Ακρίτας Καλούσης στο alfavita.gr: Η 23η του Μάρτη να γίνει απεργιακή ημέρα καταδίκης της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης.

Ποινικοποιείται ξανά η συνδικαλιστική δράση από ΔΔΕ - Σε δίκη τέσσερις συνδικαλιστές στον Πειραιά - Στο εδώλιο πρόκειται να καθίσουν ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά Ηλίας Πατίδης, το μέλος του Δ.Σ. Ακρίτας Καλούσης, ο πρώην γραμματέας του Δ.Σ. Παναγιώτης Χουντής και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Με αφορμή τη δίκη που έχει οριστεί για τις 23 Μαρτίου, μετά από μήνυση του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά, το alfavita.gr φιλοξενεί συνέντευξη του εκπαιδευτικού και συνδικαλιστή Ακρίτα Καλούση. Η υπόθεση αφορά κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών σωματείων και έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στον χώρο της εκπαίδευσης, καθώς –όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί– πρόκειται για ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Ακρίτας Καλούσης μιλά για το ιστορικό της δίωξης, τις παράλληλες πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες που αντιμετωπίζουν μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, αλλά και για το ευρύτερο πλαίσιο έντασης ανάμεσα στο εκπαιδευτικό κίνημα και τη διοίκηση της εκπαίδευσης. Παράλληλα, αναφέρεται στις κινητοποιήσεις που βρίσκονται στο επίκεντρο των κατηγοριών – από τις δράσεις ενάντια στον διαγωνισμό PISA έως τις αντιδράσεις για πολιτικές που, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, αλλάζουν τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι διώξεις εντάσσονται σε μια ευρύτερη πολιτική πίεσης προς τα σωματεία και τη συλλογική διεκδίκηση, ενώ θέτει το ερώτημα για το ποια μπορεί να είναι η απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος το επόμενο διάστημα. Στις απαντήσεις του αναπτύσσει επίσης τη θέση του για τον ρόλο της αλληλεγγύης, της συλλογικής δράσης και των αγώνων των εργαζομένων σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΚΡΙΤΑ ΚΑΛΟΥΣΗ στο alfavita.gr

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Στις 23/3 έχετε δικαστήριο μετά από μήνυση του ΔιΔΕ Πειραιά, γιατί;

Ακρίτας Καλούσης: Όντως στις 23 του Μάρτη υπάρχει αυτή η δίκη. Ο ΔιΔΕ Πειραιά μας στέλνει στο δικαστήριο υλοποιώντας προφανώς μια συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Δεν αποτελεί απλά μια προσωπική επιλογή. Έχει και τέτοια χαρακτηριστικά. Στέλνει στα δικαστήρια 3 εκπαιδευτικούς, συναδικαλιστικά στελέχη και έναν εργαζόμενο, πρόεδρο του ΕΚΠ. Το ερώτημα είναι γιατί να το κάνει αυτό; Σε δύο επίπεδα στοχεύουν. Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο προφανής λόγος είναι ο παραδειγματισμός. Ότι το κράτος και η κυβέρνηση αφού δε διστάζει να στοχοποιήσει ανθρώπους με τις παραπάνω ιδιότητες, προβεβλημένοι συνδικαλιστές, άρα το μήνυμα είναι ότι για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους η τύχη τους θα είναι παρόμοια και πιο δυσμενής. Άρα η μόνη λύση είναι καθένας μόνος τους, να μην διεκδικεί συλλογικά, να μην «φανεί», να τρομοκρατηθεί, να φοβηθεί, να σκύβει το κεφάλι σε άνωθεν εντολές, να μην κριτικάρει την προϊσταμένη αρχή, να μην έχει γνώμη κι άποψη για τη εργασία του, για το περιεχόμενο αυτής και τέλος πάντων να είναι ένα υποταγμένο και άβουλο ον. Να κάτσει στα αυγά του. Ποντάρουν δηλαδή στην ατομικότητα και στο ρητό «ο φόβος φυλάει τα έρμα» ή «η μάνα του φευγάτου δεν έκλαψε ποτέ». Ο βαθύτερος στόχος είναι επίσης προφανής. Χτυπώντας συγκεκριμενους ανθρώπους που εκπροσωπούν σωματεία και συλλογικότητες βάλλουν κατά της οργανωμένης πάλης, κατά των σωματείων και των συλλογικοτήτων, κατά της συλλογικής διεκδίκησης. Βάλλουν κατά των αγώνων, των κινητοποιήσεων και των συγκεντρώσεων. Εξάλλου το κατηγορητήριο είναι ξεκάθαρο. Αφορά δύο συγκεκριμένες κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις διεκδικήσεις που οργάνωσαν τα σωματεία απέναντι στην κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης που με τόσο ζήλο υλοποιεί ο ΔιΔΕ Πειραιά.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Κι εσείς προσωπικά και άλλα μέλη της ΕΛΜΕ αντιμετωπίζουν κι άλλες πειθαρχικές διώξεις από τον ΔιΔΕ Πειραιά. Έχει ενδιαφέρον να μας ενημερώσετε συνοπτικά και για αυτές.

Ακρίτας Καλούσης: Η δίκη στις 23 του Μάρτη είναι η πρώτη και αρχική δίκη. Τόσο εγώ όσο κι άλλοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες μου έχουμε κι άλλες τέτοιου είδους εκκρεμότητες και πάντα από το ίδιο πρόσωπο. Υπάρχει μια πειθαρχική δίωξη και παράλληλα και ποινική μετά από μήνυση του ΔιΔΕ Πειραιά που αφορά την κινητοποίηση που οργανώθηκε από την ΕΛΜΕ Πειραιά, την ΟΛΜΕ και την ΑΔΕΔΥ ενάντια στον διαγωνισμό PISA του 2023. Τόσο αυτή η δίωξη όσο και οι υπόλοιπες όπως γίνεται κατανοητό αφορούν για κινητοποιήσεις των σωματείων που στρέφονται ενάντια σε βασικές επιλογές της κυβέρνησης για την αλλαγής του χαρακτήρα του δημόσιου δωρεάν σχολείου. Ας θυμίσουμε εδώ ότι η δίκη στις 23 του Μάρτη αφορά και την κινητοποίηση που οργανώθηκε από την ΕΛΜΕ και συμμετείχαν πλήθος σωματείων ενάντια στην ημερίδα που ετοιμάστηκε από τη ΔΔΕ Πειραιά για τη διαφήμιση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Δηλαδή βασικό πυλώνα της πολιτικής της κυβέρνησης για την εκπαίδευση.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Επίθεση σε συνδικαλιστική κινητοποίηση. Γιατί; Τι σημαίνει; Τι φοβούνται;

Ακρίτας Καλούσης: Οι κατηγορίες που μας παραπέμπουν αποτελούν και την πεμπτουσία της δίωξης γιατί στοχοποιούν μια συνδικαλιστική κινητοποίηση εργαζομένων. Μας κατηγορούν για διατάραξη λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας και για φθορά δημόσιας περιουσίας. Αυτά είναι τα «εγκλήματα», όπως χαρακτηρίζονται τα παραπάνω στο κλητήριο θέσπισμα για τη δίκη στις 23 του Μάρτη. Συρόμαστε λοιπόν στα δικαστήρια ως κοινοί εγκληματίες. Έχετε ακούσει για διώξεις σχετικά με ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις, έγκλημα Τεμπών κλπ; Φυσικά όχι. Αλλά για εκπαιδευτικούς σχεδόν καθημερινά. Οι κινητοποιήσεις και οι διεκδικήσεις βαφτίζονται εγκλήματα. Εγκλήματα γιατί διεκδικούμε για παράδειγμα να καλύπτονται άμεσα τα κενά των εκπαιδευτικών, σήμερα που μιλάμε στη ΔΔΕ Πειραιά υπάρχουν 45 κενά, 2 μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς. Εγκλήματα χαρακτηρίζονται οι αγώνες ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που επιχειρούν να μετατρέψουν το δημόσιο δωρεάν σχολείο σε μια επιχείρηση, με χορηγούς και με περήφανους προστάτες όπως επιδιώκουν να το κάνουν με τα «Ωνάσεια» σχολεία. Επιχειρούν να αλλάξουν τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου, να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Ε, τους αγώνες ενάντια σε αυτήν την πολιτική τους βαφτίζουν εγκλήματα και τους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται για να την ανατρέψουν, εγκληματίες. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για να αντιμετωπίσουν αυτούς τους αγώνες αλλά και την οργή και την αγανάκτηση των εκπαιδευτικών που ζουν κυριολεκτικά στο όριο της φτώχειας με μισθούς πείνας σε ένα περιβάλλον εργασίας που γίνεται ολοένα και πιο αυταρχικό , πιεστικό στην καθημερινότητά του, θέσπισαν και νέο πειθαρχικό κώδικα που ποινικοποιεί κάθε τι που αντιστρατεύεται την κυρίαρχη λογική και πολιτική. Σε αυτόν τον νέο πειθαρχικό κώδικα βασίζεται η κυβέρνηση για να μην ξεσηκωθούν οι εργαζόμενοι και οι εκπαιδευτικοί και τους πάρουν με τις πέτρες. Αυτό το διαπιστώνουμε κυρίως στον αγώνα που δίνουμε τα τελευταία 5 χρόνια ενάντια στην αξιολογική διαδικασία και ιδιαίτερα οι νεοδιόριστοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες μας. Έναν αγώνα που όχι μόνο έχει καθυστερήσει την κυβέρνηση αλλά κυρίως την έχει οδηγήσει σε μια τακτική υποχώρησης. Η κυβέρνηση και οι διευθύνσεις εκπαίδευσης, μη έχοντας καταφέρει να υλοποιήσουν την αξιολόγηση σύμφωνα με τον προγραμματισμό τους, έχουν σκαρώσει 2000 και πειθαρχικές διώξεις που αφορούν τη συμμετοχή στην Απεργία –Αποχή από την αξιολόγηση. Κι αυτό γιατί η αξιολόγηση αποτελεί ένα σύνθετο πολυεργαλείο τόσο πειθάρχησης, εκφοβισμού και υποταγής αλλά ταυτόχρονα και ένα μέσο κατηγοριοποίησης εκπαιδευτικών και σχολείων στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση με βάση την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ για την έμμεση ή άμεση ιδιωτικοποίηση πλευρών του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Ποια είναι, κατά την γνώμη σας, η αναγκαία απάντηση από το εκπαιδευτικό κίνημα;

Ακρίτας Καλούσης: Αυτό είναι και το επίδικο ερώτημα. Σε μια περίοδο όπου ακούγονται τα τύμπανα του πολέμου ακόμα πιο δυνατά και πιο κοντά στην περιοχή μας, όπου η κυβέρνηση μας εμπλέκει σε μια εμπόλεμη κατάσταση συμμετέχοντας έμπρακτα πλέον την πολεμική μηχανή των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, τι κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε την κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης που διαλύει παιδεία και υγεία και ιδιωτικοποιεί τα δημόσια αγαθά; Για μας είναι ξεκάθαρο. Η απάντηση είναι διττή. Από τη μια μεριά είναι η Αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους. Από την άλλη ο αγώνας και η αντίσταση, η οργάνωση ενός συντονισμένου αποφασιστικού απεργιακού αγώνα διαρκείας με συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων όχι μόνο για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου αλλά και ταυτόχρονα την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής από όπου κι εργασιακά μας δικαιώματα, καταρρακώνει τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας και τέλος που καταπατά τα δημοκρατικά πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες μας. Η 23 του Μάρτη να γίνει απεργιακή ημέρα καταδίκης της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Καλούμε τους ΣΕΠΕ και τις ΕΛΜΕ σε συντονισμό να πάρουν αποφάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση για την ημέρα της δίκης.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Ποιος είναι ο οδηγός των αγώνων του επόμενου διαστήματος;

Ακρίτας Καλούσης: Strength, Solidarity, Resistance, είναι ένα παλιό σύνθημα των ανθρακωρύχων στους μεγάλους απεργιακούς αγώνες στη δεκαετία του ‘80 στην Αγγλία. Αυτό μας οδηγεί.