Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει βάλει τη χώρα μας στην τροχιά της εμπλοκής της στον επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, ξεδιπλώνει μια προπαγάνδα συγκάλυψης αυτής της επικίνδυνης πολιτικής της που έχει δύο όψεις.

Η μια προσπαθεί να σκεπάσει τους πραγματικούς στόχους των αποφάσεών της και να σπείρει τον εφησυχασμό στο εσωτερικό της χώρας. Η άλλη, επιχειρεί να εμφανίσει τις ενέργειές της ως προϊόν «εθνικής ομοψυχίας», πατώντας και πάνω στη συναίνεση που της δίνουν τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ λειτουργεί σαν ηχείο που αναμεταδίδει, καθημερινά, τα αμερικανο-ισραηλινά χαλκευμένα ψέμματα για τον πόλεμο, έχει «μοντάρει» ένα προπαγανδιστικό λόγο που επιδιώκει να καλλιεργήσει μια εντελώς πλασματική εικόνα για την πραγματική στάση της απέναντι στον πόλεμο και για το τι εξυπηρετούν οι κινήσεις της.

Έχοντας τα βλέμματά της στραμμένα στις ανησυχίες του ελληνικού λαού για τον πόλεμο και την αγωνία του να μην εμπλακεί η χώρα σε αυτόν τον άδικο πόλεμο, προσπαθεί να τις διασκεδάσει προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως πολιτική της κυβέρνησης είναι η «μη εμπλοκή» στον πόλεμο. Η πολιτική της, ωστόσο, και οι πράξεις της που συνεπάγονται από αυτήν δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Εμπλοκή σε πόλεμο δεν σημαίνει μόνο το να κάνει ένα κράτος επιχειρήσεις με στρατό, αεροπλάνα και πλοία άμεσα στα πεδία των μαχών. Σημαίνει και αν συμμετέχει σε όλες τις άλλες επιχειρήσεις που οργανώνουν έναν πόλεμο και στηρίζουν τη διεξαγωγή του. Τέτοιες επιχειρήσεις είναι η διάθεση εδαφικού, εναέριου και θαλάσσιου χώρου καθώς και η παροχή υποδομής και επιμελητείας στις στρατιωτικές δυνάμεις που διεξάγουν τον πόλεμο. Σε αυτήν την πλευρά του πολέμου, που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ ενάντια στο Ιράν, έχει άφθονη και άμεση συμμετοχή η ελληνική κυβέρνηση, με τις αμερικάνικες βάσεις που υπάρχουν στο ελληνικό έδαφος και τους διάδρομους του ελληνικού εναερίου και θαλάσσιου χώρου που χορηγούνται στις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις και χρησιμοποιούνται, τώρα, από τον αμερικάνικο στρατό ως ορμητήρια και σταθμοί ανεφοδιασμού των πολεμικών επιχειρήσεών τους στο Ιράν (αμερικάνικα αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία στη Σούδα, απογειώσεις αεροσκαφών κ.ά.). Μετατρέποντας με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη την Ελλάδα σε βάση αμερικάνικων πολεμικών εφορμήσεων και σε συμμέτοχο του επιθετικού πολέμου, την θέτει προ του κίνδυνου να γίνει στόχος των στρατιωτικών απαντήσεων του Ιράν.

Κάθε πόλεμος συμπεριλαμβάνει και την προπαγανδιστική επιχείρηση που τον στηρίζει. Προπαγανδιστική εμπλοκή σημαίνει και εμπλοκή σε αυτόν. Η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτήν την πλευρά του πολέμου είναι ολοκληρωτική με την πολεμοκάπηλη πλύση εγκεφάλου που κάνει στην ελληνική γνώμη, αναπαράγοντας καταιγιστικά από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης όλη την αμερικανο-ισραηλινή ειδησεογραφία και πολεμική προπαγάνδα.

Η κυβερνητική πολιτική της εμπλοκής στον πόλεμο προχωρεί ακόμα παραπέρα με ελληνικά διυλιστήρια να γίνονται τροφοδότες καυσίμων για τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ στην εμπόλεμη περιοχή και ακόμα περισσότερο με τη συνεχιζόμενη αποστολή ελληνικών φρεγατών που περιπολούν στον Κόλπο του Άντεν και στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ένα βήμα πιο επικίνδυνο προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί η απόφαση της κυβέρνησης να στείλει αεροπλάνα και πολεμικά πλοία στην Κύπρο, δήθεν για την υπεράσπιση της Κύπρου από το Ιράν, αλλά στην πραγματικότητα για την παροχή κάλυψης στις βρετανικές βάσεις της Κύπρου από τις οποίες εκκινούσαν αμερικάνικα πολεμικά αεροπλάνα για να χτυπήσουν το Ιράν και γι’ αυτό το λόγο έγιναν στόχος του.

Ενεργή συμμετοχή στον πόλεμο είναι η κατάρριψη ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων από την ελληνική πυροβολαρχία Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Δενδιας, μάλιστα, με θριαμβολογικό ύφος την ανακοίνωσε λέγοντας πως αποτελεί ενέργεια που «προστατεύει και το επίπεδο ζωής των Ελλήνων πολιτών»(!) και «αποδεικνύει το πόσο αξιόμαχη είναι η ελληνική συστοιχία». Δείχνοντας, έτσι, πρώτο, πως η κυβέρνηση θέλει να νομιμοποιήσει την ενεργή εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, ισχυριζόμενη προκλητικά πως είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού! Και δεύτερο, ότι η κυβέρνηση κινείται και στη γραμμή της στρατιωτικής συμμετοχής ελληνικών δυνάμεων στον πόλεμο κατά του Ιράν, εντείνοντας τον κίνδυνο η Ελλάδα να γίνει μέρος και στόχος της πολεμικής σύγκρουσης που κλιμακώνεται στον κόλπο του Ορμούζ και στη Μέση Ανατολή.

Με αυτές τις εξαιρετικά επικίνδυνες κινήσεις της η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει άμεση στρατιωτική στήριξη στις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν και βαθαίνει την ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση της ΝΔ δεν αποκλείει ούτε τον ανώτατο βαθμό εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο. Δηλαδή, την αποστολή ελληνικών ένοπλων δυνάμεων στην περιοχή του πολέμου. Ο Κυρ. Μητσοτάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Bloomberg δήλωσε μεν ότι δεν βλέπει η Ελλάδα «να συμμετάσχει από μόνη της» σε μια αποστολή στο θέατρο του πολέμου, αλλά άφησε ανοιχτό ότι θα εξέταζε ένα τέτοιο ενδεχόμενο «αν υπάρξει μια αποστολή υποστηριζόμενη από την Ευρώπη». Λίγο πιο πριν, ο υφυπουργός Ναυτιλίας Στέφ. Γκίκας είπε σε εκπομπή της «ΕΡΤ News» πως «εάν διασφαλιστούν οι συνθήκες και το ρίσκο δεν είναι τόσο υψηλό, τότε η Ελλάδα έχει κάθε λόγο, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο, να συμμετέχει σε μια τέτοια επιχείρηση». Παρόμοια και ο υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας, νωρίτερα, δήλωσε στον «Alpha» ότι «αν υπάρξει κάποια ευρύτερη επιχείρηση κυρίως αν υπάρξει ευρωπαϊκή επιχείρηση, θα το δούμε».

Είναι φανερό ότι η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ δεν είναι πολιτική «μη εμπλοκής» στον πόλεμο αλλά αντίθετα πολιτική που έχει εμπλέξει τη χώρα στον πόλεμο και απειλεί να την εμπλέξει ακόμα περισσότερο. Στο όνομα τού ότι η Ελλάδα είναι «η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο» και «Έλληνες πλοιοκτήτες ανησυχούν για ό,τι συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή». Αλλά και ακόμα και γιατί όπως δήλωσε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σ. Σέρμπος, μιλώντας στην ΕΡΤ: «η επόμενη μέρα θα αναδιατάξει την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας και δεν θα περάσει απαρατήρητο από τους Αμερικανούς ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έβαλε και έναν ρόλο μπροστά».

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της ΝΔ επενδύει στην πολιτική εμπλοκής στον πόλεμο των ΗΠΑ, ελπίζοντας οι τελευταίες να …ρίξουν το βλέμμα τους προς την Ελλάδα! Συμπληρώνοντας αυτή την κυβερνητική προσδοκία, η φιλοκυβερνητική «Καθημερινή» έγραψε ότι καθώς επισκέπτεται την Ελλάδα ο μόνιμος αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ, «στην Αθήνα είναι έτοιμοι να αναδείξουν στον Αμερικανό αξιωματούχο τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα προασπίζεται […] αμερικανικά συμφέροντα σε εγκαταστάσεις κοντά στη διακεκαυμένη ζώνη» γιατί η Αθήνα ευελπιστεί ότι «η κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή ίσως οδηγήσει σε ενδεχόμενη ενίσχυση» της παρουσίας των Αμερικανών στην Ελλάδα.

***

Για να στηρίξει την πολιτική εμπλοκής στον πόλεμο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επεχείρησε να της φορέσει το μανδύα του «εθνικού συμφέροντος» στην αποστολή πλοίων και αεροπλάνων στην Κύπρο. Ντύνοντας αυτή την στρατιωτική αποστολή με εθνικοπατριωτικά χρώματα και παρουσιάζοντάς την ως «μια αυτονόητη πράξη στήριξης προς τους Κύπριους αδελφούς μας» επεδίωξε να κρύψει ποιος είναι ο αληθινός στόχος της και να στοιχήσει πίσω από αυτόν και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Το κυβερνητικό επιχείρημα ότι δήθεν αυτή η απόφασή της λήφθηκε για να ενισχύσει την άμυνα της Κύπρου και για να προστατεύσει αυτό το «βραχίονα του Ελληνισμού» αποτελεί μνημείο υποκρισίας και εξαπάτησης, όταν είναι γνωστό, πέντε δεκαετίες τώρα, πως οι κυβερνήσεις της ΝΔ καθώς και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις των αστικών κομμάτων με την πολιτική τους όχι μόνο δεν στήριξαν την άμυνα του «βραχίονα του Ελληνισμού» απέναντι στην τούρκικη κατοχή, όχι μόνο συνέβαλαν στην καταπάτηση της κυριαρχίας της Κύπρου από τη Βρετανία με την εδραίωση της κατοχής εδάφους της από τις βρετανικές βάσεις, αλλά έχουν συντελέσει και στο να οδηγείται η Κύπρος σε μια τραγική πορεία διχοτόμησης.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση με εθνικοπατριωτικές κυβερνητικές κορώνες θέλει να συσκοτίσει το γεγονός ότι ελληνικά αεροσκάφη και πλοία στάλθηκαν στη Μεγαλόνησο και Patriot στην Κάρπαθο, μόνο και μόνο για να καλύψουν τις βρετανικές βάσεις και τα πλοία του αμερικανικού 6ου στόλου που βρίσκονται στην περιοχή απέναντι σε ενδεχόμενα ιρανικά χτυπήματα.

Και ενώ αυτό είναι εξόφθαλμο, οι βασικές δυνάμεις της αστικής κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης έσπευσαν να επικροτήσουν την ενέργεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Με τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να χαιρετίζει την ελληνική «στρατιωτική παρουσία» στην Ανατολική Μεσόγειο και να επαναλαμβάνει ότι αυτή η παρουσία «συνδέεται με την προστασία του κυπριακού ελληνισμού». Με τον αρχηγό του ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητά «από κοινού διαμόρφωση της εθνικής γραμμής» και να λέει ότι «κανείς δεν θα έβαζε θέμα μη στήριξης της Κύπρου». Με τον Τσίπρα να δηλώνει πως «πρώτη προτεραιότητα είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί στο αίτημα για στήριξη της άμυνας της Κύπρου».

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δια του εκπροσώπου της χαιρέτισε την «πολιτική σύμπνοια για τις επιλογές της κυβέρνησης» και δεν έχασε την ευκαιρία να αξιοποιήσει αυτή τη συναινετική στάση αστικής αντιπολίτευσης για να στηρίξει την πολιτική της, εμφανίζοντας ως «εθνική γραμμή» την επικίνδυνη πολιτική εμπλοκής στον πόλεμο.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος