατηγικού συμμάχου» της Ελλάδας δεν ιδρώνει το αφτί. Καμιά ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής ή Νατοϊκό άρθρο 5 δεν ενεργοποιείται για την πρόθυμη και δουλική ελληνική κυβέρνηση, που εγκαταλείπει έξω από την Κάσο και τον Άγιο Νικόλαο στοιχειώδη κυριαρχικά δικαιώματα. Αντίθετα, συμμετέχουν με την Τουρκία σε κοινές εχθρικές στρατιωτικές ασκήσεις σε βάρος της χώρας, μεθοδεύουν συστηματικά τη συνεργασία τους με την Άγκυρα στα ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα και νομιμοποιούν νέα τετελεσμένα ενόψει της επικείμενης (στις 7-8 Ιουλίου) συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα.

Στην Αθήνα, η κοινοβουλευτική (ΠΑΣΟΚ και κάθε λογής παραφυάδες της «κυβερνώσας αριστεράς») και εσωκομματική αντιπολίτευση (Σαμαράς, Καραμανλής) είτε σιωπά, συνεργώντας με την κυβέρνηση που υποβαθμίζοντας το ζήτημα με το πρόσχημα ότι το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμα παρουσιαστεί επίσημα, είτε ζητάει τη διεθνοποίηση του ζητήματος με την απεύθυνση της κυβέρνησης σε διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΕΕ), δηλαδή αυτούς ακριβώς που ενθαρρύνουν τις τουρκικές προκλήσεις.

Ωμή επέμβαση Ερντογάν στη λειτουργία του κεμαλικού κόμματος CHP

Η τουρκική προκλητικότητα ενισχύεται για μια ακόμα φορά με την ανοχή που επιδεικνύουν Ευρώπη και ΗΠΑ, στις «δημοκρατικές αξίες» που υπηρετεί το καθεστώς Ερντογάν. Αφού έχει απολύσει εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιους υπάλληλους, έχει κλείσει πανεπιστήμια λόγω «ακατάλληλων» προγραμμάτων σπουδών, έχει αντικαταστήσει δεκάδες εκλεγμένους δημάρχους της αντιπολίτευσης διορίζοντας στις θέσεις τους δικούς του εκπροσώπους, έχει φυλακίσει τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, πρόσφατα αποφάσισε να επέμβει μέσω της προσφιλούς του δικαστικής μεθόδου και στην αντικατάσταση του ηγέτη του κεμαλικού κόμματος της αντιπολίτευσης, διορίζοντας τον ξεδοντιασμένο και πολλαπλά ηττημένο Κιλιτσντάρογλου στη θέση του πρόσφατα εκλεγμένου στο συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) προέδρου του, Οζέλ. Το δικαστήριο με μια ωμή παρέμβαση στις κομματικές λειτουργίες του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, ακύρωσε τις αποφάσεις και την εκλεγμένη ηγεσία του συνεδρίου του 2023, επαναφέροντας έτσι στην ηγεσία του τον πρώην πρόεδρο, Κιλιτσντάρογλου. Ο Ερντογάν ελέγχοντας τη δικαιοσύνη και με την ανοχή και στήριξη Ευρώπης και Αμερικής διαμορφώνει προϋποθέσεις να παραμείνει εσαεί στην εξουσία.

Οι εικόνες της αστυνομικής εισβολής στα κεντρικά γραφεία του CHP σοκάρουν και αποκαλύπτουν την αλά καρτ επίκληση των «δυτικών αξιών». Οι χιλιάδες οπαδοί του καθαιρεμένου Οζέλ και η πορεία δεκάδων χιλιάδων οπαδών του προς το μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας και του CHP, ενισχύουν αυτή τη διαπίστωση.

Οι εξελίξεις αυτές δεν άφησαν ανεπηρέαστη την τουρκική οικονομία, καθώς κατέγραψε πτώση στο χρηματιστήριο και παρεμβάσεις κρατικών τραπεζών για τη στήριξη της λίρας.

Κύπρος: η δεξιόστροφη εκλογική καταγραφή προμήνυμα επώδυνων εξελίξεων

Οι εκλογές για την κυπριακή Βουλή, που πραγματοποιήθηκαν στις 24 Μάη, ανέδειξαν πρώτη δύναμη τον δεξιό Δημοκρατικό Συναγερμό (ΔΗΣΥ) με 101.013 ψήφους (27,1% με μείωση 0,6%) διατηρώντας 17 έδρες, το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) με 88.777 ψήφους (23,9% αυξημένο κατά 1,4%) διατηρώντας τις 15 έδρες. Την τρίτη θέση κατέλαβε το ομογάλακτο κόμμα της Χρυσής Αυγής Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ) αποσπώντας 40.567 ψήφους (10,9% με αύξηση 4%) διπλασιάζοντας τις έδρες του σε 8. Ακολούθησε το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗΚΟ) με 37.222 ψήφους (10%, μειωμένο κατά 1,3%) με 8 έδρες και από 4 έδρες πήραν τα πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα Άλμα (πρόεδρός του είναι ο πρώην Γενικός Ελεγκτής της Κύπρου, Μιχαηλίδης) με 21.700 ψήφους (5,8%) και η Άμεση Δημοκρατία (του YouTuber ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου) με 20.159 ψήφους (5,4%).

Η ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και Κίνημα Οικολόγων, που εκπροσωπούνταν στη Βουλή και αποτελούσαν πολιτικό στήριγμα του Χριστοδουλίδη, δεν κατάφεραν να επανεκλεγούν.

Συνολικά ψήφισαν 380 χιλιάδες από τις 570 χιλιάδες εγγεγραμμένους ψηφοφόρους με την αποχή να ξεπερνάει το 33%.

Στο νέο πολιτικό σκηνικό η ΕΔΕΚ επανεξετάζει τη συμμετοχή της στην Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Παράλληλα έντονες είναι οι παρασκηνιακές διεργασίες για την εκλογή του προέδρου της νέας Βουλής σε διασύνδεση με τις προεδρικές εκλογές. Τα διλήμματα είναι πιο κρίσιμα για τη σημερινή πρόεδρο της Βουλής και του ΔΗΣΥ, Δημητρίου, που φιλοδοξώντας να διεκδικήσει την προεδρία της Κύπρου αναζητά συμμαχίες προς κάθε κατεύθυνση.

Στο εκλογικό κάδρο μπήκαν και οι εξοπλισμοί και η αναβάθμιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων της Λευκωσίας και των συνεργασιών με ΗΠΑ, ΕΕ και Ισραήλ σαν ένδειξη της γεωστρατηγικής αναβάθμισης του νησιού και μοχλός επίλυσης του Κυπριακού. Ωστόσο, η Τουρκία στα κατεχόμενα ενισχύει τις στρατιωτικές της υποδομές, σημαντικές επίσης για τους Νατοϊκούς εταίρους της, που επιδιώκουν να διατηρήσουν την υπάρχουσα κατάσταση και έτσι να διαιωνίσουν την τουρκική κατοχή.

Αυτό ενισχύει και η κατοχική Τουρκία που επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Πρόσφατο χαρακτηριστικό προκλητικό δείγμα, οι δημοσιογραφικές αποκαλύψεις ότι η Τουρκία απέκλεισε την Κύπρο από σειρά άτυπων προπαρασκευαστικών συναντήσεων ενόψει της Διάσκεψης για την Κλιματική Αλλαγή (COP31) που θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο στην Αττάλεια, παρά το ότι η Λευκωσία ασκεί αυτό το εξάμηνο την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ. Η τουρκική πλευρά όχι μόνο δεν απέστειλε προσκλήσεις σε κυπριακές αρχές για σημαντικές ενημερωτικές συναντήσεις, αλλά αρνήθηκε και αιτήματα διμερών επαφών που υπέβαλε η Κυπριακή Δημοκρατία εκ μέρους της ΕΕ.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος