Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα σας επισυνάψω έναν πίνακα με τους 83 άμεσους και έμμεσους φόρους που έχει μειώσει η Κυβέρνηση αυτή συνολικά, γιατί προφανώς δεν έχετε καλή ενημέρωση. Αναφερθήκατε όμως στον φόρο για τα μερίσματα. Καταρχάς, δεν μειώθηκε μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Στη χώρα αυτή λειτουργούν πολλές επιχειρήσεις και μεγάλες -και δεν είμαστε εχθροί αυτών των επιχειρήσεων, γιατί οι επιχειρήσεις αυτές δίνουν δουλειά σε ανθρώπους- και μεσαίες και μικρές. Και στις επιχειρήσεις αυτές, εκτός από τον φόρο για τα μερίσματα, μειώσαμε και την προκαταβολή φόρου από το 100% στο 80% και ο στόχος είναι να τη μειώσουμε κι άλλο, ενώ στις υπόλοιπες ατομικές επιχειρήσεις στο 50%. Μειώσαμε τον φόρο των επιχειρήσεων από το 28% στο 22%, αλλά μειώσαμε και άλλους πολλούς φόρους και πολλούς ΦΠΑ. Μειώσαμε τον ΕΝΦΙΑ, μειώσαμε τον φόρο εισοδήματος, έναν φόρο που έχει να κάνει με όλους όσοι εργάζονται, όλα τα φυσικά πρόσωπα, τους παρισταμένους σε αυτή την ενημέρωση. Ο φόρος αυτός, δεν ξέρω αν το ξέρετε, ήταν στο 29% το 2019 και πήγε στο 22% μέχρι το 2025 και πλέον είναι στο 20% για κάποιον που δεν έχει παιδιά. Εννέα μονάδες δηλαδή κάτω. Πολύ μεγάλη μείωση. Και αν έχεις ένα παιδί έχει πάει στο 18% και αν έχεις δύο παιδιά στο 16% και αν έχεις τρία παιδιά στο 9%, ενώ αν είσαι νέος στο 0. Στο 0 μέχρι 25, μέχρι 30 στο 9%. Υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι φόροι, ΦΠΑ, πολλοί ΦΠΑ, πάρα πολλές φοροελαφρύνσεις και μπορώ να σας επισυνάψω τον κατάλογο αυτό. Άρα αυτό που είπατε δεν ισχύει. Αυτό το οποίο είπατε και ισχύει και κανείς δεν αμφισβητεί είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή, όπως και όλες οι υπόλοιπες κυβερνήσεις και στην Ευρώπη και εκτός Ευρώπης, έχουν να διαχειριστούν μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη των τελευταίων ετών, κρίση πληθωρισμού, άρα ακρίβειας. Κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Είναι μια εισαγόμενη κρίση που όσο εισαγόμενη και να είναι, δική μας υποχρέωση είναι να την αντιμετωπίσουμε. Η ακρίβεια αντιμετωπίζεται, λοιπόν, με πολιτικές οι οποίες μεγαλώνουν την πίτα στην οικονομία μιας χώρας, δηλαδή με την αύξηση των επενδύσεων -έχουν αυξηθεί οι επενδύσεις από το 2019 μέχρι σήμερα στο 95%, τη στιγμή που αυτό το ποσοστό στην Ευρώπη είναι 5%- τη δημιουργία θέσεων εργασίας, από αυτές τις «κακές» κατά κάποιους επιχειρήσεις που πολύ σωστά κάναμε και τους μειώσαμε τους φορολογικούς συντελεστές. Όλες αυτές οι συνθήκες λοιπόν, έδωσαν δουλειά σε 600.000 ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί, εκεί που πληρώνονταν από το κράτος με το επίδομα ανεργίας, τώρα πληρώνουν στο κράτος φόρους και εισφορές μειωμένους και έτσι το κράτος μαζί με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την περιστολή δαπανών έχει καταφέρει και έχει δημιουργήσει έσοδα, ούτως ώστε να αυξήσει τους μισθούς όσο μπορεί και να μειώσει τους φόρους για να μπορέσει η κοινωνία να ανταπεξέλθει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε αυτό το κύμα ακρίβειας. Τί λένε οι αριθμοί; Σέβομαι κάθε ρεπορτάζ και δεν αμφισβητώ τα ευρήματά του. Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής λένε, ότι η αύξηση του μέσου μισθού, αν κανείς συνυπολογίσει και την επίδραση του πληθωρισμού με όρους αγοραστικής δύναμης στην Ελλάδα, είναι στο 11%. Γιατί; Γιατί έχει αυξηθεί ο μέσος μισθός χωρίς την επίδραση του πληθωρισμού περίπου στο 30% με 35%. Και η επίδραση των τιμών, αυτό το 35% το έχει κάνει 11% κατά μέσο όρο πάντοτε. Γιατί πολύ απλά έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτοφανές κύμα πληθωρισμού. Συμπέρασμα: Συμφωνούμε ότι υπάρχει ζήτημα ακρίβειας και ειδικά για κάποιους συμπολίτες μας με χαμηλότερα εισοδήματα, ακόμα μεγαλύτερο. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα, το οποίο είναι αντικειμενικό και όχι μόνο ελληνικό. Άλλοι πιστεύουν ότι το πρόβλημα αυτό το αντιμετωπίζουμε με υποσχέσεις, με «λεφτόδεντρα», με παροχολογία. Αυτή η λογική είναι που οδήγησε την Ελλάδα στην πτώχευση και υποθήκευσε τις δικές μας τις γενιές. Παρέθεσα έναν πίνακα στην προηγούμενη ενημέρωση για το χρέος της χώρας και το γεγονός ότι η χώρα μας τώρα είναι πρώτη σε ρυθμό μείωσης του χρέους και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Υπάρχουν άλλοι, όπως εμείς, που χωρίς να πανηγυρίζουμε, χωρίς να λέμε ότι λύσαμε όλα τα προβλήματα, αντιμετωπίζουμε αυτό το τεράστιο, το πολύ μεγάλο, το αντικειμενικό πρόβλημα αύξησης των τιμών, με το να μεγαλώνουμε την πίτα, να παράγουμε έσοδα και να επιστρέφουμε, σταδιακά, πίσω στην κοινωνία αυτά τα οποία στερήθηκε.

https://minfin.gov.gr/oi-83-foroi-pou-meiose-i-kyvernisi-apo-to-2019-os-simera/

ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Πάντως, επειδή τα γεγονότα είναι «πεισματάρικα πραγματάκια», εδώ έχουμε αύξηση τροφίμων 39%, στέγαση 31% και ο μέσος μισθός έχει ανέβει 20%-25%- 28,9% ανάλογα τη μέτρηση. Δεν σημαίνει αυτό ότι για τα βασικά αγαθά ο εργαζόμενος αγοράζει λιγότερα απ’ ό,τι πριν και η Κυβέρνηση γιατί δεν μειώνει τον ΦΠΑ; Ας πούμε, μπορεί να λέει ότι δεν θα περάσει αυτό στις τιμές με βάση τις προηγούμενες δηλώσεις. Γιατί δεν θεσπίζετε έναν μηχανισμό υποχρεωτικής μετακύλισης της μείωσης στον καταναλωτή; Δεν μπορείτε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Και οι αριθμοί, όσο και αν κανείς δεν αρνείται το πρόβλημα, είναι δεδομένοι. Ή θα συγκρίνουμε μήλα με μήλα ή πορτοκάλια με πορτοκάλια. Εφόσον θέλετε να συγκρίνουμε μέσο μισθό και πολύ σωστά, θα συγκρίνουμε και τον μέσο πληθωρισμό. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον μέσο μισθό με τον πληθωρισμό που μας βολεύει για να δημιουργήσουμε εντυπώσεις. Κανείς δεν αρνείται το πρόβλημα της ακρίβειας για τα νοικοκυριά και ειδικά για εκείνους, οι οποίοι περνάνε πιο δύσκολα. Αλλά αν θέλουμε να κάνουμε σοβαρή συζήτηση και όχι να γινόμαστε ευχάριστοι, όπως οι περισσότεροι εκ των προηγούμενων κυβερνώντων σε αυτή τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων και πολλών μέσων ενημέρωσης που γιγάντωσαν στη χώρα τη λογική του «δώστα όλα» και του «λεφτά υπάρχουν» και είδαμε πού φτάσαμε και πού καταλήξαμε. Αν δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό, να λέμε την πραγματικότητα. Αν θες λοιπόν να συγκρίνεις μέσο μισθό, θα το συγκρίνεις με τη μέση τιμή του πληθωρισμού, σωρευτικά. Και η πραγματικότητα λέει ότι ναι, μόνο και μόνο που είμαστε σε μια χώρα που σωρευτικά έχει πληθωρισμό πάνω από 20% ως μέσο όρο, εκεί δηλαδή που συμπεριλαμβάνονται όλα τα οποία χρησιμοποιεί ένα νοικοκυριό και αυτά τα οποία είπατε, θα συγκρίνουμε αυτή την τιμή με τον μέσο μισθό. Τι έχει καταφέρει αυτή η Κυβέρνηση; Έχει καταφέρει να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος αυτών των αυξήσεων. Και ο μέσος όρος της αύξησης του μέσου μισθού να είναι μεγαλύτερος από τον μέσο όρο της αύξησης των τιμών. Πράγματι, γι’ αυτό μιλάμε για μέσους όρους, υπάρχουν συμπολίτες μας, που η μία περίπτωση ήταν καλύτερη, δηλαδή είχαν μεγαλύτερη αύξηση μισθού απ’ ό,τι η αύξηση των τιμών. Υπάρχουν συμπολίτες μας, οι οποίοι, για παράδειγμα, εκείνοι οι οποίοι νοικιάζουν ένα σπίτι πέρασαν πολύ πιο δύσκολα αυτή την περίοδο. Ως προς το δεύτερο ερώτημα το οποίο κάνατε. Κοιτάξτε, όλα όσα έχουν προταθεί στην Κυβέρνηση, τα περισσότερα, γιατί υπάρχουν και κάποιες προτάσεις στις οποίες δεν είμαστε σύμφωνοι, ευχάριστα είναι και τα θέλει ο κόσμος. Η διαφορά των προτάσεων με τις πολιτικές είναι ότι οι πρώτες δεν κοστίζουν κάτι και μάλιστα γίνονται πολλές φορές στο «γόνατο και στις πλάτες» των Ελλήνων φορολογούμενων. Ενώ οι δικές μας πολιτικές είναι κοστολογημένες, εφαρμόζονται και γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να παίρνουμε μέτρα. Άρα κάθε φορά που προτείνει κάποιος ένα μέτρο και πολλώ δε μάλλον όχι εσείς, η αντιπολίτευση θα πρέπει να το κοστολογεί. Εφόσον υπάρχει κοστολόγηση, θα πρέπει να λέει από πού θα πάρει τα λεφτά για να εφαρμόσει αυτό το μέτρο. Διαφορετικά είναι σαν να λέμε τώρα, ότι θα πάρουμε ένα αεροπλάνο και θα πάμε εκεί που θέλουμε χωρίς να πληρώσουμε το εισιτήριο.

ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Απλά μια διευκρίνιση επειδή είπατε για τον μέσο πληθωρισμό. Ο μέσος πληθωρισμός συμπεριλαμβάνει για παράδειγμα και τις ασφαλιστικές και χρηματιστηριακές υπηρεσίες που είναι μικρότερες από τον μέσο όρο πληθωρισμού. Άρα εντάξει, όμως τον φτωχό δεν τον νοιάζουν τώρα οι χρηματιστηριακές υπηρεσίες. Γι’ αυτό σας ρωτήσαμε συγκεκριμένα για τρόφιμα και τα νοίκια…

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η σωρευτική αύξηση του πληθωρισμού… Και νομίζω να σταματήσει αυτό εδώ για να ρωτήσουν και άλλοι συνάδελφοι σας. Κανείς δεν κάνει τέτοια κατάχρηση αυτού του αυτονόητου δικαιώματος που δίνουμε. Αλλά όπως βλέπετε δεν πρόκειται να αλλάξει. Η σωρευτική αύξηση του πληθωρισμού κατά μέσο όρο συμπεριλαμβάνει τα πάντα για το μέσο νοικοκυριό. Όλα είναι ο μέσος όρος όλων όσων αναφέρεται ή έτσι μετριέται όχι μόνο στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Αν εμείς τους βγάλουμε όλους τρελούς για να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα όπως μας βολεύουν, αν θέλετε να το κάνουμε, δεν θα το κάνουμε εμείς. Ας το κάνουν κάποιοι άλλοι. Το ξαναλέω για να μην δημιουργηθούν εντυπώσεις από μεμονωμένα αποσπάσματα, είτε σε εσάς είτε σε διάφορες εκπομπές, οι οποίες παραπλανούν την κοινή γνώμη. Είναι ένα τεράστιο ζήτημα, το ζήτημα ακρίβειας για όλο τον κόσμο. Η Κυβέρνηση αυτή το αντιμετωπίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και πρέπει να σκύψει ακόμα παραπάνω πάνω στο πρόβλημα για να ανακουφίσει ακόμα παραπάνω την κοινωνία.