γράφει η Νίνα Γεωργιάδου

Το άγαλμα του Βanksy στην πλατεία Waterloo του Λονδίνου, αποτυπώνει την αιματοβαμμένη ιμπεριαλιστική λύσσα των καιρών.

Δεν αφορά σε μια ένστολη στρατιωτική φιγούρα.

Δεν κρατάει όπλο.

Αυτοί, έτσι κι αλλιώς , είναι οι εντελλόμενοι, που με τη σειρά τους καθορίζουν τη ζωή και το θάνατο του «φτηνού κρέατος» στα πεδία των μαχών.

Ο Βanksy σμίλεψε την αλαζονική φιγούρα ενός κουστουμαρισμένου πολιτικάντη, μιας βρόμικης γραβάτας, τυφλωμένου από τη σημαία του ψευτοπατριωτισμού, με το ένα πόδι στο κενό.

Εικονογράφησε σε «ολόγραμμα» τη φράση του Σάμιουελ Τζονσον, «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων», αυτών που δεν δίνουν πεντάρα τσακιστή για τον τόπο που τους γέννησε και το λαό τους αλλά, καιροσκοπικά και κυνικά, επικαλούνται τον «πατριωτισμό» και κραδαίνουν τη σημαία, για να αυγατισουν τα εταιρικά κέρδη των «εργοδοτών» τους, αυτών που κινούν τα νήματα της μάπετ πολιτικής τους οντότητας.

Κορυφαία -αλλά όχι μοναδική- πηγή έμπνευσης του Banksy υπήρξε, σίγουρα, ο πορτοκαλής φασίστας, που φιγουράρει στα σόσιαλ με την άσχημη μούρη του, καλυμμένη από την αιματοβαμμένη αστερόεσσα, των 800 βάσεων θανάτου και των 250 πολέμων και πραξικοπημάτων.

Ο παρανοϊκός μεγαλο-ιμπεριαλιστής, που τύλιξε σ’ ένα χαρτί ψηφοδελτίου τους λουμπενοποιημένους Αμερικάνους, τάζοντάς τους τον εθνικισμό του America first, για να τους εγκαταλείψει στη συνέχεια στην πείνα των κουπονιών.

Ο ΜAGA μακελάρης, που χρηματοδοτεί αδρά και σιγοντάρει το αποικιακό-γενοκτονικό μόρφωμα της Μέσης Ανατολής, ο απαγωγέας του Μαδούρο, ο διεστραμμένος των ονειρώξεων για μια Κούβα, ξανά πορνείο και τζογαδορείο οπως επί Μπατίστα, ο σπόνσορας του αχυράνθρωπου Ζελενσκι που, μαζί με τις ευρωπαίες εταίρες, ονειρεύονται μια διαμελισμένη και κατασπαραγμενη Ρωσία, ο βρόμικος επστηνικός που απειλεί να επιστρέψει το Ιράν στη λίθινη εποχή.

Το μοντέλο της φρίκης.

Καλιγούλας και Χίτλερ, σε συσκευασία ενός.

Όμως το Ιράν,ο ηρωικός λαός του, η σθεναρή αντίστασή τους, η γνήσια φιλοπατρία τους κατέδειξαν τα όρια του αδηφάγου ιμπεριαλισμού.

Έδειξαν πως ο «αυτοκράτορας είναι γυμνός» και εξέθεσαν τα πλαδαρά καπούλια του, σε δημόσια θέα.

Ο Βanksy αποτύπωσε, στο άγαλμά του, την ελπίδα ή και την προσδοκία.

Ο φουσκωτός ψευτοπατριωτισμος, ο τυφλωμένος ιμπεριαλισμός βαδίζει προς το τέλος του βάθρου του, με το ένα πόδι στο κενό!