Ο «ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ» ΜΑΔΟΥΡΟ

Γράφει ο Βασίλης Λιόσης

Περισπούδαστοι αναλυτές έχουν επιδοθεί σε μια λυσσώδη προπαγάνδα προκειμένου να μας πείσουνε ότι ο Μαδούρο ήταν ένας στυγνός δικτάτορας. Μέχρι και σκηνές από ταινία διακίνησαν που δείχνουν τον Μαδούρο να βασανίζει πολιτικούς κρατούμενους, χωρίς βεβαίως να διευκρινίζεται ότι πρόκειται για σκηνοθετημένη σκηνή. Ας δούμε, λοιπόν, ποιος είναι αυτός ο «δικτάτορας»:

1. Σε πείσμα των λεγομένων τους ο συνασπισμός των κομμάτων που στηρίζει τη σημερινή κυβέρνηση κέρδισε τις τελευταίες εκλογές παρουσία διεθνών παρατηρητών που πιστοποίησαν ότι ήταν καθόλα νόμιμες. Άλλωστε, δικτάτορα αποκαλούσαν και τον Τσάβες ο οποίος είχε κερδίσει τέσσερις προεδρικές εκλογές (1998, 2000, 20006, 2012), το δημοψήφισμα του 1999 για την έγκριση του νέου συντάγματος, τις ειδικές προεδρικές εκλογές με βάση το νέο σύνταγμα το 2000, το δημοψήφισμα του 2004 για την ανάκλησή του από το αξίωμα, το δημοψήφισμα του 2009 για κατάργηση του ορίου των προεδρικών θητειών. Έχασε μόνο οριακά (51%-49%) το δημοψήφισμα του 2007 που αφορούσε συνταγματικές τροποποιήσεις.

2. Η «δικτατορική» αυτή κυβέρνηση έχει μοιράσει όπλα σε 5 εκατομμύρια πολίτες της Βενεζουέλας. Σε ποια άλλη «δημοκρατική» χώρα της Δύσης έχει γίνει αυτό; Πού υπάρχει λαϊκή πολιτοφυλακή για να υπερασπιστεί τις λαϊκές κατακτήσεις; Η απάντηση είναι σε καμία χώρα της Δύσης.

3. Στη Βενεζουέλα υπάρχουν κομμούνες, κοινωνικές συλλογικότητες δηλαδή, στις οποίες συμμετέχει ο λαός συζητώντας και αποφασίζοντας για τα τοπικά και τα συνολικά προβλήματα της χώρας. Πρόκειται για ένα κύτταρο δημοκρατίας που δεν συναντάμε σε καμία χώρα του καπιταλισμού.

4. Οι Βενεζουελάνοι κατέβηκαν μαζικά στους δρόμους μετά την απαγωγή του Μαδούρο, για να απαιτήσουν την απελευθέρωση και την επιστροφή του προέδρου τους. Να είναι κάποιος δικτάτορας και να απολαμβάνει τέτοιας λαϊκής αποδοχής και στήριξης, είναι κάτι που ακούγεται λογικό;

Όλοι αυτοί οι κύριοι, οι δήθεν υπερασπιστές της δημοκρατίας, πανηγύριζαν όταν δόθηκε το στημένο Νόμπελ ειρήνης στη Ματσάδο, το ενεργούμενο των Αμερικανών. Πρόκειται για ένα άθλιο υποκείμενο που καλούσε την Αμερική να εισβάλει στην ίδια της τη χώρα! Μια θλιβερή μαριονέτα του Tραμπ.

Αυτοί, λοιπόν, οι υποκριτές, αυτοί οι φαρισαίοι, που συνειδητά αναπαράγουν τις υπαγορεύσεις της αμερικανικής πρεσβείας, της άθλιας εθελόδουλης κυβέρνησης της Ελλάδας και τις επιταγές των Βρυξελλών, ενώ κόπτονται για τη δημοκρατία στη Βενεζουέλα, την ίδια ώρα μάς λένε ότι οι αγρότες δεν έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται, επικροτούν τη διαγραφή 300.000 και πλέον φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια, αφρίζουν όταν γίνονται κινητοποιήσεις και καλούν την κυβέρνηση να επιβάλλει την τάξη με τα ΜΑΤ, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να συγκαλύψουν το έγκλημα των Τεμπών, λοιδορούν κάθε κοινωνικό αγώνα και επικροτούν κάθε μέτρο κοινωνικής επιτήρησης και αυταρχισμού.

Σε λίγο αυτοί οι ίδιοι κύριοι θα εκθειάζουν ανοικτά και χωρίς καμία ντροπή –κάποιοι το κάνουν ήδη ανερυθρίαστα– τον δικτάτορα Πινοσέτ που «έσωσε τη Χιλή από τον κομμουνισμό», τον Γεώργιο Παπαδόπουλο που και αυτός υπήρξε «εθνοσωτήρας», τα τάγματα ασφαλείας επί κατοχής και τους δωσίλογους, και φυσικά θα είναι πάντα πρόθυμοι να αναπαράγουν την αθλιότητα της ταύτισης κομμουνισμού και φασισμού.

Είτε πρόκειται για εγκάθετους είτε για κάποιους που δίνουν εξετάσεις, είναι το ίδιο άθλιοι. Ωστόσο, θεωρούμε βέβαιο ότι παρά την ελεεινή προπαγάνδα των συστημικών δημοσιογράφων και αναλυτών το πρόσχημα που χρησιμοποιείται περί δικτάτορα και περί διακίνησης ναρκωτικών, η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν έχει πιστέψει το μύθευμα. Ο ελληνικός λαός έχει τεράστια εμπειρία από το πώς λειτούργησαν οι ΗΠΑ στη χώρα και πώς μετατρέψανε την Ελλάδα σε προτεκτοράτο. Οι Έλληνες και ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση δεν έχουν χάψει το παραμύθι. Ακόμα και μέσα στην καρδιά του κτήνους, τις ΗΠΑ, το 70% των πολιτών, σύμφωνα με δημοσκοπική έρευνα, δεν πιστεύουν τις ανοησίες περί εμπορίας ναρκωτικών.

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι παντοδύναμος. Οι πράξεις του δείχνουν ότι το θηρίο κείτεται πληγωμένο. Και αυτό θα φανεί αργά ή γρήγορα.