Γρ'αφει ο Χρήστος Αβραμίδης*

Όποιος είδε τον καλοπληρωμένο, διορισμένο μάνατζερ των τρένων να ομολογεί στη Βουλή ότι το σύστημα ασφαλείας ETCS δεν λειτουργεί, μπορεί πλέον να καταλάβει ολόκληρη την κοροϊδία που βιώνουμε εδώ και ενάμιση χρόνο στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, κάθε φορά που ρωτάμε για το ζήτημα.

Και ποια τακτική δεν έχει επιστρατεύσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για να αποφύγει να παραδεχθεί το αδιανόητο;

Ότι επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία και τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, το ETCS δεν λειτουργεί ούτε σε ένα μέτρο του σιδηροδρομικού δικτύου.

Δείτε τις απαντήσεις και θα καταλάβετε.

Τη μία προσπαθούσε να θολώσει το τοπίο, λέγοντας ότι κάπου κάτι λειτουργεί.

Άλλοτε επιστράτευε τη μπερδευτική τακτική να ξεχωρίζει την εγκατάσταση από τη λειτουργία: να μας λέει σε ποια σημεία έχει εγκατασταθεί εξοπλισμός, αποφεύγοντας να απαντήσει στο μοναδικό κρίσιμο ερώτημα για την ασφάλεια των επιβατών:

Λειτουργεί ή όχι;

Και άλλοτε έκανε το ακριβώς αντίθετο: ταύτιζε την εγκατάσταση με τη λειτουργία.

Στις 10 Φεβρουαρίου 2025, όταν τον ρωτήσαμε καθαρά αν το ETCS λειτουργεί στη γραμμή Αθήνα–Θεσσαλονίκη, μας απάντησε:

«Η ενημέρωση που έχουμε από το Υπουργείο είναι ότι έχει αποκατασταθεί το ETCS, όπως και η τηλεδιοίκηση και τα συστήματα ασφαλείας».

Όταν επιμείναμε και τον ρωτήσαμε αν μας λέει υπεύθυνα όχι απλώς ότι έχει εγκατασταθεί, αλλά ότι λειτουργεί, άρχισε ξανά να μιλά για «προχωρημένο στάδιο», για «ολοκλήρωση στο μεγαλύτερο ποσοστό» και για νέα ενημέρωση που θα ζητούσε από το Υπουργείο.

Του είπαμε τότε:

«Άρα εγκαταστάθηκαν, αλλά δεν λειτουργούν».

Και απάντησε:

«Όχι, δεν είπαμε τέτοιο πράγμα. Δεν ξέρω πού το καταλάβατε αυτό. Ό,τι έχει εγκατασταθεί, λειτουργεί».

Άλλες φορές απέφευγε με κάθε τρόπο να απαντήσει, κατηγορώντας μας ότι κάνουμε «παιχνίδι εντυπώσεων» ή ότι με τις ερωτήσεις μας στερούμε χρόνο από τους υπόλοιπους δημοσιογράφους.

Από τη μία, οι δημοσιογραφικές ενώσεις τόνιζαν ότι αυτά που θέτουμε είναι κανονικά δημοσιογραφικά ερωτήματα και ότι ο τρόπος με τον οποίο μας απαντά υπερβαίνει κάθε θεσμικό όριο.

Από την άλλη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος —ο οποίος δεν είναι καν δημοσιογράφος— μας εξηγούσε ότι αυτά που κάνουμε δεν είναι, στην πραγματικότητα, δημοσιογραφικές ερωτήσεις.

Το ποιος γνωρίζει καλύτερα τι αποτελεί δημοσιογραφική ερώτηση, νομίζω ότι μπορεί να το κρίνει ο καθένας.

Στην προσπάθειά του να μη δώσει απάντηση, δεν δίστασε ακόμη και να μας ειρωνευτεί, λέγοντάς μας να δούμε τις απαντήσεις στο VAR, σε μία ακόμη υπέρβαση κάθε θεσμικού ορίου της θέσης στην οποία τον διόρισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η σημερινή ομολογία, ότι το ETCS δεν λειτουργεί ούτε σε ένα μέτρο, αποτελεί δυστυχώς μια δικαίωση.

Μια δικαίωση που δεν προκαλεί κανένα θετικό αίσθημα

Μια θλιβερή δικαίωση.

Χίλιες φορές θα προτιμούσα, από την πρώτη στιγμή που θέσαμε το ερώτημα, να μας είχε απαντήσει ότι το ETCS λειτουργεί — και πράγματι να λειτουργούσε.

Να είχαμε σήμερα ασφαλή τρένα.

Αυτή θα ήταν μια πρώτη δικαίωση για τους νεκρούς και για τους συγγενείς τους, οι οποίοι, μέσα στον ανείπωτο πόνο τους και ενώ είχαν χάσει τα παιδιά τους, είπαν από την πρώτη στιγμή, με συγκλονιστική μεγαλοψυχία, ότι δικαίωση δεν είναι μόνο η απόδοση δικαιοσύνης.

Δικαίωση είναι και να αποκτήσουμε ασφαλείς σιδηροδρόμους, ώστε να σωθούν τα επόμενα παιδιά.

1.000.000 φορές θα προτιμούσα να μη χρειαζόταν καν να έχουμε θέσει αυτές τις ερωτήσεις.

Να είχαν εγκαταστήσει και θέσει σε λειτουργία το ETCS πριν από τα Τέμπη.

Και αυτά τα παιδιά να ήταν σήμερα ζωντανά.

Είναι, λοιπόν, μια μαύρη δικαίωση.

Γιατί αποδεικνύει με τον σαφέστερο τρόπο ότι τα ερωτήματα που θέταμε ήταν απολύτως κρίσιμα για το δημόσιο συμφέρον.

Και αποδεικνύει γιατί, αντί να απαντήσει, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε επανειλημμένα να μας μειώσει, να μας ειρωνευτεί, να μας γελοιοποιήσει, να μας παρουσιάσει ως ανθρώπους που κάνουν «παιχνίδι εντυπώσεων» και να στρέψει ακόμη και τους συναδέλφους μας εναντίον μας, κατηγορώντας μας ότι τους στερούμε τον χρόνο.

Τώρα αποδεικνύεται γιατί το έκανε.

Γιατί η πραγματική απάντηση ήταν πολιτικά ντροπιαστική:

Επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία και τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, το κρίσιμο σύστημα ασφαλείας ETCS δεν λειτουργεί ούτε σε ένα μέτρο του σιδηροδρομικού δικτύου.

Δεν επιτίθετο επειδή οι ερωτήσεις μας δεν ήταν δημοσιογραφικές.

Επιτίθετο ακριβώς επειδή ήταν κρίσιμες για το δημόσιο συμφέρον και επειδή η επιμονή μας οδηγούσε στην απάντηση που η κυβέρνηση δεν ήθελε να δώσει.

Όσα έλεγε ο Παύλος Μαρινάκης δεν ήταν απαντήσεις.

Ήταν μια συστηματική προσπάθεια να απαξιωθούν όσοι επέμεναν να ζητούν την αλήθεια, ώστε να μη φανεί η πραγματικότητα:

Ότι έχουν αφήσει τον ελληνικό σιδηρόδρομο σε άθλια κατάσταση.

Ότι η ίδια εγκληματική αμέλεια της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που υπήρχε πριν από τα Τέμπη εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα.

Και η λέξη «αμέλεια» είναι, μάλλον, μια πολύ μετριοπαθής διατύπωση.

Δείτε αυτό το βίντεο. Και την κουτοπόνηρη θολούρα για το αν λειτουργεί. Με το μπέρδεμα ανάμεσα στο «εγκατεστημένο» το «λειτουργικό» και στο τι λειτουργεί.

Σας θυμίζει κάτι;

*Ο Χρήστος Αβραμίδης είναι δημοσιογράφος - Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK