Αγγελική Φατούρου

Το βράδυ της Πέμπτης βρέθηκα στο μεγάλο αμφιθέατρο της σχολής μου. Του φυσικού της Αθήνας, στη Σόλωνος. Ζήσαμε συγκλονιστικά χρόνια, δεν ξεχνάς ούτε στιγμή. Μεταπολίτευση, καταλήψεις του 1979, κατάργηση του ν. 815.
Ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια μετά… Πολύ συγκινημένη στο ΜΑΜΦ.

Αρνήθηκαν στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου να παρουσιάσουν το βιβλίο τους στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ, έτσι η εκδήλωση έγινε στο παλιό αμφιθέατρο του Φυσικού.

Είπε ο Τάσης Παπαϊωάννου:

Όταν τον Οκτώβριο του 2026 τυπώθηκε το βιβλίο «Τότε και τώρα. Από τη λάμψη του Πολυτεχνείου στο ημίφως του σήμερα. 34 φωνές», όλοι όσοι στήριξαν αυτό το εγχείρημα θεωρούσαμε αυτονόητο ότι ο φυσικός χώρος για την πρώτη δημόσια παρουσίασή του θα ήταν το Πολυτεχνείο. Έτσι, ζητήσαμε γραπτώς την παραχώρηση της αίθουσας «Λύσανδρος Καυταντζόγλου» του κτιρίου Αβέρωφ για τη σημερινή εκδήλωση. Η αίτησή μας δεν κρίθηκε άξια γραπτής απάντησης. Μόνο προφορικά πληροφορηθήκαμε, μετά από 15 μέρες, ότι καμία αίθουσα του ιστορικού συγκροτήματος δεν μας παραχωρείται και, εναλλακτικά, μας προτάθηκε να γίνει η παρουσίαση ΜΕΤΑ τον τριήμερο εορτασμό. Η αιτιολογία-πρόσχημα ήταν οι λόγοι ασφάλειας, δεδομένου ότι στις 13-14/11 το συγκρότημα θα παρέμενε «κλειστό για τις προετοιμασίες της επετείου». Διόλου άσχετη με αυτή την απόρριψη είναι η πρυτανική απόφαση με την οποία επιβάλλονται πρωτοφανείς χρονικοί, χωρικοί και τεχνικοί περιορισμοί στις εκδηλώσεις του τριημέρου. Παράλληλα, με προκλητική περιφρόνηση και αγένεια, παρακάμπτονται φορείς όπως ο ΣΦΕΑ και οι φοιτητικοί σύλλογοι που ήταν οι παραδοσιακοί συνδιοργανωτές του εορτασμού.

Εδώ και δεκαετίες, με πολλές μορφές και μέσα, επιχειρείται η διαγραφή της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73 από τη συλλογική ιστορική μνήμη: με τη διαστρέβλωση του νοήματός της, με τη χυδαία συκοφάντηση, με την αποσιώπηση, με την καταφυγή στον ιστορικό αναθεωρητισμό, με την ωμή καταστολή. Φέτος δοκιμάζεται ένας νέος τρόπος:

η χρονική και χωρική συρρίκνωσή του τριήμερου εορτασμού, ο ασφυκτικός έλεγχος της παρουσίας των νέων και του λαού, η υποχρεωτική αλαλία, η επαναφορά του γύψου της επταετίας. Μια μαύρη σελίδα που φέρει πρυτανική υπογραφή και της μέλλεται να παραδοθεί στην καταισχύνη της ιστορίας.

Η άρνηση παραχώρησης αίθουσας του ΕΜΠ για την παρουσίαση ενός βιβλίου δεν αποτελεί μόνο προσβολή για τους 34 συγγραφείς του, που έζησαν από πρώτο χέρι την τυραννία της χούντας, αλλά και για όλες και όλους που επιλέγουν να μην ξεχνούν, να αντλούν από τους αγώνες του χθες έμπνευση, δύναμη και γνώση για τους αγώνες του σήμερα.