ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
(ΕΛΜΕ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ – ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ – ΜΟΣΧΑΤΟΥ)

ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

Το νέο κύμα καταστροφικών πυρκαγιών που έπληξε τη χώρα, αφήνοντας πίσω του νεκρούς, τραυματίες, κατεστραμμένες περιουσίες, χιλιάδες καμένα στρέμματα δάσους και ανυπολόγιστες περιβαλλοντικές συνέπειες, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Δεν είναι μια «αναπόφευκτη» καταστροφή μπροστά στην οποία η κοινωνία οφείλει απλώς να σκύψει το κεφάλι.

Η κλιματική κρίση είναι υπαρκτή και δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες για την εκδήλωση και εξάπλωση των πυρκαγιών. Εκείνο όμως που μετατρέπει μια φωτιά σε κοινωνική τραγωδία είναι οι πολιτικές επιλογές που εδώ και χρόνια διαλύουν κάθε μηχανισμό πρόληψης, προστασίας και αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών. Οι πυρκαγιές φέρνουν ξανά στην επιφάνεια τις ολέθριες συνέπειες μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες και την πολιτική προστασία ως κόστος προς περικοπή. Η υποχρηματοδότηση των δασικών υπηρεσιών, οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, η εγκατάλειψη των έργων πρόληψης, η απουσία ουσιαστικής δασοπροστασίας και η μεταφορά κρίσιμων λειτουργιών σε εργολάβους και ιδιώτες συγκροτούν ένα εκρηκτικό μείγμα που επαναλαμβάνει κάθε χρόνο την ίδια τραγωδία.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από τις υψηλές θερμοκρασίες, τους ανέμους και την «πρωτοφανή ένταση των φαινομένων». Όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Όταν οι δασικές υπηρεσίες και η Πυροσβεστική λειτουργούν αποδεκατισμένες, όταν οι δήμοι στενάζουν από τις ελλείψεις προσωπικού, όταν η πρόληψη υποκαθίσταται από επικοινωνιακές καμπάνιες και όταν η πολιτική προστασία παραμένει υποστελεχωμένη και ανεπαρκώς εξοπλισμένη, οι καταστροφές δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.

Ταυτόχρονα, οι ιδιωτικοποιήσεις και η παράδοση κρίσιμων υποδομών και λειτουργιών στο ιδιωτικό κεφάλαιο αποδεικνύονται για άλλη μια φορά μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. Η λογική του κέρδους είναι ασύμβατη με την προστασία της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού περιβάλλοντος και των κοινωνικών αναγκών. Όταν η ενέργεια, η διαχείριση απορριμμάτων, το νερό και βασικές δημόσιες υπηρεσίες αντιμετωπίζονται ως πεδία επιχειρηματικής δραστηριότητας, η ασφάλεια και η πρόληψη υποχωρούν μπροστά στη μείωση του κόστους και την αύξηση της κερδοφορίας.

Η φετινή καταστροφή ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο και τις ευθύνες που απορρέουν από την παράδοση κρίσιμων λειτουργιών και υποδομών σε ιδιώτες και εργολάβους. Οι πυρκαγιές που συνδέθηκαν με χώρους διαχείρισης απορριμμάτων, ενεργειακές εγκαταστάσεις, δίκτυα ηλεκτροδότησης και άλλες ιδιωτικές υποδομές φέρνουν στο προσκήνιο το ερώτημα της λογοδοσίας και του ελέγχου. Όταν η συντήρηση, η ασφάλεια και η πρόληψη αντιμετωπίζονται ως «κόστος», όταν η εργολαβοποίηση και η ιδιωτική διαχείριση επεκτείνονται σε κρίσιμους τομείς, τότε οι κίνδυνοι για το περιβάλλον και την κοινωνία πολλαπλασιάζονται. Οι ευθύνες δεν μπορούν να αναζητούνται μόνο στον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας, αλλά και στις πολιτικές που παραδίδουν δημόσια αγαθά και κοινωνικές λειτουργίες στις δυνάμεις της αγοράς.

Την ίδια στιγμή που λείπουν προσωπικό, υποδομές και μέσα πυροπροστασίας, βρίσκονται δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμούς, φοροαπαλλαγές και κάθε είδους ενισχύσεις προς τους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι ανάγκες της κοινωνίας θυσιάζονται συστηματικά στον βωμό της αγοράς, της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρούν τις κοινωνικές δαπάνες «βάρος» και όχι αναγκαία επένδυση για την προστασία της ζωής.

Ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να παρακολουθούμε αδιάφορα αυτή την κατάσταση. Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας ζουν στις περιοχές που πλήττονται, βλέπουν τον τόπο τους να καταστρέφεται, τις οικογένειές τους να αγωνιούν και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν να μετατρέπεται σε στάχτη. Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής δεν σταματούν στα μέτωπα της φωτιάς· φτάνουν μέσα στις σχολικές αίθουσες, επηρεάζοντας τη ζωή και το μέλλον των παιδιών.

Εκφράζουμε τα βαθιά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους συναδέλφους των πυροσβεστών που έχασαν τη ζωή τους δίνοντας τη μάχη με τις φλόγες. Ο πόνος για την απώλειά τους γίνεται οργή όταν αναλογίζεται κανείς ότι οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή ενός αγώνα που διεξάγεται κάθε χρόνο με ελλείψεις σε προσωπικό, μέσα και υποδομές. Παράλληλα, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους πληγέντες κατοίκους και τιμούμε τους πυροσβέστες, τους εργαζόμενους στην πολιτική προστασία, τους υγειονομικούς, τους εθελοντές και όλους όσοι συνέβαλαν με αυταπάρνηση στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και των τοπικών κοινωνιών.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Γενναία αύξηση της χρηματοδότησης για την πρόληψη, τη δασοπροστασία και την πολιτική προστασία.
• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στη δασική υπηρεσία, στην πυροσβεστική και σε όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες.
• Άμεση ενίσχυση των μέσων πυρόσβεσης και ανανέωση του εξοπλισμού.
• Ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης με καθαρισμούς, αντιπυρικές ζώνες και συστηματική διαχείριση των δασών.
• Καμία ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών και κρίσιμων υποδομών.
• Πλήρη αποζημίωση των πληγέντων και ουσιαστική στήριξη των τοπικών κοινωνιών.
• Άμεση προστασία και αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων χωρίς επιχειρηματικές «αξιοποιήσεις» και περιβαλλοντικές εκπτώσεις.
• Μέτρα στήριξης για τους μαθητές, τις οικογένειες και τις σχολικές μονάδες των πυρόπληκτων περιοχών.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, του περιβάλλοντος και των δημόσιων αγαθών δεν μπορεί να αφεθεί στις δυνάμεις της αγοράς, στους εργολάβους και στις λογικές του κέρδους. Απαιτεί ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, κοινωνικό σχεδιασμό και πολιτικές που θα έχουν στο επίκεντρο τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Οι φωτιές μπορεί να σβήνουν. Οι αιτίες που τις μετατρέπουν σε τραγωδίες παραμένουν. Και απέναντι σε αυτές τις αιτίες οφείλουμε να οργανώσουμε τη συλλογική μας διεκδίκηση και τον αγώνα μας.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΣΕ ΚΟΣΤΟΣ

ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ